Κατάλαβες τώρα ... γιατί σε λέγανε «εθνικιστή» όταν έλεγες πως αγαπάς την Πατρίδα σου;
Για να την πουλήσουν πιο εύκολα.
Γι' αυτούς κάθε λέξη που αρχίζει από -εθν και -ελλ ήταν και είναι εμπόδιο όταν ακούγεται μέσα στο μαντρί τού "εκσυγχρονισμού" που μας μπουζούριασαν.
Κατάλαβες τώρα... γιατί σε λέγανε «ρατσιστή»;
Γιατί σε πολύ λίγο δεν θα είσαι ιδιοκτήτης τής πατρίδας σου θα είσαι ένας κάτοικος μιας χώρας που θα ανήκει στους παγκόσμιους τραπεζίτες και στους υπαλλήλους τους,
οι οποίοι παριστάνουν την... κυβέρνηση.
Κατάλαβες τώρα γιατί πριονίσανε την παιδεία και την υποβάθμισαν σε "εκπαίδευση";
Για να σε κάνουν υπαλληλάκο των 3,60.
Να σε βάλουν πίσω από τον πάγκο των μπακάλικών τους που απλώσανε στη χώρα σου, να σερβίρεις καφέδες και να πηγαίνεις με το παπί πίτσες στα πάρτι τού Χριστοφοράκου. *
*Κατάλαβες τώρα γιατί κατέστρεψαν μεγάλες υγιείς ελληνικές βιομηχανίες *
* **( ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΣΚΙΜΟ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, *
* **AIΓΑΙΟ, ΧΡΩΠΕΙ, ΠΥΡΚΑΛ )** *
*και έκαψαν σε διάστημα 2 μηνών μεγάλα ελληνικά πολυκαταστήματα*
* **(ΜΙΝΙΟΝ, ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ, ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΣ);*
*Για να βρουν άνετα χώρο, χωρίς προσπάθεια, τα δικά τους μπακάλικα *
*που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να μπουν στην ελληνική αγορά...**
Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες;
Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δόσεις σου. *
*Με χαρτιά τυπωμένα σου πήραν και σου παίρνουνε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί. **
Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο;
Όταν ένας πρωθυπουργός τής χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το
κομπόδεμά του *
*στο στημένο παιγνίδι τού χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς τις παραγωγικές επενδύσεις, *
*αλλά τον τζόγο. *
*Κατάλαβες τώρα ότι κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι **
σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας τον πλούτο σου,
τον ιδρώτα σου, με αέρα;
Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την... "ελεύθερη αγορά";
Για να κλείσει ο μπακάλης τής γειτονιάς και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλομπακάλικα τής Γερμανίας.
Σε βγάλανε, ψαράκι, από τη γυάλα σου και στη συνέχεια σε πέταξαν στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, *
*που έχουν τους δικούς τους κανόνες... διατροφής. **
Κατάλαβες τώρα γιατί αγαπάνε τους "μη νόμιμους μετανάστες" τόσο πολύ οι εκλεγμένοι «αλήτες» μας;
Για να κάνουν με τη δυστυχία εκείνων κι' εμάς δυστυχισμένους.
Κατάλαβες τώρα, ψαράκι, πόσο αξίζει η γυάλα σου;
Γιατί αυτή είναι η καλύτερη γωνιά στον κόσμο - το καλύτερο οικόπεδο - και την κοστολογούν **μόλις **
300 δις συμπεριλαμβανομένων και τών... αρχαιοτήτων.
**
Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα... χαζοκούτια;
Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια τών... σήριαλς. *
*Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό**
πληρωμένο τελάλη της προπαγάνδας τους. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση *
*υπερεκτιμημένων "τίποτα", με καμιά ειδικότητα, στον αέρα. **
Κατάλαβες τώρα γιατί σ' έδιωξαν από το χωριό και από τη γη σου, δίνοντάς σου μια θέση στο... "δημόσιο";
Για να τα δώσουν δωρεάν στους νέους... "εποίκους".
