Noam Chomsky

Όσο πιο πολύ μεγαλώνεις το φόβο για τα ναρκωτικά και το έγκλημα, τους μετανάστες και τους εξωγήινους, τόσο περισσότερο ελέγχεις τους ανθρώπους

Όλοι προβληματίζονται πώς να σταματήσουμε την τρομοκρατία. Υπάρχει όμως ένας πραγματικά εύκολος τρόπος: να σταματήσουμε να είμαστε μέρος της.

Κάθε δικτάτορας θα θαύμαζε την ομοιομορφία και την υπακοή των ΜΜΕ των ΗΠΑ.

Αν εφαρμόζονταν οι νόμοι της Νυρεμβέργης, τότε κάθε μεταπολεμικός Αμερικανός πρόεδρος θα έπρεπε να είχε κρεμαστεί.

Αν δεν πιστεύουμε στην ελευθερία έκφρασης των ανθρώπων που απεχθανόμαστε, τότε δεν πιστεύουμε καθόλου σ’ αυτήν.

Η Βίβλος είναι από τα πιο γενοκτονικά βιβλία στην ιστορία.

Η παράδοση των διανοουμένων είναι να υπηρετούν την Εξουσία, και αν δεν την πρόδινα, θα ντρεπόμουν για τον εαυτό μου.

Ο ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ

Η περίπτωση του λόρδου Βύρωνα είναι μία άλλη απόδειξη της ομαδικής παράνοιας πού χαρακτήριζε και χαρακτηρίζει ακόμη τους Νεοέλληνες από την Επανάσταση μέχρι τις ημέρες μας।Πρόκειται για μιά ομαδική αυθυποβολή σε ότι εκάστοτε

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΑ ΑΠΟ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟ.

Τότε που η βόρεια Ελλάδα ήταν υπό οθωμανικό ζυγό ,ο πατριάρχης Αθηναγόρας αλλάζει όλους τους δεσπότες στην περιοχή και τοποθετεί το πολύ τριαντάρηδες που από κάτω από το αντερί είχαν όπλα. Διαισθανόμενος το τι θα ακολουθούσε, ακούγοντας τα τύμπανα του πολέμου όπως και έγινε . Ένας από αυτούς ήταν και ο αείμνηστος Καραβαγγέλης.

Και να πως έγινε και σήμερα έχουμε τα εδάφη μας ελεύθερα .

Τότε, όπως και τώρα το επίσημο κράτος δεν ενδιαφερόταν, ούτε οργάνωνε, ούτε παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα για να μην κατηγορηθεί από τις ξένες δυνάμεις , μόνον οι εραστές της ελευθερίας είχαν μια υποτυπώδη οργάνωση που την συντηρούσαν με αίμα και όχι με χρήμα.

Μες το δεσποτικό είναι, ο Δεσπότης, ο γιατρός, ο δάσκαλος και ο φαρμακοποιος. Όλοι σπουδαγμένοι και μπολιασμένοι από τους προγονούς μας με λόγο και έργα , όπως θα σου πω παρακάτω.

Κάποια στιγμή ενώ τα έλεγαν , ειδοποιούν τον δεσπότη ότι τον ζητούν κάτι τούρκοι, ανοίγει την πόρτα και βλέπει όλους τους άρχοντες τούρκους αξιωματούχους με έναν από αυτούς να κρατεί τα κλειδιά τις Πόλεως και να του τα προτείνει λέγοντας του, πάρε δεσπότη αφέντη τα κλειδιά και προστάτεψε μας.

Μένει με ανοικτό το στόμα ο δεσπότης , του λέει πως;

Συνεχίζει ο τούρκος. Εσείς οι Έλληνες και εμείς έχουμε τις διαφορές μας αλλά ποτέ δεν μας πειράξατε και πιστεύω και εμείς, όσο ήταν δυνατόν. Αυτή την στιγμή σε εμπιστευόμαστε και σώσε τις οικογένειες μας. 

Η συμφωνία του πολέμου τώρα είναι η εξής: όπου συναντηθούν οι στρατοί της Ελλάδος και της Γιουγκοσλαβίας εκεί είναι τα σύνορα, εάν έρθουν στην πόλη οι γιουγκοσλάβοι θα μας σφάξουν όλους για αυτό πράξε το καλό δεσπότη αφέντη, σε μια μέρα το πολύ θα έχουν έρθει εδώ .

