Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011

Όλα τα ελληνικά οικονομικά μεγέθη εκτός του πετρελαίου και της ναυτιλίας είναι μικρά

Ο κ। Καραμανλής στην σχεδόν αδημοσίευτη στον τύπο [ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ] ; επιστολή του προς τους πρωθυπουργούς των εννέα της ΕΟΚ γραμμένη στις 12-12 78 βεβαιώνει το νανισμό της οικονομίας μας <....ο βαθμός του μεγέθους των ελληνικών οικονομικών παραγόντων, ακόμα και στον τομέα της γεωργίας, είναι τόσο περιορισμένος, ώστε να μη δημιουργεί ουσιώδη προβλήματα σε κανένα μέλος της ΕΟΚ....>।Σύμφωνα με την πραγμματικότητα που την βεβαώνει επικουρικά η πρωθυπουργική βεβαίωση του 1978 όπως πριν χρόνια την επιβεβαίωνε η πρωθυπουργική φράση << ποίος κυβερνά αυτόν τον τόπο>> । ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ Η ΜΗ ΕΝΤΑΞΗ, αφού οι παράγοντες της οικονομίας μας είναι μηδαμινοί, δεν μένει παρά να προέχονται από τι; Μόνο από το πετρέλαιο η την ναυτιλία। Ο μόνος μεγάλος παράγοντας σε μέγεθος της οικονομίας μας είναι το πετρέλαιο, δεύτερος σε μέγεθος έρχεται η ιδιάζουσα ναυτιλία। Η ναυτιλία τα βγάζει πέρα μόνη της με τους λίγους που την άνδρωσαν και την διοικούν। Ο κίνδυνος του πετρελαίου δεν είναι ότι θα μας το πάρουν συμβατικά, κοινοβουλευτικά η ΕΟΚ, δυναμικά, δικτατορικά οι εβραιοαμερικάνοι- εμπορικοί κίνδυνοι- αυτό θεωρείται φυσιολογικό, εκατόν εξήντα χρόνια στο Αιγαίο μας αρπάζουν μέχρι τους αρχαιολογικούς θησαυρούς και ότι αξίζει η μας κάνουν με παρακαμπτηρίους και το δίνουμε।
Ο ζοφερός κίνδυνος του πετρελαίου είναι -οι εθνικοί κίνδυνοι- καταστροφή ακεραιότητας, οικονομίας, προσφυγοποίηση που πρωτοεφαρμόστηκαν στην πρώτη άκρη του Αιγαίου στην Κύπρο και που μεθοδεύουν και επιφυλάσσουν πριν και μετά την άντληση, οι ανταγωνιζόμενοι για την αρπαγή του πετρελαίου ΕΟΚ οκτώ γίγαντες και στις δύο υπόλοιπες ακτές του Αιγαίου κατά προτεραιότητα πρώτα της Ελλάδας και ύστερα της Τουρκίας।
Δυστυχώς η πραγματικότητα δεν είναι κινδυνολογία। Η καταστροφή είναι εν τω πράττεσθαι και θα ολοκληρωθεί। Μετά από αυτήν θα αρπαχθεί το πετρέλαιο। Και τα δύο θα πραγματοποιηθούν και στις τρεις χώρες από τους αποπροσανατολισμούς και τις άσχετες αοριστίες που λέγονται και τροφοδοτούνται από τον τύπο, κυβέρνηση, αντιπολίτευση। Σ΄αυτό συνεργεί και η δήθεν πρωτοπορία που έχει δημιουργήσει με την αμφισβήτηση και τις αμφιβολίες της για την ύπαρξη του πετρελαίου την συσκότιση της γενεσιουργού οικονομικής αιτίας, που είναι μία και μόνη, το διαμοιρασμένο και στις τρεις χώρες πετρέλαιο στα βάθη της στεριάς και της θάλασσας।
Μήπως η ίδια η πρωτοπορία με τις ίδιες και τότε απαιτήσεις της περί το αλάνθαστο, την πειθαρχία και την ολόπλευρη και σε αλληλοσυνάρτηση εξέταση των πραγμάτων ανέφερε την λέξη της Μουσούλης τέσσερα ολόκληρα χρόνια 1919-22।
Πάνος Αντώνης Μποτσάκης 1980
Η ένταξη στην ΕΟΚ και τα πετρέλαια Αιγαίου- Λιβυκού- Ιονίου