Κατάλαβες τώρα γιατί πρέπει το ζευγάρι να δουλεύει σε δυο δουλειές, *
*ενώ ο παππούς θα πρέπει να δουλεύει ακόμα και στα... 70 του; **
Για να μεγαλώνουν τα παιδιά μόνα τους χωρίς κανένα προσανατολισμό και αρχές. *
*Για να χαθεί η «καταραμένη» φυλή σου. Τούτο το ξέρουν πολύ καλά και γι' αυτό **
προωθούν την... υπογεννητικότητα.
Κατάλαβες τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει κανένας σοβαρός άνθρωπος;
Επειδή αυτός δεν θέλει ν' ανήκει στον θίασο τών 300 που προδιαγράφουν οι κομματικές λίστες, *
*τις οποίες συντάσσουν κυρίαρχα οι ντόπιοι τοποτηρητές της παγκοσμιοποίησης μαζί με τις "άγιες οικογένειες" τού τόπου. **
Έτσι, στο θέατρο που λέγεται... Βουλή, δεν θα βρείτε σήμερα σχεδόν κανέναν από τους λαμπρούς Έλληνες
διανοητές και επιστήμονες, επειδή δεν είναι... θεατρίνοι.
Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ' αυτά;
Επειδή είναι υπεύθυνοι για τον κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ...ΓΕΝΝΗΘΕΙ, για την κάθε
ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ...ΓΕΝΝΗΘΕΙ.
Γιατί δεν θέλουν άλλους Έλληνες σ' αυτόν τον τόπο. *
*Ούτε στο γένος, ούτε στη σκέψη. **
**
ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟ!** Οι κύριοι αυτοί και τα όργανά τους συντελούν μια νέα μορφή γενοκτονίας στην πατρίδα σου και το ξέρουν πάρα πολύ καλά, επειδή αυτοί είναι εκείνοι που τη σχεδίασαν και την εκτελούν! **
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011
ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ .....ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ
ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ...
Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011
ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ
Στις 10 Φεβρουαρίου '11 εφέτος η καθιερωμένη εκδήλωση γιά το Ολοκαύτωμα, στο γενικό προξενείο Νέας Υόρκης... ''Aνεπιθύμητοι'' οι...'Ελληνες και οι Ελληνοαμερικανοί γιά την εθνική τους επέτειο, αλλά ευπρόσδεκτοι οι Αμερικανο-Εβραίοι, που κατηγορούν, συκοφαντούν γραπτά Ομογενείς κι ελληνικά ΜΜΕ ως ''αντιαμερικανούς'', ''παρανοϊκούς'', ''ξενόφοβους'', ''λυσσαλέους αντισημίτες'' κ.ά.
(Παρά την εντυπωσιακή δουλοπρέπεια του υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας και των διπλωματικών μας αποστολών στις ΗΠΑ, ΔΕΝ είδαμε -ως αντάλλαγμα- έστω ΜΙΑ εκδήλωση στην πρεσβεία ή στα προξενεία του Ισραήλ στις ΗΠΑ ή σε εβραιοαμερικάνικη Οργάνωση, γιά τα ελληνικά ''Ολοκαυτώματα'' ή άλλα ελληνικά ζητήματα)
Η κυβέρνηση του Γ। Παπανδρέου, κατάργησε (2010) τις καθιερωμένες δεξιώσεις-εκδηλώσεις στις πρεσβείες και στα προξενεία της Ελλάδας, γιά την εθνική μας επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, υποτίθεται γιά ''λόγους οικονομίας'', αλλά και ''γιά λόγους συμβολισμού''। Ακόμα και όταν Ομογενείς προθυμοποιήθηκαν να καλύψουν τα έξοδα, η απάντηση της κυβέρνησης ήταν αρνητική, γεγονός που μας δείχνει ότι δεν ενδιαφέρεται γιά την ιστορία μας και την απόδοση της πρέπουσας τιμής στους ήρωες της επανάστασης στα 1821, που μας απελευθέρωσαν από την οθωμανική αυτοκρατορία।
kalami
ΣΩΚΡΑΤΗΣ

Όταν ρωτήθηκε ο Σωκράτης ποια πόλη διοικείται άριστα είπε: «Εκείνη, που η ύπαρξή της ταυτίζεται του νόμου και που τιμωρεί αυτούς που τον παραβαίνουν».
