Ο Θεσμός των μνημόσυνων

Ο Θεσμός των μνημόσυνων είναι παλαιός. Οι Πλαταιείς ανελάμβαναν την υποχρέωση να κάνουν μνημόσυνα στους νεκρούς του πολέμου, που ήταν θαμμένοι στη γη τους, κάθε χρόνο. Πληροφορίες έχουμε από τον Ισαίο όπου γίνεται λόγος για εννιάμερα. Ο ίδιος μιλάει για μνημόσυνα τρίμερα και εννιάμερα και παρατηρεί μάλιστα πως στοίχιζαν ακριβά. Ο Αισχίνης και ο Λυσίας κάνουν επίσης λόγο για εννιάμερα. Στα μνημόσυνα μοίραζαν την «μελιτούττο» που ήταν ένα είδος ψυχόπιττας. Στη βυζαντινή εποχή βεβαιώνει ο Κουκουλές ότι τα μνημόσυνα γίνονταν κανονικά σύμφωνα με την αρχαία αλλά και την ιουδαϊκή παράδοση. Στην εποχή μας τα μνημόσυνα εξακολουθούν να γίνονται και ανάλογα με το χρόνο που τελούνται διακρίνονται σε Τρίμερα ή τρίτα, Εννιάμερα, Σαράντα, Τρίμηνα, Εξάμηνα, Εννιάμηνα, χρόνια, διπλόχρονα, τρίχρονα και συναπαντήματα. Την αρχαία αυτή συνήθεια η Εκκλησία την μπέρδεψε με το δόγμα. Σύμφωνα λοιπόν με το δόγμα, η Εκκλησία πιστεύει πως όσοι πεθαίνουν δεν διακόπτουν την πνευματικά επικοινωνία με την Εκκλησία του Χριστού πάνω στη γη, αλλά εξακολουθούν να επικοινωνούν μέσω της κοινής αγάπης προς το Χρίστο. Η αγάπη αυτή συνδέει και ενώνει συνεχώς και ακατάπαυστα όλους τους πιστούς, κι όσους δηλαδή ζουν πάνω στην γη, κι όσους ζουν στον ουρανό. Σύμφωνα με αυτά οι πιστοί που ζουν ακόμα πάνω στην γη και όσοι έφυγαν από την ορατή αυτή κοινωνία, αποτελούν την Μία του Χριστού Εκκλησία διαιρεμένη στα δύο: στη Θριαμβεύουσα στον ουρανό και στην Στρατευομένη πάνω στη γη. Αυτή που είναι στον ουρανό ονομάζεται θριαμβεύουσα γιατί τελείωσε τον αγώνα της στη γη, νίκησε με την δύναμη του Χριστού και θριαμβευτικά γύρισε στον αγωνιστή Χριστό για να λάβει τα αμάραντα στεφάνια της δόξας την ημέρα της κρίσης. Η στρατευομένη επί της γης Εκκλησία εκδηλώνει τη σχέση της με τους « εν πίστει και εν τη κοινωνία της Εκκλησίας κεκοιμημένους με ελεημοσύνες και άλλα αγαθά έργα προσφέροντας και την αναίμακτη Ευχαριστία.» Και βέβαια κανένας δε μας εμποδίζει να εκδηλώσουμε συμπάθεια κι αγάπη στους νεκρούς μας και να προσευχόμαστε στο Θεό και στους Αγίους να ελαφρύνουν την ποινή τους και να τους τάξουν «εν χώρα των δικαίων» . Αλλό είναι το θέμα. Το ίδιο το δόγμα αυτοαναιρείται. Το δόγμα δέχεται ότι αμέσως μετά το θάνατο ακολουθεί η μερική κρίση που είναι ανάλογη με τα έργα που έπραξε ο καθένας όταν ζούσε. Το λέει άλλωστε και η παροιμία «Στον ‘Αδη δεν υπάρχει μετάνοια». Παρόλα αυτά η Εκκλησία μας δέχεται ότι αν τηρηθούν ορισμένες προϋποθέσεις είναι δυνατόν οι δεήσεις και τα μνημόσυνα να έχουν ευεργετική επίδραση για την τύχη της ψυχής των νεκρών μας.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΣΤΑ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ-Συγκριτική Μυστηρίων.

