Εκκλησιαστής Κεφάλαιο 1ο

1 ΛΟΓΙΑ τού Εκκλησιαστή. 
2 Ματαιότητα ματαιοτήτων, είπε ο Εκκλησιαστής· ματαιότητα ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότητα. 
3 Ποια είναι η ωφέλεια στον άνθρωπο από κάθε μόχθο του, που μοχθεί κάτω από τον ήλιο; 
4 Γενεά πηγαίνει, και γενεά έρχεται· η γη, όμως, παραμένει στον αιώνα. 
5 Και ο ήλιος ανατέλλει, και

Σκέψεις από το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο

Κατα Μάρκον Ι-31: Πολλοὶ δὲ ἔσονται

Χριστιανός ιερέας που κατόρθωσε να ανέβει στην ιεραρχία ψηλότερα από τον Ιησού Χριστό.

Ποιος είναι;;;; 

Γίνομαι πιο καλός άνθρωπος όταν διαβάζω κάτι τέτοια. Εσείς;

 "Όταν ο Κύριος ο Θεός σου σε φέρει εις την γην εις την οποία υπάγεις δια να κληρονομήσης αυτήν (θεωρείται όλη τη γη δική τους) ...και όταν σού παραδώση τούς κατοίκους της ενώπιόν σου θέλεις πατάξη αυτούς. Δεν θέλεις κάμη συνθήκη μετ' αυτών ουδέ θέλεις δείξη έλεος προς αυτούς... Τούς βωμούς τους να καταστρέψετε, τα αγάλματα να τα συντρίψετε, τα άλση τους να κατακόψετε και τα γλυπτά τους να κατακάψετε, επειδή εσύ είσαι λαός άγιος εις Κύριον τον θεόν σου. Σε εξέλεξε Κύριος ο θεός σου δια να είσαι εις αυτόν λαός εκλεκτός".

 'Δευτερονόμιον'

ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΗΓΗ ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΌΤΗΤΑΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Να μερικά δειγματα Ιεραρχικής πατερικής σοφίας ।χριστιανικής αγάπης,ηθικής και ήθους
Εάν κοιτάξεις στα ενδότερα των Ελλήνων θα δεις στάχτη και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά σαν τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας αυτών, γεμάτος ακαθαρσίες και πύον και τα δόγματα τους γεμάτα σκουλίκια।
Και όπως ο πολύς σίελος, που εξέρχεται από παιδικό στόμα, πολλές φορές λερώνει τροφή και

ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΠΕΡΙ ΓΙΓΑΝΤΩΝ.

‘Όταν όταν άρχισαν οι άνθρωποι να γίνονται πολλοί πάνω στην γή και απέκτησαν κόρες , είδαν οι γιοί του Θεού τις κόρες των ανθρώπων ότι ήταν όμορφες, και πήραν για γυναίκες τους εκείνες που τους  άρεσαν . Τότε είπε ο Κύριος «Δεν θα παραμείνει το ζωοποιό Πνεύμα στους ανθρώπους για πάντα , γιατί είναι

ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΑΣ; ΝΑΙ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.

14. Σήμερα με διώχνεις από τη χώρα , και πρέπει να χαθώ από μπροστά σου και να γίνω φυγάς , περιπλανώμενος στη γη. Όποιος με βρεί θα με σκοτώσει.