Όταν ξαναρωτήθηκε ποια πόλη διοικείται παράνομα, είπε: «Η πόλη, στην οποία οι άρχοντες τοποθετούνται από φατρίες».
Όταν ρωτήθηκε ποια είναι η άριστη πόλη, απάντησε: «Εκείνη στην οποία υπάρχουν πολλά βραβεία αρετής».
Ένας μαθητής του Σωκράτη θύμωσε μπροστά του μία μέρα, διότι χαιρέτησε κάποιον που περνούσε και εκείνος προσπέρασε αδιάφορος, χωρίς να του ανταποδώσει το χαιρετισμό। Ο Σωκράτης τότε είπε στο μαθητή του:«Δε μου λες σε παρακαλώ, γιατί θύμωσες; Όταν συναντάς κάποιον που έχει ασχημότερο σώμα, δε σε βλέπω να θυμώνεις καθόλου. Απεναντίας ίσως ευχαριστιέσαι. Γιατί λοιπόν θυμώνεις όταν συναντάς κάποιον που έχει ασχημότερη ψυχή από σένα. Αυτό το βρίσκω πολύ γελοίο».
Ρώτησαν κάποτε το Σωκράτη:
«Μας μιλάς για ευδαιμονία και συ γυρίζεις ξυπόλυτος, ρακένδυτος, γιατί»;
Και ο Σωκράτης τους είπε:
«Εγώ νομίζω ότι θείον είναι το να μην έχει κανείς ανάγκη από τίποτα, και πολύ κοντά στο θείον, το να έχει ανάγκη από ελάχιστα. Τα πρωτεία, βέβαια, έχει το πρώτο. Αλλά και το άλλο έρχεται δεύτερο. Εκείνο που είναι πολύ κοντά στο θείον, είναι πολύ κοντά και στο καλύτερο».
Ο Σωκράτης έλεγε ότι, «στον κόσμο ένα μόνο αγαθό υπάρχει, η επιστήμη. Κι ένα μόνο κακό, η αμάθεια».
Ζήνων ο Ελεάτης έκοψε την γλώσσα του για να μην μιλήσει
Πολλοί μπερδεύουν το όνομα Ζήνων. Μπερδεύουν τρεις τουλάχιστον Ζήνωνες, τον έναν με τους άλλους, γιατί τρεις ήταν οι διάσημοι φιλόσοφοι με το ίδιο όνομα. Υπάρχουν βέβαια άλλοι τρεις – τέσσερις ακόμη φιλόσοφοι με το ίδιο όνομα, αλλά όχι και τόσο σπουδαίοι. Από τους διάσημους ο ένας είναι ο Ζήνων ο Ελεάτης, χρονολογικά ο αρχαιότερος των άλλων αφού γεννήθηκε το 464 π.χ. Είναι ο αρχηγός της Ελεατικής Σχολής και συνεχίζει το έργο του Ξενοφάνη και του Παρμενίδη. Δεύτερος στη χρονολογική σειρά είναι ο Ζήνων ο Κιτιεύς, από το Κίτιο της Κύπρου, που γεννήθηκε το 335π.χ. Τρίτος στη σειρά είναι ο Ζήνων ο Σιδώνιος, λιγότερο διάσημος από τους δύο άλλους, αλλά διαπρεπής, επικουρικός, που γεννήθηκε το 154π.χ., μαθητής του Απολλόδωρου και ίσως δάσκαλος του Κικέρωνα.
Ο Ζήνων ο Ελεάτης, που έγινε ονομαστός με τον ηρωικό θάνατο στον αγώνα εναντίον του τυράννου, ήταν ο αγαπημένος μαθητής του Παρμενίδη κατά τον Πλάτωνα, ενώ κατά τον Απολλόδωρο 40 χρόνια νεότερός του. Σε ένα πεζό σύγγραμμά του, που το είχε γράψει πολύ νέος, υποστήριζε τη θεωρία του Παρμενίδη από πλάγιο δρόμο. Αναιρούσε, δηλαδή, την κοινή αντίληψη για την πραγματικότητα με τέτοια οξύνοια, ώστε ο Αριστοτέλης τον ονόμασε εφευρέτη της διαλεκτικής.