Αφήνουν τον φαρμακοποιό και έναν διάκο με τους τούρκους, παίρνουν τα άλογα και πάνε να συναντήσουν τον ελληνικό στρατό. Δυο φορές άλλαξαν άλογα στο δρόμο, μέχρι να βρουν τον Ελληνικό στρατό που ερχόταν με την ησυχία του. Επέτυχαν έναν υπίατρο έξω από την Λάρισα που είχε βγει βόλτα στα χωράφια.

Μιλώντας μαζί του ο δεσπότης συνειδητοποιεί ότι δεν έχουν χρόνο και τον απαγάγουν, γυρίζουν πίσω, μπαίνουν στο δεσποτικό , κόβουν από τις κουρτίνες τα χρυσά κορδόνια που τις ανοιγόκλειναν και τα βάζουν με τις φούντες στην στολή του υπιάτρου και όταν έρχονται οι γιουγκοσλάβοι βλέπουν στα σκαλιά τον Έλληνα στρατηγό, ελληνικές σημαίες, τους τούρκους από πίσω και πληροφορούνται ότι έχουν μπει οι Έλληνες και αποχωρούν .

Ο Θεός της Ελλάδος είχε βάλει πάλι το χέρι του.

Γκιόργκι Γκουρτζιεφ Ρωσοελληνοαρμένιος 1877-1949

Πάρε την κατανόηση της Ανατολής και τη Γνώση της Δύσης και μετά… ψάξε।

ΑΡΙΣΤΕΑΣ Ο Προκονήσιος-πήγε ώς τη Σιβηρία

Ηρόδοτος βιβλίο Δ,Μελπομένη 13εώς15
Λένε πως ο Αριστέας, που δεν ήταν κατώτερος στην καταγωγή από κανένα άλλο πολίτη, μπήκε στο εργοστάσιο ενός λευκαντή υφασμάτων και πέθανε। Ο λευκαντής τότε έκλεισε το εργαστήριό του κι έφυγε για να αναγγείλει την είδηση στους συγγενείς του νεκρού। Όταν η είδηση για το θάνατό του διαδόθηκε στην πόλη, κάποιος Κυζικηνός που είχε φτάσει από την Αρτάκη, φιλονικούσε με κείνους που έλεγαν αυτά, ισχυριζόμενος ότι τον Αριστέα τον συνάντησε πηγαίνοντας στην Κύζικο και μίλησε μαζί του। Κι ενώ αυτός φιλονικούσε κι επέμενε γι αυτό, οι συγγενείς του νεκρού πήγαν στο εργαστήριο του λευκαντή με όλα τα απαραίτητα για να σηκώσουν το νεκρό। Όταν όμως άνοιξαν το εργαστήριο, δε βρήκαν τον Αριστέα ούτε νεκρό, ούτε ζωντανό। Ύστερα από εφτά χρόνια ο Αριστέας φάνηκε στην Πελοπόννησο κι έγραψε τα επικά αυτά ποιήματα πού τα λένε τώρα οι Έλληνες Αριμάσπεια।Μετά από την συγγραφή των ποιημάτων εξαφανίστηκε για δεύτερη φορά।
Απόψεις και συμπεράσματα μελετώντας και το λεξικό του Σουίδα ο Αριστέας πήγε μέχρι την χώρα τών υπερβόρειων, και όσο και αν φαίνεται ακατόρθωτο και απίστευτο στο ΒΛΑΔΙΒΟΣΤΟΚοι Ρώσοι του έχουν στήσει άγαλμα।
Στην Σιβηρία δε που πέρασε αρκετό χρόνο, μυήθηκε στον Σαμανισμό ।Πάντα δε κατά τον Σουίδα μπορούσε να βγάζει και να επαναφέρει στο σώμα του την ψυχή του όποτε ήθελε.