15.Κι ο Κύριος του αποκρίθηκε «Δεν θα συμβεί αυτό , γιατί οποιοσδήποτε σκοτώσει τον Κάιν , θα αντιμετωπίσει επταπλάσια εκδίκηση» . Κι  έβαλε σημάδι στον Κάιν , ώστε όποιος τον

Σοφία Σειράχ

Παιδί μου, μη στερήσεις από τον φτωχό τα μέσα συντήρησής του, κι αδιάφορος μην προσπεράσεις τον ενδεή που σε κοιτάζει ικετευτικά. Άνθρωπο πεινασμένο μην λυπήσεις, και μην

Αναστερνάρια (ανέκδοτα)

Εμένα ο πατέρας μου ήταν παπάς και λεγόταν με το κοσμικό του όνομα Γεώργης του Πάπαδου . Πριν από 51 χρόνια , εγώ όταν ήμουν βυζανιάρικο παιδί ενός χρόνου ,, θέλοντας να πάψει το κακό αυτό έκρυψε τα εικονίσματα κάτω απ ‘ το προσκυνητάρι της εκκλησίας μας , που είχε ένα ντουλαπάκι . Όταν την χρονιά εκείνη θέλησαν πάλιν τα αναστενάρια να κάνουν τα συνηθισμένα , πήγαν ...

Και που τα είπε ο Ωσηέ ποιός τον άκουσε τότε και ποιός τον διαβάζει σήμερα ?

Επειδή δεν υπάρχει αλήθεια , ούτε αγάπη , ούτε γνώση του Θεού σε τούτη τη χώρα . Κατάρα και ψέματα δολοφονίες και κλοπές και μοιχίες κυριαρχούν αίματα πάνω στα αίματα μαζεύονται .....

Να σε κάψω,να σε αλοίψω λάδι?Έτσι πράτουν οι σύγχρονοι Γραμματείς και Φαρισαίοι Μεγάλοι Πολιτικοί

Σήμερα είναι του Αγίου Στεφάνου μεγάλη η χάρη του, ας σκεφτούμε τί μαρτύρια τράβηξε γιατί ήθελε έναν καλύτερο κόσμο.

Το γνωρίζετε ότι ο πρωτομάρτυρας Στέφανος δολοφονήθηκε από τον Παύλο;

Ο Στέφανος ομιλεί για τα πιστεύω του। Η σκηνή ξαφνικά μεταβάλλεται σε δικαστήριο।। Στη στιγμή, αρπάζουν τον Στέφανο, τον σέρνουν, μεσ΄από στενούς δρόμους της αγοράς, στον τόπο των συνεδριάσεων του Συνεδρίου, στην αυλή του Ναού, όπου, καθισμένοι σε ημικύκλιο, ήταν συναθροισμένοι οι πατέρες του Ισραήλ। Να διαστρέψουν τα λόγια του, δεν ήταν δύσκολο। Για μια ακόμη φορά ο Στέφανος προσαρμόζει την μασσιανική αντίληψη στην ιστορική της συνάρτηση και τελειώνει με την φοβερή κατηγορία: (Νυν υμείς προδόται και φονείς γεγένησθε)। Ξέσπασμα θυμού και τρίξιμο των δοντιών γεμίζουν την αίθουσα। Ο Στέφανος στέκεται ακίνητος, βυθισμένος σε έκσταση και ατενίζει προς τα πάνω। Ο αρχιερεύς, ο άκαμπτος Καιάφας (16-32 μ।χ),ήθελε να κάμει ψηφοφορία। Ένοχος η αθώος; Ο Σαύλος (Παύλος), που είχε δικαίωμα ψήφου,(Πράξ.κστ΄,10)και, ως νομοδιδάσκαλος, ήταν μέλος του Συνεδρίου, ήταν έτοιμος να ρίξει την ψήφο του στην κάλπη। Αλλά δεν χρειαζόταν πια। Εβραίοι από όλες τις συναγωγές έσερναν ήδη τον νεαρόν ήρωα έξω απ΄την αίθουσα, προς την πύλη της Δαμασκού। Ο τόπος του λιθοβολισμού ήταν κάτι σαν προσκήνιο, δυό οργιές ύψος। Ο Σαύλος (Παύλος), είχε ορμήσει έξω μαζί τους, και, ως μόνος νομοδιδάσκαλος, ήταν επόπτης στην φονική πράξη। Οπρώτος επόπτης έδωσε του Στεφάνου μια σπρωξιά και τον ξάπλωσε ανάσκελα χάμω। Εκείνος προσπάθησε να γυρίσει με την πλάτη του προς τα πάνω, αλλ΄αυτός (Παύλος) τον γύρισε ανάσκελα। Ύστερα, ο δεύτερος επόπτης πήρε μια πέτρα, και με όλη του την δύναμη την έρριξε πάνω στην καρδιά του, δεν κατόρθωσε όμως να τον αφήσει στον τόπο। Τώρα σύμφωνα με τον Νόμο (Δευτερ।ιζ΄7), ερχόταν η σειρά του όχλου। Οι άνδρες άφηναν τα λευκά τους ιμάτια στα πόδια του Σαύλου,(Παύλου), για να μην εμποδίζονται στο αιματοβαμμένο έργο τους। Ο Στέφανος, συγκεντρώνοντας τις τελευταίες του δυνάμεις, σηκώθηκε όρθιος। Ανοίγοντας τα χέρια του και γυρίζοντας το βλέμμα του προς τον ουρανό, άρχισε να προσεύχεται: Κύριε Ιησού, δέξαι το πνεύμα μου। Οι πρώτες πέτρες σφύριξαν στον αέρα। Ο νεαρός ήρωας έπεσε στα γόνατα। Με το κτυπημένο του μάτι γυρισμένο προς τον Σαύλο,(Παύλο), μέσα στην κοσμοχαλασιά του πετροβολήματος άφησε μια φωνή που συνεκλόνιζε λες την ψυχή: Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην। Το έργο είχε συμπληρωθεί। Ο ήρωας ,νεκρός, έπλεε στο αίμα του। Ο Σαύλος,(Παύλος), ήταν ευχαριστημένος, είχε σκοτώσει διαφωνούντα. Χιλιάδες γροθιές υψώνονται στον αέρα