Ο Ζήνων ο Ελεάτης θυσίασε τη ζωή του σε μία απόπειρα κατά του τυραννίσκου της πατρίδας του Νέαρχου , που διασώθηκε το όνομά του χάρη στη δραματική εκείνη απόπειρα. Η σύλληψή του, τα βασανιστήριά του, η καταδίκη του στο μαρτυρικό θάνατο, ξεσήκωσαν το λαό κατά του τυραννίσκου. Την ώρα των δραματικών ανακρίσεων, ρωτήθηκε ποιοι είναι οι φίλοι του και αφού τον πίεσαν πολύ να τους αποκαλύψει, αυτός κατονόμασε όλους τους φίλους του τυράννου, που εκτελέστηκαν όλοι και στο τέλος και τον ίδιο το Νέαρχο ως διαφθορέα και καταστροφέα της πόλης. Κατά την ώρα του βασανισμού του μίλησε στους συμπολίτες του και στο τέλος έκοψε μόνος του τη γλώσσα του και τη έφτυσε στο πρόσωπο του τυράννου. Ύστερα πέθανε περήφανα.
Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011
ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΚΟΥΤΕ;;;Αυτά που κάνετε δεν τα κάνουν οι ελεύθεροι άνθρωποι. Μιμείσθε τα κακουργήματα και τις πρόστυχες πράξεις των τυράννων
Η Μεγιστώ από την Ηλεία έμεινε στην ιστορία σαν μία από τις γενναιότερες γυναίκες στον κόσμο. Όταν ο τύραννος, ακούγοντας τα λόγια της, άναψε από το θυμό του, αυτή στεκόταν ατάραχη επί κεφαλής όλων των γυναικών. Τότε ο τύραννος πεισμωμένος πρόσταξε να φέρουν το παιδί της για να το σφάξει μπροστά της. Ενώ το ζητούσαν οι δούλοι ανάμεσα στα άλλα παιδιά που έπαιζαν στην αυλή, η Μεγιστώ το είδε από το παράθυρο και το φώναξε και του είπε: «Έλα εδώ παιδί μου, να γλυτώσεις από την πικρή τυραννία πριν αποκτήσεις τη συναίσθησή της και πριν καταλάβεις την πίκρα της, διότι σε μένα είναι πιο βαρύ να σε δω άτιμο δούλο παρά νεκρό».
Ο Αριστότιμος τότε, αναμμένος, άρπαξε το παιδί, και τράβηξε το μαχαίρι. Τη στιγμή που πήγε να το κατεβάσει στο κεφαλάκι του και να το κατασπαράξει μπροστά στη μάννα του, που στεκόταν ατάραχη σαν να μη συνέβαινε τίποτα, κάποιος Κύλων έβαλε το χέρι του και σταμάτησε το μαχαίρι, λέγοντας στον τύραννο πως αυτό που κάνει είναι βάρβαρο και γυναικίστικο και δεν ταιριάζει σε έναν ηγεμόνα που είναι αληθινός άντρας και ξέρει να κυβερνά άφοβα και καλά. Με αυτά τα λόγια συνήλθε ο Αριστότιμος από την κτηνωδία του και απομακρύνθηκε ντροπιασμένος.
Από τις τύψεις του, ο Αριστότιμος, δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Ένας αετός πέρασε πάνω από το σπίτι του και έριξε μία μεγάλη πέτρα ακριβώς στο δωμάτιο που κοιμόταν. Ο τύραννος ταράχτηκε. Τον κυνηγούσε η γενναία πράξη της Μεγιστούς. Φώναξε τον μάντη του και αυτός, για να τον καθησυχάσει, του είπε πως ο Δίας έστειλε τον αετό για να τον ξυπνήσει και να τον ενθαρρύνει. Μα του κάκου. Την αυγή ξέσπασε το κακό.