Η ΒΟΥΛΗ

Τα λόγια είναι φτηνά, εκτός αν τα λένε στη Βουλη και τότε μας κοστίζουν ακριβά. Κ. Χαϊτάουερ

ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ

«Καθένας που στοχάζεται πάνω σε σημαντικά κοινωνικά ζητήματα είναι ένας διανοούμενος. Κάποιοι άνθρωποι είναι προνομιούχοι και έχουν τη δυνατότητα να δημοσιοποιήσουν τις σκέψεις τους. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι πιο διανοούμενοι από έναν ταξιτζή, ο οποίος προβληματίζεται, έστω και συμπτωματικώς, με τα ίδια πράγματα και επιχειρηματολογεί εξυπνότερα και ουσιωδέστερα από τους αυτοαποκαλούμενους διανοούμενους. Το ποιος είναι διανοούμενος ή δεν είναι, είναι κυρίως θέμα πρόσβασης στην εξουσία».

Noam Chomsky

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΗΘΟΥΣ!

‘Η κρισιμότης εις την οποίαν έχουν περιέλθει το εθνικά μας πράγματα και οι μεγάλοι κίνδυνοι προς τους οποίους φερόμεθα επιβάλλουν, περισσότερον από πάντοτε, γυμνήν, οσονδήποτε ωμή και αν είναι, την αλήθειαν. Και την αλήθειαν αυτήν, όπως την βλέπωμεν και την πιστεύωμεν, θεωρούμεν καθήκον μας να διακηρύξωμεν’
Αλεξ. Παπαναστασίου

Το παρελθόν
Με το ανωτέρω προοίμιο άρχιζε το γνωστό πύρινο μανιφέστο του της 12 Φεβρουαρίου 1922 ο οραματιστής της Ελληνικής Δημοκρατίας Αλεξ. Παπαναστασίου.

Η ομοιότητα των γεγονότων των ημερών μας, ως

ΝΕΑ ΚΟΛΠΑ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΛΗΣ

Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης,
με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.

Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρη πρόταση για τον εκμοντερνισμό/ απλοποίηση της Ελληνικής γραφής..
Στην επιστολή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραθέτει ως τροφή για σκέψη' τα εξής:

1... Να καταργηθούν τα γράμματα 'η' και 'υ' και να αντικατασταθούν από το γράμμα 'ι'.

2... Να καταργηθεί το γράμμα 'ω' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'ο'.

3... Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούν ως εξής: 'αι'---> 'ε', 'ει'--->'ι', 'οι--->ι', 'υι'--->ι', 'αυ'--->'αβ', 'ευ'--->'εβ'

4... Να καταργηθεί η χρήση του 'γγ' και να αντικατασταθεί από το 'γκ'.

5... Να καταργηθεί το τελικό γράμμα 'ς' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'σ'.

Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω αλλαγών, αναφέρει ευρωβουλευτής, το Ελληνικό αλφάβητο θα έχει μόνο 21γράμματα(α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ, λ, μ, ν ,ξ , ο ,π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο δίψηφο (το 'ου')...
Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η απλοποίηση της Ελληνικής γραφής καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη. Ιδιαίτερα όσον αφορά την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σε σχέση με μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν διάφορες μορφές δυσλεξίας'.

Προωθήστε το mail αυτό για την ενημέρωση του κόσμου για τη νέα αυτή και δόλια ανθελληνική επίθεση, με το πρόσχημα δήθεν του εκσυγχρονισμού της (ήδη επικίνδυνα ρημαγμένης τα τελευταία χρόνια) γλώσσας μας!

Υ.Γ. ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΧΕΝΡΙ ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ:

Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι' αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή, να πλήξουμε

1. τη γλώσσα,

2. τη θρησκεία,

3. τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ
...............................

Θα ήθελα να προσθέσω και τα εξής:

Ας τολμήσει κάποιος ξένος να προτείνει σε Γάλλο να εξαλείψει τους τρεις τόνους, ή να γράψει το beaucoup - bocou, ή το couteau - couto.

Aς τολμήσει να προτείνει σε ένα Άγγλο να γράψει αντί thought -thot, αντί wrought - rot,

ή

σε ένα Γερμανό να γράψει αντί Gemutsbeschaffenheit -Gemutsbesafenheit , ή αντί Erbschleicher - Erbsleiher

και θα δούμε τι θα γίνει!!