JOSEPH HOLZNER ΠΑΥΛΟΣ

Μετάφρασις Αρχιμ। ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΚΟΤΣΩΝΗ

Καθηγητού πανεπιστημίου μετέπειτα Αρχιεπισκόπου

Πόσες χιλιετίες υποφέρει ο κόσμος , οι έχοντες και οι κατέχοντες την ίδια συμπεριφορά έχουν

Ζήλεψα τους άδικους , βλέποντας τους ασεβείς να περνούν καλά , γιατί ο θάνατος δεν τους κάνει να λυπούνται και η εξουσία τους είναι στέρεη. Δεν κοπιάζουν , όπως οι άλλοι (φτωχοί) άνθρωποι (για να ζήσουν ) , ούτε και δέρνονται (όπως η φτωχολογιά). Γι’ αυτό είναι ξιπασμένοι και ένα πράγμα ξέρουν , την αδικία και την ασέβεια . Το πάχος τους δείχνει την αδικία τους , απόλαυσαν κάτι παραπάνω απ’ ότι πόθησε η καρδιά τους . Όλες τους οι σκέψεις και όλα τους τα λόγια την πονηρία έχουν πηγή και την αδικία τη διαλάλησαν . Το στόμα τους φτάνει ως τον ουρανό και η γλώσσα τους περνά πάνω από την γη . Γι’ αυτό τα φρονήματα του λαού αλλάζουν και ημέρες ολόκληρες βρίσκονται στη διάθεσή τους . Και λένε (ακόμα) : Πως ξέρει ο θεός (όλα όσα κάνουμε); Υπάρχει γνώση στον Ύψιστο ; Να λοιπόν αυτοί που είναι ασεβείς ευτυχούν όλο τον καιρό και πλουτίζουν όλο και πιο πολύ .(Βλέποντας την τέτοια κατάσταση )είπα: Μάταια καθάρισα την καρδιά μου (από κάθε κακό)και ένιψα τα χέρια μου για να είναι αθώα (από κάθε κακή πράξη ) και έφαγα ξύλο (από τους άρχοντες και εκμεταλλευτές) όλες τις ημέρες του χρόνου και τιμωρούμουνα την κάθε αυγή. (Ψαλμ. 73, 3-14).