Ο σκοτωμένος γιός του Ελλάνικου παρουσιάστηκε στον ύπνο του πατέρα του και του είπε: «Τι έπαθες, πατέρα, και κοιμάσαι; Αύριο πρέπει να πέσει ο τύραννος και να γίνεις εσύ ελευθερωτής της πόλης μας.» Τότε σηκώθηκε ο γέρος και τράβηξε στην αγορά. «Τι κάθεστε», φώναξε σε όλους τους πολίτες, «τι κάθεστε ώ γενναίοι; Ωραίο είναι το θέατρο να αγωνιστείτε μέσα στην πατρίδα σας». Ο Αριστότιμος βλέποντας την αναταραχή, τα έχασε και κρύφτηκε στο ναό του Δία. Εκεί τον βρήκαν και τον πήραν για να τον κρεμάσουν μέσα στην αγορά.
Η Μεγιστώ έδειξε το μεγαλείο της και τη στιγμή που το μαινόμενο πλήθος έπεσε στο σπίτι του τυράννου και ζητούσε να κατασπαράξει τη γυναίκα του και τις κόρες του, σήκωσε τα χέρια της και είπε τα υπέροχα αυτά λόγια. « Αυτά που κάνετε δεν τα κάνουν οι ελεύθεροι άνθρωποι. Μιμείσθε τα κακουργήματα και τις πρόστυχες πράξεις των τυράννων». Τότε ο όχλος συνήλθε, άφησε τις γυναίκες και αποφάσισε να τις βάλει να αυτοκτονήσουν μόνες τους, χωρίς καμία βία η διαπόμπευση.Στο θάνατο πηγαίνουν οι τιμημένοι ΤΙΜΟΚΛΕΙΑ

Σαν πέθανε ο Θεαγένης πέρασε καιρός και η μονάκριβη αδελφή του, η Τιμόκλεια καθόταν ως ιέρεια στο σπίτι και ζούσε με την θύμηση του ηρωικού αδελφού της। Όταν όμως ο Αλέξανδρος νίκησε τους Θηβαίους και χύθηκαν οι Μακεδόνες σε όλη την πόλη, ένας αξιωματικός πήγε και εγκαταστάθηκε στο σπίτι της Τιμόκλειας και την είχε σαν σκλάβα του και την τυραννούσε και καθημερινά έβριζε τον αδελφό της, που κατέστρεψε τόσους συμπατριώτες του। Μία βραδιά, σαν τρελός από το μεθύσι πήρε το μαχαίρι και ζητούσε να την σκοτώσει διότι τον περιφρονούσε σαν να ήταν τιποτένιος। Με το μαχαίρι στο χέρι της ζητούσε να του πει που είχε κρυμμένα τα στολίδια της και τα κειμήλια του σπιτιού, διότι είχε μάθει πως ήταν αρχοντόσπιτο και είχε πολλούς θησαυρούς। Ανυπεράσπιστη και άοπλη η ορφανή κοπέλα δεν άντεξε πια και σκέφτηκε να τον ξεκάνει και να αποκαταστήσει την μνήμη του αδελφού της। Έτσι την στιγμή που την φοβέριζε ο αξιωματικός, του είπε: Ναι, σου ανήκουν όλα, αφού πια τίποτα δεν μας έμεινε σε αυτή τη ζωή। Είχαμε πολλά κοσμήματα και χρυσά και αργυρά ποτήρια και νομίσματα αξίας। Όταν όμως έπεφτε η αγαπημένη Θήβα, είπα στις δούλες να τα μαζέψουν όλα και κατεβήκαμε βαθιά μέσα στο στερεμένο πηγάδι της αυλής μας και τα κρύψαμε, χωρίς να το μάθει κανείς.... Ο Μακεδόνας αξιωματικός τα άκουσε αυτά και ζήτησε να πάνε αμέσως στο πηγάδι να τα ξεθάψουν, χωρίς να λογαριάζει, ο χρυσολάτρης, ούτε τη νύχτα ούτε τον κίνδυνο। Η Τιμόκλεια δέχθηκε αμέσως τον πήγε στο πηγάδι, άνοιξε το σκέπασμα και τον