Konstantine Korybantis

Μήν ξανασυμβεί

Στις αρχές του περασμένου αιώνος συνέβη η παρακάτω ιστορία και είναι πραγματική. Ένας καμπούρης στην Πάτρα πήρε μια πέτρα την εκσφενδόνισε χωρίς συγκεκριμένο στόχο γιατί τον φώναξαν καμπούρη και σκότωσε
ένα νιόπαντρο .Κανένας από τους τότε συνηγόρους δεν αναλάμβανε την υπεράσπιση του καμπούρη φοβούμενος την οργή του κόσμου .Έτσι την ημέρα της δίκης ο πρόεδρος διόρισε νεαρό άρτι αποφοιτήσαντα της νομικής ως υπεράσπιση . Διεξάγεται η δίκη τα γεγονότα αδιαμφισβήτητα και έρχεται η ώρα του συνηγόρου ,ο οποίος αρχίζει την αγόρευση του ως εξής, :Κύριε πρόεδρε κύριοι δικασταί μετά σιωπή και αμέσως μετά πάλι κύριε πρόεδρε κύριοι δικασταί και πάλι σιωπή το ακροατήριο αρχίζει τα μειδιάματα ο πρόεδρος
κτυπά το κουδούνι και επιβάλλει σιωπή λέγοντας , παρακάτω κύριε συνήγορε συνεχίστε και αρχίζει πάλι αυτός ,Κύριε πρόεδρε κύριοι δικασταί, και μετά πάλι σιωπή ,μέσα στην αίθουσα γίνετε της τρελής ο κόσμος να κρατά την κοιλιά του ο πρόεδρος να ωρύεται κτυπώντας το κουδούνι, με μια λέξη μπάχαλο ο πρόεδρος όρθιος απειλεί να εκκενώσει την αίθουσα και σε πάρα πολύ αυστηρό ύφος απευθύνεται προς το πλήθος λέγοντας ότι όποιος τολμήσει έστω κιχ να κάνει θα οδηγηθεί στο κρατητήριο και προς τον συνήγορο λέγοντας για όνομα του Θεού
συνεχίστε .ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ κύριε πρόεδρε και κύριοι δικαστές εδώ και μερικά λεπτά σας αποκαλώ κυρίους και θέλετε εσείς μεν να μου πετάξετε το κουδούνι στο κεφάλι εσείς δε να με δείρετε .ΑΥΤΟΣ ο άνθρωπος που μια ζωή τον φωνάζουν καμπούρη τι έπρεπε να κάνει? Ο πρόεδρος του δικαστηρίου κατεβαίνει από την έδρα και σφίγγοντας το χέρι του συνηγόρου λέει είναι πολύ μικρή η αίθουσα των Πατρών για σας κύριε Γούναρη. Ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός και εκτελεστής στο Γουδί. ΤΑ τελευταία λόγια του ήταν με έφαγε ο εφέτης των
Πατρών.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ

Παρουσιάστηκε ο Ελλησπόντιος καί είπε στή βουλή τίς προτάσεις τού Μαρδόνιου।
Ο Λυκίδης, ένας από τούς βουλευτές, θεώρησε τίς προτάσεις συμφέρουσες καί πρότεινε να τίς παρουσιάσουν στήν εκκλησία του δήμου।Δέν είναι γνωστό αν ο Λυκίδης πήρε χρήματα από το Μαρδόνιο καί είπε αυτά η πραγματικά τα θεωρούσε σωστά। Οι Αθηναίοι,τα μέλη της βουλής και οι έξω, όταν το άκουσαν, όργίστηκαν τόσο πολύ, ώστε τον περικύκλωσαν καί τόν σκότωσαν με λιθοβολισμό।
Τόν δε Μουρυχίδη, τον Ελλησπόντιο, τον έστειλαν πίσω χωρίς να τόν πειράξουν।Όταν μαθεύτηκαν τα καθέκαστα στη Σαλαμίνα καί έγινε μεγάλος θόρυβος, οι γυναίκες τών Αθηναίων, λέγοντάς τα η μία στήν άλλη, όρμησαν στό σπίτι του Λυκίδη καί λιθοβόλησαν τη γυναίκα του καί τα παιδιά του।

η ταν ή επί τας

Κάποια Λάκαινα όταν έμαθε πώς το παιδί της,πού πολεμούσε। σκοτώθηκε στή μάχη, είπε:
<Θάψτε τον και βάλτε στή θέση του το μικρό αδελφό του।>