ΙΕΡΕΜΙΑΣ πολιτικοί της Ελλάδος τα ακούτε

Αλίμονο στους τσομπάνηδες που χαλνούν και σκορπάνε το κοπάδι μου .....(Γι' αυτό ) θα βάλω άλλους τσομπάνηδες για να φυλάνε τα πρόβατα που γλύτωσαν .....(23, 1 και πέρα)

Παρ' όλες όμως τις διαμαρτυρίες των Προφητών και το βαρυγκόμισμα του λαού , το κοινωνικό πρόβλημα έμεινε άλυτο και , όπως ξέρουμε , οδήγησε την Ιουδαία στην καταστροφή και την σκλαβιά

Ας δούμε και τι έγινε : Από το λαό (της Ιουδαίας ) ο αρχιστράτηγος Νεβουζαρντάν τους φτωχούς που δεν είχαν τίποτα τούς άφησε στην Ιουδαία κ' έδωσε σ' αυτούς αμπέλια και χωράφια (Ιερεμ.39,10).

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ? ΟΜΟΙΟΤΗΣ ? ΓΙΑ ΣΑΣ Η ΚΡΙΣΗ .

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΡΗΣΗ:
Γιατί η πόλη μας δεν είναι με αίμα και σάρκα , αλλά με τις αρχές , τις εξουσίες , με τα πνεύματα στους ουρανούς . Εφ. ΣΤ΄12

Πλάτωνα Νόμοι , Ι΄906α Αφου συμφωνήσαμε ότι ο ουρανός είναι γεμάτος από πολλά αγαθά , αλλα κι απ' τα αντίθετα και ότι τα κακά είναι περισσότερα , λέμε πως είναι μια μάχη ατελείωτη που απαιτεί πολύ μεγάλη προσοχή!!!!

Το γνωρίζετε ότι ο πρωτομάρτυρας Στέφανος δολοφονήθηκε από τον Παύλο;