κατέβασε, και αυτή από πάνω με το δαυλό του έδειχνε δήθεν την κρυψώνα, που ήταν ανύπαρκτη। Όταν βεβαιώθηκε πως ο βάρβαρος έφτασε στον πάτο και άρχισε να σκάβει, μαζί με τις δούλες της έρριξε μεγάλα πιθάρια και αφού τον κατακομμάτιασε τον παράχωσε। Στις άγριες και απειλητικές φωνές του από το βάθος, απαντούσε στερεότυπα: Έτσι πεθαίνουν όσοι ζητούν να αρπάξουν τους θησαυρούς των ανθρώπων। Συμβολική φράση μεγάλης σημασίας, που δεν σήμαινε μόνο τους υλικούς θησαυρούς, αλλά και τους ηθικούς, που σαν ιέρεια τους φύλαγε και τους τιμούσε κατάβαθα στην ψυχή της η Τιμόκλεια, στέκοντας στο ύψος του ηρωικού αδελφού της και στην περιωπή των οικογενειακών της παραδόσεων। Ο Μέγας Αλέξανδρος έμαθε το έγκλημα της Τιμόκλειας। Έχασε τον καλύτερο αξιωματικό του, που ήταν θρακικής καταγωγής- για αυτό και είχε τόση βαρβαρότητα, έλεγαν- και είχε στην εξουσία του το πιο γενναίο ιππικό। Η Τιμόκλεια παρουσιάστηκε ατάραχη μπροστά στο Αλέξανδρο। Όταν αυτός είδε τα αυστηρά της χαρακτηριστικά του προσώπου της, το σοβαρό και αργό περπάτημά της, την άφθαστη αξιοπρέπεια και την ευγένειά της, την ρώτησε γιατί έκανε το έγκλημα। Και αυτή του είπε: Είμαι αδελφή του του Θεαγένη, του μεγάλου στρατηγού, που πολεμώντας εναντίων σας στην Χαιρώνεια σκοτώθηκε ηρωικά στη μάχη, για να μην πέσουμε εμείς, οι συγγενείς και οι πατριώτες του, σε εξευτελισμό। Επειδή δε, έχουμε δοκιμάσει πολλά, ανάξια της καταγωγής και της ανατροφής μας, δεν φοβόμαστε τον θάνατο, διότι προτιμότερος είναι αυτός, από τα όσα άκουσα και έπαθα από τον βάρβαρο αξιωματικό σου μέσα στο τιμημένο σπίτι μου। Η Τιμόκλεια η Θηβαία μιλώντας στον Μέγα Αλέξανδρο είπε το περιβόητο: ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΤΙΜΗΜΕΝΟΙ। Καθώς μιλούσε, οι παρισταμένοι Μακεδόνες δάκρυζαν και σφούγγιζαν τα μάτια τους। Ο Αλέξανδρος όμως έμεινε ασυγκίνητος, όχι διότι δεν του έκαναν εντύπωση τα λόγια και η γενναία πράξη της ευγενικής Θηβαίας, αλλά διότι το έργο της ήταν ανώτερο οίκτου, ηρωικό και μεγαλόψυχο। Αμέσως παρήγγειλε να την προστατεύσουν από κάθε κακό και να την αφήσουν ελεύθερη, και αυτή και όλη την ένδοξη γενιά της, και να προσέχουν να μην συμβεί παρόμοιο κακό σε κανένα άλλο σπίτι। Η Τιμόκλεια ήταν αντάξια του αδελφού της και τιμήθηκε πολύ για την πράξη της.
Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011
Θα φάνε, θα πιούνε… και νηστικοί θα κοιμηθούνε» Μα είναι δυνατόν;
βεβαίως!
Οι σοβαρές αποφάσεις, παίρνονται πάντοτε σε Μυστικό Δείπνο!
Ο ασφαλέστερος δρόμος της επιτυχίας στην πολιτική είναι η μυστικότητα των ενεργειών της.