ΕΤΣΙ ΒΟΥΛΙΑΞΑΤΕ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

Μετά απο μισόν αιώνα (ακριβώς) απο τότε που άρχισα να υπηρετώ την πανεπιστημιακή παιδεία, και μετά απ' τους όποιους αγώνες (στους οποίους έχω συμμετάσχει, με νούν καί με χέρια) κατά του πολιτικού κονφουζιονισμού, αισθάνομαι οτι έχω υποχρέωση να ξαναβάλω τις φωνές:

του Θ. ΤΑΣΙΟΥ

Τί είναι πάλι ετούτη η βαθύτατα αντιλαϊκή θεατρική παράσταση που παίζεται τους τελευταίους μήνες γύρω απ' το θέμα «ελληνικό πανεπιστήμιο»; Με όσην μου απόμεινε φωνήν, διαμαρτύρομαι για την περι ιδιωτικών λέει πανεπιστημίων μπουζουριέρα: Εδώ το ελληνικό πανεπιστήμιο βουλιάζει από μέσα-του, κι εμείς αλλού τοποθετούμε τους φωνακλάδικους καβγάδες μας...


1. Το Ασυλον καταπατείται τρείς φορές τη βδομάδα: Η βίαιη εισβολή φοιτητικών ομάδων στους τόπους εργασίας (υπαλλήλων, τεχνιτών, δασκάλων και διοικήσεων), καθώς και οι καθημερινές απειλές κατά των διαφωνούντων, συνιστούν καραμπινάτη παρεμπόδιση παραγωγής και διάδοσης ιδεών και γνώσεων στο Πανεπιστήμιο. Αυτήν ακριβώς την παρεμπόδιση ηθέλησε να αναστείλει ο περι Ασύλου Νόμος - κι ο μόνος φόβος παλαιότερα ήταν βέβαια η Αστυνομία. Τώρα που η Αστυνομία (τα τελευταία 30 χρόνια) ΟΥΔΕΠΟΤΕ παρεμπόδισε το πανεπιστημιακό έργο, τώρα που το έργο αυτό (αυθαίρετα και βίαια) παρεμποδίζεται απο μέλη της πανεπιστημιακής Μή-Κοινότητας, τώρα λέγω βουλιάξαμε. Τον δε αντίλογό-σας οτι τάχα αυτά τα επονείδιστα γεγονότα είναι «για το καλό της Παιδείας», να πάτε να τον πείτε στους πολύχρωμους και μπαγιάτικους οπαδούς των ευρωπαϊκών ολοκληρωτισμών. Διάβολε, πώς είναι δυνατόν με τη μόνιμη βία, την εξωπέταξη και τον τραμπουκισμό κατά των Δασκάλων να μπορεί να υπηρετηθεί ενα ιδεώδες; Και ποιός, πότε και με τί εμπειρία, ειδίκευση και ευθύνη το μελέτησε αυτό το «ιδεώδες», ώστε να έχει καταλήξει στο μεταφυσικό αλάθητον - ακυρώνοντας για χάρη-του τη λειτουργία του Πανεπιστημίου; Κι όχι για μιά βδομάδα κάθε 5 χρόνια (όπως λ.χ. στη Γαλλία), αλλά για 2 μήνες κάθε 6 μήνες. Ο επαναστατικός επαρχιωτισμός σ' όλο-του το μεγαλείο...