Ο Στέφανος ομιλεί για τα πιστεύω του। Η σκηνή ξαφνικά μεταβάλλεται σε δικαστήριο। Χιλιάδες γροθιές υψώνονται στον αέρα। Στη στιγμή, αρπάζουν τον Στέφανο, τον σέρνουν, μεσ΄από στενούς δρόμους της αγοράς, στον τόπο των συνεδριάσεων του Συνεδρίου, στην αυλή του Ναού, όπου, καθισμένοι σε ημικύκλιο, ήταν συναθροισμένοι οι πατέρες του Ισραήλ। Να διαστρέψουν τα λόγια του, δεν ήταν δύσκολο। Για μια ακόμη φορά ο Στέφανος προσαρμόζει την μασσιανική αντίληψη στην ιστορική της συνάρτηση και τελειώνει με την φοβερή κατηγορία: (Νυν υμείς προδόται και φονείς γεγένησθε)। Ξέσπασμα θυμού και τρίξιμο των δοντιών γεμίζουν την αίθουσα। Ο Στέφανος στέκεται ακίνητος, βυθισμένος σε έκσταση και ατενίζει προς τα πάνω। Ο αρχιερεύς, ο άκαμπτος Καιάφας (16-32 μ।χ),ήθελε να κάμει ψηφοφορία। Ένοχος η αθώος; Ο Σαύλος (Παύλος), που είχε δικαίωμα ψήφου,(Πράξ.κστ΄,10)και, ως νομοδιδάσκαλος, ήταν μέλος του Συνεδρίου, ήταν έτοιμος να ρίξει την ψήφο του στην κάλπη। Αλλά δεν χρειαζόταν πια। Εβραίοι από όλες τις συναγωγές έσερναν ήδη τον νεαρόν ήρωα έξω απ΄την αίθουσα, προς την πύλη της Δαμασκού। Ο τόπος του λιθοβολισμού ήταν κάτι σαν προσκήνιο, δυό οργιές ύψος। Ο Σαύλος (Παύλος), είχε ορμήσει έξω μαζί τους, και, ως μόνος νομοδιδάσκαλος, ήταν επόπτης στην φονική πράξη। Οπρώτος επόπτης έδωσε του Στεφάνου μια σπρωξιά και τον ξάπλωσε ανάσκελα χάμω। Εκείνος προσπάθησε να γυρίσει με την πλάτη του προς τα πάνω, αλλ΄αυτός (Παύλος) τον γύρισε ανάσκελα। Ύστερα, ο δεύτερος επόπτης πήρε μια πέτρα, και με όλη του την δύναμη την έρριξε πάνω στην καρδιά του, δεν κατόρθωσε όμως να τον αφήσει στον τόπο। Τώρα σύμφωνα με τον Νόμο (Δευτερ।ιζ΄7), ερχόταν η σειρά του όχλου। Οι άνδρες άφηναν τα λευκά τους ιμάτια στα πόδια του Σαύλου,(Παύλου), για να μην εμποδίζονται στο αιματοβαμμένο έργο τους। Ο Στέφανος, συγκεντρώνοντας τις τελευταίες του δυνάμεις, σηκώθηκε όρθιος। Ανοίγοντας τα χέρια του και γυρίζοντας το βλέμμα του προς τον ουρανό, άρχισε να προσεύχεται: Κύριε Ιησού, δέξαι το πνεύμα μου। Οι πρώτες πέτρες σφύριξαν στον αέρα। Ο νεαρός ήρωας έπεσε στα γόνατα। Με το κτυπημένο του μάτι γυρισμένο προς τον Σαύλο,(Παύλο), μέσα στην κοσμοχαλασιά του πετροβολήματος άφησε μια φωνή που συνεκλόνιζε λες την ψυχή: Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην। Το έργο είχε συμπληρωθεί। Ο ήρωας ,νεκρός, έπλεε στο αίμα του। Ο Σαύλος,(Παύλος), ήταν ευχαριστημένος, είχε σκοτώσει διαφωνούντα.
JOSEPH HOLZNER ΠΑΥΛΟΣ
Μετάφρασις Αρχιμ। ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΚΟΤΣΩΝΗ
Καθηγητού πανεπιστημίου