Μυστήρια: Ο χριστιανός έρχεται συχνά σ΄ επαφή με την εκκλησία του με τη χρήση των εφτά μυστηρίων, που τον καθοδηγούν και του δίνουν δύναμη στο δρόμο προς σωτηρία.
Συνήθως ένας χριστιανός δέχεται το μυστήριο της βάφτισης κατά τη νηπιακή του ηλικία. Με το μυστήριο αυτό αφαιρείται η προπατορική αμαρτία και όλες οι αμαρτίες που διαπράχτηκαν ως τη στιγμή εκείνη. Στους ορθόδοξους μαζί με τη βάφτιση δίνεται και το Χρίσμα. Στους καθολικούς, όταν το άτομο είναι έτοιμο να καταλάβει έρχεται το μυστήριο της Αναγνώρισης. Με το μυστήριο αυτό κληροδοτείται στο άτομο η ευλογία του Αγίου Πνεύματος, που το βοηθάει ν΄ ανανεώσει την πρόθεση του και το θάρρος του ν΄ ακολουθήσει τη θέληση του θεού.
Όταν ο χριστιανός παντρεύεται, το μυστήριο του Γάμου μεταβιβάζει την ευλογία και επιδοκιμασία στη σύζευξη και στα παιδιά που ενδεχομένως γεννηθούν από τη σύζευξη αυτή. Οι καθολικοί διδάσκονται ότι ο γάμος είναι αιώνια και άγια ένωση ενός άντρα και μιας γυναίκας με σκοπό τη διαιώνιση του ανθρώπινου γένους.
Το μυστήριο της Χειροτονίας ή Ιεροσύνης χρησιμεύει για να επιφέρει την κάθαρση και την αφοσίωση στους ανθρώπους που θα υπηρετήσουν την Εκκλησία.
Το μυστήριο του Ευχελαίου είναι για άτομα που πρόκειται να πεθάνουν. Με το μυστήριο αυτό συγχωρούνται οι τελευταίες τους αμαρτίες.
Υπάρχουν και δύο άλλα μυστήρια: η Ευχαριστία και η Μετάνοια.
Με τα μυστήρια αυτά γίνεται προσιτή μια πιο συχνή ευλογία πνευματική. Κάθε Κυριακή και στις γιορτές οι Χριστιανοί παρακολουθούν τη θεία Λειτουργία κατά την οποία γίνεται η Ευχαριστία. Είναι μια πολύ αναμνηστική τελετή του τελευταίου δείπνου του Ιησού με τους μαθητές του και του θανάτου του πάνω στο σταυρό σαν μια θυσία για τις αμαρτίες των ανθρώπων. Κατά την Ευχαριστία ο Ιερέας παρουσιάζει ένα διπλό θαύμα, μετατρέποντας κρασί και ψωμί σε αίμα και σώμα του Ιησού, χωρίς ν΄ αλλάξει την εμφάνιση τους.
Από τη στιγμή που κανένα από τα μυστήρια δεν παραμερίζει την ανθρώπινη τάση προς την αμαρτία, οι χριστιανού χρειάζονται συχνά ν΄ αναζητήσουν τη συγχώρηση των προσφάτων αμαρτημάτων τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με το μυστήριο της Μετάνοιας. Η Μετάνοια περιλαμβάνει το μετάνιωμα για την αμαρτία, την ομολογία του αμαρτήματος σ΄ έναν ιερέα, την εφαρμογή των επιτιμίων δηλαδή τιμωριών που θα επιβάλει ο ιερέας και την άφεση των αμαρτιών που παραχωρείται από τον ιερέα.
Οι χριστιανοί θεωρούν τη λειτουργία σαν την πιο σημαντική πράξη λατρείας. Επίσης, όσοι επιθυμούν , μεταλαμβάνουν τη θεία μετάληψη.

Τα λεγόμενα του Σοφονία γαι όσους πιστεύουν σ' αυτόν.

Κείνη την ημέρα θα εκδικηθώ τους αρχόντους και το παλάτι κι όλους όσους φορούν ξένα ρούχα. Κείνη την ημέρα θα θα εδικηθώ και κείνους ακόμα που καταπατούν τα ξένα σπίτια και θησαυρίζουν με αρπαγές και δολιότητες.
( 1, 9 - 10).
Και κείνη την ημέρα θα ψάξω με λυχνάρια και θα εκδικηθώ όλους εκείνους που αναπαύονται στα πλούτια τους.
(1, 12).
Γι΄αυτό τα πλούτια τους θ΄αρπαχτούν και τα σπίτια τους θ΄αφανιστούν. Θα χτίσουν σπίτια και δε θα κατοικήσουν σ΄αυτά, θα φυτέψουν αμπέλια και δε θα πιούν το κρασί τους.
(1, 13).
Πλησιάζει η μέρα του Γιαχβέ, η μεγάλη μέρα είναι πολύ κοντά, να, έρχεται.
Τη μέρα που θ΄ακουστεί η φωνή του Γιαχβέ. πικρά θα φωνάξει ο ισχυρός. Η μέρα που θα θυμώσει ο Γιαχβέ θα είναι μέρα θλίψης και στενοχώριας, μέρα ερήμωσης και αφανισμού, μέρα σκοταδιού και καταχνιάς.....μέρα πο θ΄ακούονται σάλπιγγες και αλαλαγμοί ενάντια στις πόλεις που είχαν κάστρα και ψηλούς πύργους. Και τότε θα κάνω ( πλούσιους και εκμεταλευτές) να υποφέρουν πολύ και να περπατούν σαν τυφλοί, γιατί παραβήκανε τις εντολές του Γιαχβέ. Και το αίμα τους θα κυλήσει σα σκόνη και οι σάρκες τους σαν κοπριά. Μα ούτε το χρυσάφι τους, ούτε το ασήμι τους θα μπορέσει να τους γλυτώσει την ημέρα του θυμού του Γιαχβέ. Όλη η γης θα περάσει μέσα από τις φλόγες του θυμού του.
( 1, 14 - 18).
Ουαί, ακάθαρτη και μολυσμένη,
τυραννική πολιτεία!
Δεν ακούς τη φωνή
δε θέλεις να διορθωθείς!
Στον Γιαχβέ δεν πιστεύεις,
στο Θεό δεν πλησιάζεις!
Οι άρχοντές σου ανάμεσά σου
είναι λιοντάρια που μουγρίζουν.
Οι δικαστές σου είναι λύκοι της νύχτας,
που δεν αφήνουν τίποτα για τη μέρα.
Οι προφήτες σου είναι κίβδηλοι και απατεώνες.
Οι Ιερείς μολύνουν το Άγιο και καταπατούν το Νόμο.

Στο ποίημά του αυτό ο Παλαμάς στους πολιτικούς μας αναφέρεται και όχι στον Λαό. Όταν εισέβαλαν οι Ναζί ο Λαός έμεινε στην Πατρίδα και δεν έφυγε Μ. Α

Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα,

ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,

κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,

των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι

Δεν Παραιτούμαι θα εξαντλήσω την τετραετία .

Ας Δούμε τι έχει ειπωθεί κατά το παρελθόν για παρόμοιες περιπτώσεις.

Ένας στενόμυαλος άνθρωπος δεν έχει άλλο τρόπο να δείξει ότι είναι άξιος, από το να προσπαθεί να περνάει πάντα το δικό του.

Η επιθυμία για δύναμη και εξουσία δεν είναι χαρακτηριστικό των δυνατών, αλλά -όπως ο φθόνος και η πλεονεξία- είναι ελάττωμα των αδύναμων ψυχών και, συχνά, πολύ επικίνδυνο.

Ο Προσκυνημένος. Η Εκτίμησης του φαίνεται από τις δηλώσεις του. Αυτό ενδιαφέρει τον Λαό Μίμη?

Μέσα στην κρίση το περισσότερο σεξ το κάνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Μπορεί να παίρνουν λιγότερα, αλλά τα παίρνουν σίγουρα, και δεν έχουν άγχη για δάνεια, επιταγές και «τι θα γίνει στην αγορά».

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ το μεγάλο ΟΧΙ που ήταν ΝΑΙ.

Η ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΡΩΣΤΑ ΠΟΛΛΑ ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝΕ ΑΛΛΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΘΗΣΑΝ

ΟΙ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΓΕΣ ΤΟ 1940 ΗΤΑΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ

13018}30.10.1940 τηλεγραφική

13168}31.1Ο.1940 κρυπτογραφική

οι οποίες έλεγαν επί λέξη

...... Η μεραρχία να μην αγκιστρωθεί εις το Καλπάκι, αλλά να συμπτυχθεί προς Μέτσοβον [Κύρια προσπάθεια]αποστέλλουσα προς τον κάτω ρουν του Αράχθου απόσπασμα εκ 3 -4 ταγμάτων και 2-3 πυροβολαρχίας....

Άρα Ηπειρώται πολεμισταί εγκαταλείψατε την Ήπειρο και τις εστίες σας στο έλεος του κατακτητού για να σώσετε το σαρκίον σας,και,,,, βλέπουμε.

ΑΝΥΠΑΚΟΥΟΣ ΟΜΩΣ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΚΑΤΣΙΜΗΤΡΟΣ

Με την έκρηξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, διέτεξε άμυνα μέχρις εσχάτων στη θέση Ελαία (Καλπάκι), παρά τις εντολές για οπισθοχώρηση που είχε λάβει από το Γενικό Επιτελείο. Με την ηρωική αντίσταση στην ιταλική επίθεση στο Καλπάκι, συντέλεσε τα μέγιστα στην νίκη της Ελλάδας απέναντι στον Ιταλικό Στρατό. Και επέτυχε.

Αυτό ήταν το πρώτο κοσμοϊστορικό ΟΧΙ του Κατσιμήτρου προς το [[ανοηταίον]], όπως χαρακτηρίστηκε από αρμοδίους κριτικούς [[Κέντρον]], το οποίον, για το λόγο ακριβώς, αυτό, τον κατέτρεξε, μετά τον θρίαμβο του Καλπακίου, κατά τον πιο ανελέητο και τον πιο αδιάκοπο τρόπο.