2. Η Δημοκρατία προοδεύει στην ελληνική κοινωνία, αλλά έχει προ πολλού καταργηθεί στα ελληνικά πανεπιστήμια. Η αντιπροσωπευτικότητα των φοιτητών που συμμετέχουν στη διοίκηση (ή στην παρεμπόδιση της διοίκησης, το ίδιο είναι), είναι διάτρητη. Πρώτον διοτι ουδείς εγγυάται την δημοκρατική ορθότητα των φοιτητικών συνελεύσεων (προσκλήσεις, απαρτίες, διαδικασίες, αντιδημοκρατικός τσαμπουκάς, κ.ά.). Δεύτερον διότι συχνά δέν στέλνονται έγγραφες εξουσιοδοτήσεις εκπροσώπων. Τρίτον διοτι συχνότατα όποιος γουστάρει (φοιτητής ή μή) μπουκάρει στη συνεδρίαση των οργάνων διοίκησης, όπου συμμετέχει ή ασχημονεί.
Αλλά η διάτρητη αντιπροσωπευτικότητα δέν είναι το μόνο έλλειμμα δημοκρατίας μέσα στο πανεπιστήμιο: Το χειρότερο είναι η κατα συχνά δυστυχώς διαστήματα εκτόξευση άμεσων ή έμμεσων απειλών κατά των άλλων μελών της πανεπιστημιακής Μή-Κοινότητας, κατά των Διδασκόντων δηλαδή. (Των απειλών αυτών βεβαίως διαφεύγουν όσοι Δάσκαλοι αιδημόνως σιγούν ή εξωπετάγονται αδιαμαρτύρητα.)
Εάν τα απαράδεκτα αυτά Αντιδημοκρατικά φαινόμενα συνέβαιναν σε Εργατικό Συνδικάτο, θα είχαν κατασταλεί άμεσα: Απ' τη διοίκηση του Συνδικάτου ή απ' τη Γ.Σ.Ε.Ε. ή απ' την Δικαιοσύνη. Στο Πανεπιστήμιο (κατ' αναλογίαν), οι μέν Πρυτανείες ποιούν την νήσσαν εξ ανάγκης, το κατα τα άλλα λαλίστατον Υπουργείο Παιδείας καμώνεται οτι τα αγνοεί, η δε Δικαιοσύνη είναι μή προσβάσιμη για τους τλήμονες πανεπιστημιακούς - διότι «Ασυλον (σου λέει) θα το... ποινικοποιήσεις;».
Ιδού γιατί σας λέω οτι γίναμε όλοι ξεδιάντροποι - θύτες και θύματα.
Κι ύστερα, τί όνειδος Δημοκρατίας είναι τούτο όταν το δικό-μου συνδικαλιστικό Σωματείο δέν έχει κηρύξει απεργία, οι «εκπρόσωποι» όμως ενος άλλου «σωματείου» με... απεργούν δια της βίας, πετώντας-με στον δρόμο; Χωρίς να αισχύνονται για την αντιδημοκρατική-τους συμπεριφορά, σου απαντούν (οι ανίδεοι) «μα, είναι πολιτικό το θέμα» (sic!).
Βεβαίως, τα φαινόμενα αυτά προέρχονται πάντοτε απο φοιτητικές μειονότητες, ενώ η συντριπτική πλειονότητα των φοιτητών μας δέν συμμετέχει σ' αυτές τις αντιπανεπιστημιακές ασχήμιες, αλλ' ούτε και τις καταδικάζει! Διοτι απουσιάζει απ' τις αντίστοιχες φοιτητικές συνελεύσεις όπου αργά την νύχτα παίρνονται οι σχετικές αποφάσεις - εν ονόματι ΟΛΩΝ των απόντων. Γιατί απουσιάζουν; Είτε διοτι δέν αντέχουν στις συνθήκες αυτού του αθλήματος, είτε διοτι πάσχουν καί αυτοί απ' τον ίδιο ραγιαδισμό όπως όλοι μας.


3. Ητανε το κλήμα στραβό, το τρώει και το βόδι: Μικρή και υποανάπτυκτη Χώρα είμαστε, δέν έχομε (έτσι κι αλλιώς) μεγάλη Επιστήμη - κι ας μή γίνει (σήμερα) λόγος για την συντεχνία-μου των Διδασκόντων (εμείς καμωνόμαστε πως είμαστε εκτός κρίσεως). Κι εκεί απάνω που πάει να γίνει η στροφή, με νύχια και με δόντια, εκεί νά και μας προκύπτουν οι εθνοσωτήριες «καταλήψεις», «στάσεις», «πορείες», «προληπτικά κλεισίματα», και ακυρώνουν περίπου το 30% του συνολικού διδακτικού έργου. Οχι το 3% (που θα ήταν ήδη κρίσιμο και πολύτιμο) αλλα το δεκαπλάσιό του. Κι όλοι μαζί απο κοινού αδιαφέροντος κινούμενοι, παρανομούμε μονίμως υπογράφοντας οτι δήθεν πραγματοποιήθηκαν οι ελάχιστες 13 διδακτικές βδομάδες ανα εξάμηνο. Ψεύδος βέβαια. Ψεύδος όμως το οποίο ΟΥΔΕΠΟΤΕ το θυμούμαστε όταν αναλύομε (υψιπετώς) την πανεπιστημιακή-μας κατάντια.