ΝΗΣΤΕΙΑ

Κατά τη διάρκεια των νηστειών, το φαγητό των στεριανών ήταν κυρίως λάχανα με πιπέρι και αλάτι, σαλιγκάρια με σκόρδο, κρεμμύδια ψητά στη χόβολη και μόνο τις γιορτές έριχναν λίγο λάδι। Των νησιωτών, μύδια, αχινοί, χταπόδια। Από την Πέμπτη μέχρι την Κυριακή έμεναν κυριολεκτικά νηστικοί। Κρέας έτρωγαν μόνο του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Δημητρίου, τα Χριστούγεννα και το Πάσχα।
Τη Μεγάλη Σαρακοστή ούτε κρέας, ούτε ψάρια, ούτε λάδι, ούτε αβγά, ούτε τυρί, με συνέπεια στο τέλος της νηστείας να είναι τόσο πολύ εξασθενημένοι, ώστε να μην είναι σε θέση να εργασθούν। Οι φωτισμένοι Έλληνες της εποχής είχαν συλλάβει τις βλαβερές επιπτώσεις της σκληρής νηστείας στην υγεία του λαού και στην οικονομία। Ο Κοραής είχε προτείνει απλοποίηση των νηστειών, αλλά δέχτηκε τα σφοδρά πυρά του ιερατείου। Αλλά και ο ανώνυμος συγγραφέας της Ελληνικής Νομαρχίας, ταυτίζεται με την άποψη του Κοραή: (Αναγκαίον είναι να ολιγοστεύση ο πατριάρχης το πλήθος των εορτών και των νηστειών, επειδή αι μεν εορταί εμποδίζουσι το κέρδος με την αργίαν εις τον λαόν, και αι νηστείαι του αφανίζουν την υγείαν। Όθεν τας μεγάλας εορτάς ημπορούσε να τας διορίση εις όλας τας Κυριακάς , και εις τας άλλας εορτάς να δώση την άδειαν να δουλεύουν। Δια τας σαρακοστάς να τας σμικρύνη και τας περισσοτέρας να τας αποβάλη και τότε ο πτωχός ζη με ολιγώτερα έξοδα και τρέφεται καλλιότερα)।
Η Εκκλησία επιχειρώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, δογματίζοντας ότι ο άνθρωπος είναι φύση αμαρτωλός και το σώμα μολυσμένο από την αμαρτία, κατέληξε στο σόφισμα ότι η ευσέβεια και η πίστη είχε ως μέτρο την αποχή από το φαγητό και συνακόλουθα από κάθε είδους απόλαυση। Το πρότυπο του καλού χριστιανού ήταν ο ακριδοφάγος Άγιος Αντώνιος। Όλα τα άλλα, απαγορεύονται,(φαγητό, γεννετήσιες σχέσεις,απολαύσεις της ζωής, κλπ), και μόνο κατ΄εξαίρεσιν, κατ΄οικονομίαν, όπως το λένε....οι άγιοι πατέρες και σε σπάνιες περιπτώσεις, επιτρέπονται।
(Επειδή οι Τούρκοι αρπάζουν από τους Έλληνες τα πάντα, εκτός από εκείνα που επαρκούν μόλις για να κρατηθούν, η Εκκλησία επέβαλε 200 μέρες τον χρόνο νηστεία। 'Ετσι οι Έλληνες υποσιτίζονται στα δύο τρίτα του χρόνου। Έτσι, συνηθίζοντας στη λιτότητα, με τις σχολαστικές νηστείες, εξασφάλισαν τα μέσα για να χορταίνει ο κλήρος। Οι πιο σκληρές ήταν αυτές του Πάσχα। Πολύ σκληρές ήταν και οι νηστείες του δεκαπενταύγουστου και 40 μέρες πριν τα Χριστούγεννα।Αν αυτό συνέβαινε, γράφει ο Sieber,στους βόρειους λαούς θα αφανιζόταν ολόκληρες περιοχές, σαν να επρόκειτο για εποχή λιμού। Οι Έλληνες, όμως, επιβιώνουν χάρις στις κλιματολογικές συνθήκες της χώρας τους, γιατί σχεδόν όλον τον χρόνο υπάρχουν λαχανικά για να χορτάσουν την πείνα τους। Ωστόσο τα αποτελέσματα της νηστείας είναι ολοφάνερα στα πρόσωπά τους। Είναι ωχροί και αδύνατοι। Οι Τούρκοι βέβαια χαμογελούν με την βλακεία της θρησκείας των Ελλήνων। Λένε πως σκάβουν μόνοι τους τον λάκκο τους).

Προτροπές προς τους ισχυρούς της γης.

Ακούστε, με προσοχή εσείς που κυβερνάτε μεγάλα πλήθη των εθνών κι υπεριφανευόσαστε
γι΄αυτά। Από τον Κύριο σας δόθηκε η εξουσία, από τον Ύψιστο η κυριαρχία, αυτός θα εξετάσει τις πράξεις σας και θα διερευνήσει τις σκέψεις σας। Αν και είστε υπηρέτες της βασιλείας του δεν κρίνατε σωστά, ούτε τηρήσατε το νόμο του Θεού, ούτε βαδίσατε σύμφωνα με το θέλημά του।
Με τρομερό και βίαιο τρόπο θα έρθει εναντίον σας। Πιο αυστηρή θα είναι η κρίση του εναντίον των αρχόντων। Ο Θεός στους άσημους θα δείξει καλοσύνη και επιείκεια, ενώ οι ισχυροί θα κριθούν με αυστηρότητα। Αυτός, ο κυρίαρχος των πάντων, δε θα προτιμήσει τους ισχυρούς, ούτε θα επηρεαστεί από τα αξιώματά τους, γιατί αυτός δημιούργησε τους ασήμαντους και τους μεγάλους και προνοεί για όλους με τον ίδιο τρόπο। Οι πράξεις των ισχυρών θα κριθούν με μεγάλη αυστηρότητα।
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ

Ο Θεός έχει προαποφασίσει για όλα

Για όλα πάνω στη γή υπάρχει ο κατάλληλος
χρόνος και ο συγκεγκριμένος καιρός।
Για όλα πάνω στη γη υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος και ο συγκεκριμένος καιρός। Καιρός που γεννιέται κανείς και καιρός και καιρός που πεθαίνει, που φυτεύει και που ξεριζώνει αυτό που φύτεψε। Καιρός που θανατώνει κανείς και που θεραπεύει, που γκρεμίζει και που χτίζει। Καιρός που κλαίει κανείς και που γελάει, που θρηνεί και που χορεύει। Καιρός που πετάει κανείς λιθάρια και καιρός που τα μαζεύει, που αγκαλιάζει και που απομακρύνεται από τ΄αγκάλιασμα। Καιρός που αποκτάει κανείς και καιρός που χάνει, που συγκρατεί και που σκορπάει। Καιρός που σκίζει κανείς και καιρός που ράβει, που σιωπά και που μιλάει। Καιρός που αγαπάει κανείς και καιρός που μισεί, καιρός για πόλεμο
και καιρός για ειρήνη।
Πρόσεξα ακόμα ότι στον κόσμο αυτό επικρατεί η παρανομία εκεί που
θα έπρεπε να εφαρμόζεται ο νόμος, επικρατεί η αδικία εκεί που θα έπρεπε
να αποδίδεται δικαιοσύνη। Τότε συλλογίστηκα: Τελικά ο Θεός θα κρίνει τον
δίκαιο και τον ασεβή, γιατί έχει οριστεί ο κατάλληλος καιρός για κάθε πράγμα
και για κάθε έργο। Έτσι σκέφτηκα: Όσο για τους ανθρώπους, ο Θεός τους
δοκιμάζει για να τους δείξει ότι στο βάθος δεν είναι παρά ζώα। Γιατί, τελικά
οι άνθρωποι και τα ζώα έχουν την ίδια μοίρα। Η ίδια τύχη τους περιμένει।
Όπως πεθαίνει το κτήνος έτσι πεθαίνει πλάι του κι ο άνθρωπος, αφού όλα
είναι ματαιότητα। Όλα καταλήγουν στον ίδιο τόπο, όλα έγιναν από χώμα, κι
όλα ξαναγυρίζουν σ΄αυτό। Ποιός ξέρει με βεβαιότητα αν η στερνή πνοή των
ανθρώπων ανεβαίνει προς τα πάνω κι η στερνή πνοή του ζώου κατεβαίνει
προς τα κάτω στη γη;
Παρατήρησα ακόμα όλη την καταπίεση πάνω στη γη। Είδα το δάκρυ εκείνων που καταπιέζονται, χωρίς να υπάρχει κανείς να τους παρηγορήσει। Η δύναμη βρίσκεται στα χέρια εκείνων που τους αδικούν, γι΄αυτό και δε βρίσκεται κανείς να τους βοηθήσει। Έτσι είπα πως
οι νεκροί είναι πιο ευτυχισμένοι από τους ζωντανούς। Αλλά πιο ευτυχισμένον και από τους
δύο θεώρησα εκείνον, που δεν ήρθε ακόμα στην ύπαρξη και δεν είδε την αδικία που γίνεται
πάνω στη γη।
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