Τι συζήτησαν, τι διαπραγματεύσεις έγιναν, τι απόψεις αντάλλαξαν, πώς θα μοιρασθεί τελικά η ενεργειακή «πίττα» του Ελλαδικού χώρου, ποια θα είναι τά ανταλλάγματα;
Tι αποφάσισαν ποτέ δεν θα μάθουμε, παρά μόνον ότι θα μας «σερβίρουν» πλουσιοπάροχα διαχρονικά τά ΜΜΕ.
ΔΙΔΑΓΜΑ: Ο λόγος του Πολιτικoύ και του Διπλωμάτη, ΔΕΝ οφείλει να συμφωνεί με τις πράξεις του!
Ένα είναι σίγουρο….
Ότι το τραπεζομάντιλο του Μυστικού Δείπνου…. ήταν ασιδέρωτο!
Πώς τους ξέφυγε αυτό;
Αυτό δείχνει ότι επικρατεί στο Σαράγι, προχειρότητα και πολύ χαμηλό επίπεδο παροχής υπηρεσιών!
Η Τουρκία δεν θα αλλάξει ΠΟΤΕ!
ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΧΗ.
Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα
Αυτός είναι ο πανηγυρικός της 28ης Οκτ του θεολόγου του Γυμνασίου Σαγεΐκων.
Αναγνώστηκε από τον άμβωνα στην εκκλησία και έμειναν όλοι άφωνοι
«Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα!»
Του Γιώργου Μάλφα, θεολόγου (malfasg@gmail.com)
Εβδομήντα χρόνια μετά.
Γιορτάζεις την Εθνική Αντίσταση του Λαού μας, τραγουδάς «γυναίκες Ηπειρώτισσες», υψώνεις αμήχανα σημαίες, χορεύεις από κεκτημένη συνήθεια στις πλατείες. Φέτος όμως, δυσκολεύεσαι να πεις το «ΟΧΙ». Δεν είσαι σίγουρος, αμφιβάλλεις. Φοβάσαι τους συνειρμούς, τις πιθανές παρεξηγήσεις. Τρέμεις τις συνέπειες.
Χρόνια τώρα, επαναλάμβανες τελετουργικά μονότονα το «ΟΧΙ» του παππού σου. Καμάρωνες τη θυσία του, θριαμβολογούσες αδαπάνητα για τα κατορθώματα και τους ηρωισμούς της γενιάς του. Στις δεκαετίες όμως που ακολούθησαν κατασπατάλησες νωχελικά την ελευθερία που σου χάρισε! Έφτιαξες τη ζωή σου. Το δικό σου, επιτέλους, σπίτι, και το δικό σου εξοχικό. Έκανες ταξίδια μακρινά και πολυδάπανα, σε προορισμούς εξωτικούς. Αγόρασες πρώτο και μετά δεύτερο αυτοκίνητο. Χρεώθηκες ασυλλόγιστα δάνεια, δόσεις και κάρτες που αφειδώς σου πρόσφεραν οι τράπεζες. Μπούχτισες τα παιδιά σου φροντιστήρια και ιδιαίτερα, να σπουδάσουν προσοδοφόρα επαγγέλματα, να γίνουν υψηλόβαθμα «στελέχη διοίκησης επιχειρήσεων». Εκμεταλλεύτηκες, με όλους τους δυνατούς τρόπους, τους μετανάστες που είχαν την ανάγκη σου, για να μαζέψουν τις ελιές σου, να χτίσουν και να καθαρίσουν το σπίτι σου, να. φυλάξουν τα παιδιά σου. Έπαιξες στο Χρηματιστήριο το κληρονομημένο βιος των γονιών σου και αγόρασες «αέρα» που σου πούλησαν οι αετονύχηδες της ελεύθερης αγοράς. Συναλλάχθηκες μ' αυτό το άθλιο κράτος κάτω απ' το τραπέζι κάμποσες φορές, δεν θυμάσαι και συ πόσες. για τη στρατιωτική θητεία του γιου σου, το διακανονισμό της εφορίας, το αυθαίρετο δίπλα στη θάλασσα, το διορισμό στην επίζηλη δημοσιοϋπαλληλία, τη λίστα αναμονής σε κάποιο νοσοκομείο. Διασκέδασες την πλήξη σου βόσκοντας αμέριμνα στα λιβάδια της τηλεόρασης, κάνοντας φωτοσύνθεση με την προπαγάνδα και το γούστο των αχρείων της κάθε εξουσίας. Ατίμασες την ψήφο σου ξανά και ξανά για μια «εξυπηρέτηση», εκδούλευση των φαύλων της κομματοκρατίας, των επαγγελματιών και των κληρονόμων της πολιτικής.
Φέτος όμως, τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά. Η γιορτή δεν είναι πια γιορτή. Μεγάλα λόγια δεν βγαίνουν απ' το στόμα. Φειδωλή και ντροπαλή η εθνική σου αξιοπρέπεια προσποιείται, καμώνεται πως γιορτάζει κάτω απ' το αυστηρό βλέμμα της επιτήρησης. Στενάχωρα όλα. Μέσα μας, γύρω μας, παντού. «Το αδιέξοδο της χώρας στις ψυχές των κατοίκων της». Πατρίδα υποτελής και υπόχρεη. Πατρίδα «πεδίο βολής φθηνό». Πατρίδα έρμαιο της απληστίας των τοκογλύφων, των ισχυρών του χρήματος, των δανειστών που γυρεύουν πίσω τα λεφτά τους. Σε υποτιμούν σήμερα άμοιρη πατρίδα μου για να σε αγοράσουν τζάμπα αύριο.
Πεθαίνω σαν χώρα! Ακούς την κραυγή; Βλέπεις και συ το κακό που μας βρήκε; «Όποιος δεν έχει δει ανθρώπους να πεθαίνουν σφυροκοπημένοι από αόρατο χέρι στους δρόμους, δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει και τι είναι ο θάνατος μιας χώρας.».
Πατρίδα, κατοχή και αντίσταση: κι αν οι λέξεις άδειασαν με τα χρόνια, δεν φταίνε οι λέξεις, οι ζωές μας άδειασαν! Πριν λιποψυχήσουν οι λέξεις, λιποψυχεί το φρόνημα των ανθρώπων, η θέληση των λαών να παραμείνουν αδούλωτοι. Όχι παιχνίδια με τις λέξεις! Ποιος δικαιούται να μιλάει στη γιορτή σήμερα για πατρίδα, για κατοχή και αντίσταση; Οι πατριδοκάπηλοι που κάθε φορά, την κρίσιμη στιγμή, συνθηκολογούσαν με τον κατακτητή; Ή μήπως, οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ που εγκατέλειπαν την πατρίδα και το λαό την ώρα της μάχης, για να επιστρέψουν κατόπιν ως εθνοσωτήρες και ελευθερωτές;
«Ποιος είναι, λοιπόν, πατριώτης;»
Ο Άρης Βελουχιώτης, το τραγικό αυτό σύμβολο της Αντίστασης του Λαού μας, έχει κάτι να σου πει: «Ποιος είναι ο πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει νάβρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουνε μέσα στη χώρα που κατοικούμε. Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουνε τα κεφάλαιά τους από τη χώρα ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;»
Εδώ θα παραμείνουμε, δε θα φύγει κανείς, κυνηγημένε απ' όλους Καπετάνιε! Εδώ, να φυλάμε τα πεζούλια που μας άφησες! Θα μοιραστούμε αν χρειαστεί ακόμη και τη φτώχια μας, την ανάγκη, την οργή μας, μα δεν θα εγκαταλείψουμε. Γι' αυτό.
«Τα καράβια μου καίω
δεν θα πάω πουθενά.
Κι ας μη μου 'χεις χαρίσει ποτέ
ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ
από πείσμα και τρέλα θα ζω
σε τούτη τη χώρα
ώσπου να βρω νερό
γιατί ανήκω εδώ.
Σταυρωμένη πατρίδα
μες στα μάτια σου είδα
της ανάστασης φως».
(Τα καράβια μου καίω, Ν. Πορτοκάλογλου)