4. Την (έμμονη πλέον) καταστροφή δημόσιας περιουσίας μέσα στα πανεπιστήμια, την έχομε φάει στην περήφανη μάπα μας, τριάντα χρόνια τώρα. Γιατί το αιδήμον Υπουργείο δεν ανακοινώνει τις ετήσιες στατιστικές αυτής της κυριολεκτικά απίστευτης αιμορραγίας των φορολογουμένων; Μα, υποθέτω διοτι δύσκολα θα βρεί φιλικούς χώρους για να δημοσιεύσει αυτά τα στοιχεία.
Με όλα τούτα τα δεδομένα, συνιστά φαρισαϊσμόν η ερώτηση «γιατί δεν πάει μπροστά το ελληνικό πανεπιστήμιο». Σας ερωτώ κι εγώ με τη σειρά μου: Εάν ανάλογα φαινόμενα συνέβαιναν στη φαμίλια σας, στα χωράφια σας, στο μαγαζί σας, στην επιχείρησή σας - θα είχατε ποτέ θέσει την αφελή ερώτηση «γιατί δεν πάει καλά το μαγαζί»;
Ετούτα δε όλα ΔΕΝ είναι βεβαίως θέματα παιδείας - είναι θέματα Απαιδείας πολιτικής. Αρα δέν είναι δουλειά των Δασκάλων - είναι αντικείμενο ευθύνης των Βουλευτών, εκείνων δηλαδή που αντιπροσωπεύουν τον Λαό που είναι μάλλον αδιάφορος έναντι των απωλειών χρήματος, καλλιέργειας και ανάπτυξης, τις οποίες συνεπάγονται όλα ετούτα τα (μοναδικά στην Ευρώπη) τερτίπια.


Δύο πράγματα συμβαίνουν, αγαπητοί μου. Είτε όλα τούτα τα αγνοεί ο ελληνικός λαός και τα ελληνικά ΜΜΕ - οπότε έχομε οξύτατο έλλειμμα ευφυΐας. Είτε όλοι τα ξέρουν (το και πιθανότερο), και βουλιάζομε μέσα στον ραγιαδισμό μας (τα είχε προβλέψει κι ο Ιονέσκο με τους ρινώκερους) ή μέσα στην επαναστατική απολιτικότητά-μας. Και επιτρέψτε-μου να σας θυμίσω οτι η Δημοκρατία δέν αναγνωρίζει πολίτες πρώτης κατηγορίας, με βάση το κριτήριο της ηλικίας: Οταν η «επανάσταση» γίνεται τρείς φορές τον μήνα επι τριάντα χρόνια, κάποιο απολιτικό σύνδρομο μου μυρίζει εμένα. Μια άγνοια δηλαδή της απέραντης περιπλοκής των πολιτικών πραγμάτων και των συμφερόντων του «υπόλοιπου» λαού...


Τί προτείνω; Είναι απλό: Να σταματήσει αμέσως η περι ιδιωτικών πανεπιστημίων μπουζουριέρα («άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε»), και ν' ασχοληθεί επιτέλους η Βουλή των Ελλήνων με την ΚΥΡΙΑ μάστιγα του ελληνικού πανεπιστημίου. Κι αμέσως μετά, θά 'ρθει η ώρα για τη γούνα α) των Διδασκόντων και β) των Κενταύρων του Υπουργείου Παιδείας. Υπο τον όρον οτι τα ράμματα θα ράβονται πάντοτε μέσα στη Βουλή των Ελλήνων. Τέρμα οι υπεκφυγές.


Υ.Γ.: Παρακαλώ όσους διαφωνούν με τις απόψεις-μου, να έχουν την καλοσύνη να χτυπήσουν κατα προτίμηση τις απόψεις μου, κι όχι τα τζάμια του Γραφείου μου.


Ο κ. Θεοδόσης Π. Τάσιος είναι ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου.