Όταν οι Ενετοί κατέλαβαν κατά τον Μεσαίωνα την Αθήνα, φρόντισαν περί της διοικητικής αυτής οργανώσεως κατά το σύστημα το οποίο εφάρμοζαν σε όλες γενικώς τις κατακτήσεις τους. Κράτος τέλεια οργανωμένο για την εποχή εκείνη, η Βενετία, το πρώτο που φρόντισε, ήταν να πάρει με το μέρος της τους Έλληνες. Σε κάτι όμως έπεσαν έξω, ήταν ότι προσπάθησε να επιβάλει στους Αθηναίους να μιλούν μόνο ιταλικά. Φυσικά οι Έλληνες, εκτός ότι δεν μπορούσαν να τα μάθουν τόσο εύκολα, δεν ήθελαν να ξεχάσουν την γλώσσα τους. Για αυτό προτίμησαν να μην μιλούν καθόλου. Ακόμη και το εμπόριό τους γινόταν με νοήματα, όταν βρισκόντουσαν σε μέρος που μπορούσε να τους ακούσει κανένας ξένος. Οι Ενετοί που δεν περίμεναν κάτι τέτοιο, για να τους αναγκάσουν να βρουν την φωνή τους, τους επέβαλαν «φόρο σιωπής» . Δηλαδή αυτοί που δεν μιλούσαν όταν οι Ενετοί τους απεύθυναν διάφορες ερωτήσεις, πλήρωναν πρόστιμο ένα υπέρπυρο (νόμισμα της εποχής). Αλλά και κείνοι που αποφάσιζαν να μιλήσουν, αν απαντούσαν ελληνικά πάλι πλήρωναν πρόστιμο. Βέβαια, ο περίεργος όσο και απάνθρωπος αυτός φόρος, καταργήθηκε γρήγορα. Από τότε όμως έμεινε η φράση ,ας μιλάει όσο θέλει, δεν πληρώνει φόρο.