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

Στα...άδυτα του «Αρκαδικού Χωριού


'Eρευνα του «Καλαμιού» γύρω από τη σκανδαλώδη αυτή υπόθεση εξαπάτησης ομογενών

Αντιπροσωπεία, στην οποία συμμετείχε η Γραμματέας του ΣΑΕ Δρ. Σαραντοπούλου, με επικεφαλής τον Α’ Αντιπρόεδρο της Βουλής και πρώην υφυπουργό Εξωτερικών κ. Γρηγόρη Νιώτη, επισκέφθηκαν πρόσφατα τον υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Θάνο Μωραϊτη για το ζήτημα του «Αρκαδικού Χωριού» που αποτελεί ένα πατεντάτο σκάνδαλο σε βάρος ομογενών .
Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν ο Πρόεδρος της Κοινότητας του Αρκαδικού Χωριού κ. Παναγιώτης Καραχάλιος (ο οποίος είναι και ο εργολάβος που έχει αναλάβει την ανοικοδόμηση πολυτελών μεζονέτων στην παραλία πάνω στο κύμα!...), ο αντιπρόεδρος της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Καναδά κ. Νίκος Μαντάς, ο ομογενής από το Σικάγο Γεώργιος Βουτυρίτσας, ο ομογενής από τον Καναδά Ευάγγελος Ζεμπελίκος και ο δικηγόρος κ. Γιάννης Καραχάλιος.
Η κύρια υπεύθυνη του όλου σκανδάλου είναι η Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας Οικισμού και Στέγασης («ΔΕΠΟΣ»), η οποία το 1986, αφού εισέπραξε τα χρήματα των ομογενών για τη δημιουργία ενός πρότυπου «ομογενειακού χωριού», τα κατασπατάλησε σε αλλότριους σκοπούς, εγκατέλειψε τελικά το πρόγραμμα, κήρυξε πτώχευση και άφησε τους ομογενείς στην ...ατυχία τους. Τώρα, οι τελευταίοι, διαμένουν τα καλοκαίρια (αλλά ορισμένοι και τους χειμώνες) σε έναν τριτοκοσμικό τόπο δίχως της κατάλληλες υποδομές, σε έναν οικισμό με ελλιπές οδικό δίκτυο, αφού πολλοί δρόμοι δεν έχουν ασφαλτωθεί, δίχως σωστά δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, χωρίς επαρκή φωτισμό, αφού η ΔΕΠΟΣ αθέτησε την συμφωνία που είχε γίνει εξαρχής και δεν διέθεσε τα απαραίτητα κονδύλια.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ούτε ο κ. Νιώτης μπορεί πλέον να αποτελέσει αξιόπιστο φορέα ενεργειών προς αποκατάσταση της αδικίας σε βάρος των ομογενών, αφού επί των ημερών του στο ΠΑΣΟΚ ανέχθηκε –όπως επίσης ανέχθηκε και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας- το σκάνδαλο οι ομογενείς να καταβάλουν τα χρήματα και η ΔΕΠΟΣ να μην τελειώσει όλες τις κατοικίες, να μην φτιάξει τις υποδομές του οικισμού (που θα αποτελούσε και πρότυπο, τρομάρα τους!) ενώ λόγω της δημιουργηθείσης κατάστασης η ΔΕΗ ζητά από τους ομογενείς -ιδιοκτήτες εξωφρενικά ποσά ώστε να ηλεκτροδοτήσει ημιτελή τα σπίτια τους.
'Oπως παραδέχθηκε ο κ. Καραχάλιος, τριάντα Ομογενείς που προπλήρωσαν οικόπεδα αξίας τριών εκατ. ευρώ δεν τους έχει ακόμη αποδοθεί ακόμη (!) η περιουσία τους. Σημείωσε δε, ότι εάν είχε γίνει ομαλά η δόμηση στα 200 οικόπεδα, τα οποία έχουν πουληθεί σε Αποδήμους, η επένδυση αυτή θα απέφερε ποσό ύψους ογδόντα εκατομμυρίων ευρώ στην Ελλάδα.
Ποιος, τώρα έδωσε στον κ. Καραχάλιο άδειες (όπως υποστηρίζει ότι έχει) για να χτίζει ο ίδιος διώροφες βίλες στην παραλία του «Αρκαδικού Χωριού» πάνω σε οικόπεδα που του «πούλησε» η ΔΕΠΟΣ, κυριολεκτικά πάνω στη θάλασσα αγνοώντας το νόμο που θέλει κτίσματα 50 μέτρα από το χειμέριο κύμα, αυτό φυσικά δεν μπορεί να το εξηγήσει κανείς...
Μάλιστα ο κ. Καραχάλιος, με την ιδιότητα και του προέδρου του χωριού, ζήτησε στην γενική Συνέλευση να αλλάξει το όνομα του Χωριού και να γίνει ''Ρεποντίνα'', προφανώς για να ξεχαστεί το όλο θέμα και να μην ξαναμιλήσει κανείς για το «Αρκαδικό Χωριό»!
Στο μεταξύ, τα «βάσανα» του Αρκαδικού Χωριού, τέλος δεν έχουν. Το Πολιτιστικό Κέντρο, το οποίο ξεκίνησε πριν 15 χρόνια, απορρόφησε περίπου 400.000.000 δρχ. συν 200.000 ευρώ που πλήρωσε η Νομαρχία επειδή η ΔΕΠΟΣ δεν είχε εξοφλήσει τον εργολάβο, σήμερα παραμένει ένας σκελετός από μπετόν στην κορυφή του λόφου που βρίσκεται το Αρκαδικό Χωριό, αφού το άφησαν ημιτελές!

Ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Θάνος Μωραϊτης, ενώ δεσμεύτηκε (όπως και όλοι οι προκάτοχοί του) ότι θα δώσει προτεραιότητα στην επίλυση του θέματος, αμέσως άρχισε τις κωλυσιεργίες, ανακοινώνοντας ότι «το συντομότερο δυνατό» κλιμάκιο ειδικών αποτελούμενων από τον Α’ Αντιπρόεδρο της Βουλής και πρώην υφυπουργό Εξωτερικών Γ. Νιώτη, στελέχη του υπουργείου, της νομαρχιακής και τοπικής αυτοδιοίκησης της Αρκαδίας, αλλά και εκπροσώπων του Αρκαδικού Χωριού και των Αποδήμων, των Παναρκαδικών Ομοσπονδιών, της Γραμματέως ΣΑΕ, θα μεταβεί στον οικισμό προκειμένου να διαπιστώσει με ποιον τρόπο θα επιλυθούν το συντομότερο δυνατόν τα προβλήματα λειτουργίας του Αρκαδικού Χωριού.
Ωστόσο τα προβλήματα είναι από χρόνια γνωστά σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής ιεραρχίας τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και την Νέας Δημοκρατίας.
Στις 6-9 2006, με το αριθμό πρ. 8498, η Παναρκαδική Ομογένεια ενημέρωσε λεπτομερώς τον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας για τα προβλήματα, επισυνάπτοντας μάλιστα και Απόφαση Διεύθυνσης Υγείας και Πρόνοιας Τμήμα Υγιεινής και Προστασίας Υγείας Τρίπολης Αρ. Πρ. 4278-2/8/2006, σχετικά με το Βιολογικό καθαρισμό.

Επίσης, Γράμμα του καθηγητή πανεπιστημίου Prof. Dr. Manfred Sietz της Γερμανίας προς το ΥΠΕΧΩΔΕ, σχετικά με το Βιολογικό καθαρισμού του Αρκαδικού Χωριού. Το έγγραφο κοινοποιήθηκε στον υφυπουργό Εξωτερικών, τον Πρόεδρο της Επιτροπής της Βουλής για τον Απόδημο Ελληνισμό, την ΓΓ Περιφέρεια Πελοποννήσου, τον Νομάρχη Αρκαδίας, τους βουλευτές Γρ. Νιώτη, Παν Σκανδαλάκη, Πέτρο Τασούλη, Ανδρέα Λυκουρέντζο και άλλους.
Στις 15-9-2006 με αριθ. Πρ. 1699 της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αρκαδίας Δ/ΝΣΗ Περιβάλλοντος, ανακοινώθηκε η απόφαση επιβολής Διοικητικών Κυρώσεων στην «ΔΕΠΟΣ Α.Ε.».
Επεβλήθη πρόστιμο 10.000 ευρώ επειδή:
1. Δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα για την αποτροπή της υπερχείλισης της δεξαμενής αερισμού της μονάδος του βιολογικού καθαρισμού των λυμάτων του Αρκαδικού Χωριού.
2. Δεν έχει υπολποιήσει όλα τα προβλεπόμενα από την υπ΄αριθ. 145/19.01.05 απόφαση της έγκρισης περιβαλλοντολογικών όρων της εν λόγω μονάδας όπως αυτή τροποποιήθηκε με την 1854/23-05-2006 όμοια απόφαση.
3. Προβαίνει σε διάθεση των λυμάτων στην ακτή, χωρίς την απαιτούμενη άδεια.
4. Διαθέτει στην ακτή λύματα ανεπεξέργαστα, με συνέπεια την ρύπανση και μόλυνση του περιβάλλοντος και την δημιουργία κινδύνου για τη Δημόσια υγεία.
Κατόπιν των ανωτέρω εκαλείτο η «ΔΕΠΟΣ» να διακόψει άμεσα την διάθεση των λυμάτων στην ακτή μέχρι τη χορήγηση της απαιτούμενης άδειας, ο δε φάκελος της υπόθεσης διαβιβάζετο στη δικαιοσύνη για ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων.

Βεβαίως το θέμα δεν σταματά εδώ. Ούτε και οι επίσημες αποφάσεις, επιστολές, έγγραφα προς υπουργούς, πρωθυπουργούς και δημόσιες υπηρεσίες.

Ως η κύρια υπεύθυνη του όλου σκανδάλου του "Αρκαδικού Χωριού", καταγγέλλεται από τον πρώην Πρόεδρο του Αρκαδικού Χωριού, κ. Νίκο Δεληγιάννη, η Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας Οικισμού και Στέγασης («ΔΕΠΟΣ Α.Ε.») η οποία, όπως ήδη έχουμε γράψει, το 1986, αφού εισέπραξε τα χρήματα των ομογενών για τη δημιουργία ενός πρότυπου «ομογενειακού χωριού», τα κατασπατάλησε σε αλλότριους σκοπούς, προχώρησε μέχρι κάποιου βαθμού το έργο παραδίδοντας τα πρώτα σπίτια το 1993, αλλά, στη συνέχεια, εγκατέλειψε ημιτελές το πρόγραμμα, κήρυξε πτώχευση και άφησε τους ομογενείς στην …ατυχία τους.
Βέβαια, όπως γράψαμε, στις 15-9-2006 με αριθ. Πρ. οικ:1699 της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αρκαδίας Δ/νση Περιβάλλοντος, ανακοινώθηκε η απόφαση επιβολής Διοικητικών Κυρώσεων στην «ΔΕΠΟΣ Α.Ε.». Ωστόσο αυτό δεν έλυσε κανένα πρόβλημα ούτε διόρθωσε στο ελάχιστο την κατάσταση που βιώνουν τα τελευταία 15 χρόνια (!) οι ομογενείς του "Αρκαδικού Χωριού". Και να πει κανείς ότι δεν κίνησαν "γη και ουρανό" για να βρουν το δίκιο τους... Μέχρι τον Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή έφθασαν με σχετική επιστολή της Βασιλείας Δεληγιάννη, Προέδρου του Γυναικείου Τμήματος του Αρκαδικού Χωριού. Στην επιστολή αναφέρονται τρία βασικά -από τα πολλά- προβλήματα του χωριού, η υδροδότηση, ο βιολογικός καθαρισμός και η αποχέτευση, που καθιστούν προβληματική τη διαβίωση των ομογενών κατοίκων.

Στην καταγγελτική αυτή επιστολή προς τον τότε Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2007, απάντησε το πρωθυπουργικό γραφείο με διαβιβαστικό (23 Ιουλίου 2007) προς τον καθ ύλη αρμόδιο Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιά. "Σας διαβιβάζουμε την από 16.7.2007 επιστολή της κας Βασιλείας Δεληγιάννη, που στάλθηκε στο Γραφείο του Πρωθυπουργού και παρακαλούμε, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων σας, να εξετάσατε το θέμα στο οποίο αναφέρεται", σημειώνει στην διαβιβαστική επιστολή της η προϊσταμένη του Γραφείου Οργάνωσης και Διοίκησης του Πρωθυπουργικού Γραφείου.
Τώρα θα αναρωτηθείτε τι έκανε το "καθ ύλη αρμόδιο" Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ. Πως αντέδρασε στην επιστολή του Πρωθυπουργικού Γραφείου και στην "εντολή" να εξετάσει το όλο ζήτημα των καταγγελιών του σκανδάλου στο "Αρκαδικό Χωριό". Τέσσερις μήνες αργότερα (!) στις 23-11-2007 η Γενική Διευθύντρια Πολεοδομίας του ΥΠΕΧΩΔΕ με έγγραφό της (αρ. Πρωτ. 1679) διαβιβάζει την επιστολή της κας Δεληγιάννη στην ...ΔΕΠΟΣ Α.Ε., την κύρια, δηλαδή, υπεύθυνη του όλου σκανδάλου του "Αρκαδικού Χωριού", λόγω "αρμοδιότητος"!

Δηλαδή, αυτοί που, σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν οι κάτοικοι του Αρκαδικού Χωριού, κατασπατάλησαν τα 400 εκατ. Δρχ. αθετώντας τη συμφωνία που είχαν κάνει με τους ομογενείς, αυτοί που στο τέλος έβαλαν λουκέτο στην εταιρία, αυτοί οι ίδιοι είχαν «αρμοδιότητα» να …ψάξουν να δουν τι είχε γίνει!
Ωστόσο τα προβλήματα δεν είναι απλώς ισχυρισμοί των ομογενών. Είναι πιστοποιημένα από επίσημες αρχές του κράτους, όπως π.χ. τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αρκαδίας η οποία με έγγραφό της στις 26-6-2007 και Αρ. Πρωτ. 1452 προς την Περιφέρεια Πελ/νήσου με κοινοποίηση στο Δήμο Β. Κυνουρίας και στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Τρίπολης, γνωστοποιεί ότι ''...μετά από αυτοψία που διενεργήσαμε στον βιολογικό καθαρισμό του Αρκαδικού Χωριού Δ.Β. Κυνουρίας, διαπιστώσαμε ότι συνεχίζεται η ανεξέλεγκτη επεξεργασία και διάθεση στη θάλασσα των υγρών αποβλήτων του οικισμού".
Η "τράμπα" των επισήμων εγγράφων από και προς τις "αρμόδιες" υπηρεσίες συνεχίζεται χωρίς να παράγεται αποτέλεσμα.Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση στο στο Δήμο, ο Δήμος στη ΔΕΠΟΣ και η ΔΕΠΟΣ στο... αρχείο της!
Στις 15-10-2007 ο τότε Πρόεδρος του Αρκαδικού Χωριού Νίκος Δεληγιάννης αναφέρει σε επιστολή του προς τον Υπουργό Υγείας Δημ. Αβραμόπουλο, με Αρ. πρωτ. 260 τα "φλέγοντα προβλήματα" του Αρκαδικού Χωριού και παρακαλεί "όπως επιμεληθείτε προσωπικά την επίλυσή των, διότι λάβαμε την επιστολή σας (27.7.2007) και σας ευχαριστούμε, αλλά δυστυχώς οι συνεργάτες σας στους οποίους είχατε παραπέμψει το θέμα, μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχουν ενεργήσει δεόντως"...
Να σκεφθεί κανείς ότι στην πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, όπως δημοσιεύθηκε στο Φύλλο της «Εφημερίδας της Κυβερνήσεως» στις 27 Φεβρουαρίου 1989, Αριθμός Φύλλου 61, η σύσταση του Αρκαδικού Χωριού δημιουργείτο "...για λόγους εθνικούς, κοινωνικούς, πολιτιστικούς και οικονομικούς εν γένει δημοσίου συμφέροντος"!

Κάποιοι ίσως πουν, τόσα χρόνια πέρασαν, δεν βαρέθηκαν να ζητούν το δίκιο τους οι ομογενείς του Αρκαδικού Χωριού; Φαίνεται πως όχι, τουλάχιστον αν κρίνουμε από τις πρόσφατες ενέργειες του π. Προέδρου Νίκου Δεληγιάννη, ανάμεσα στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και ανοικτή επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια με ημερομηνία 5 Ιουλίου 2010.
Εξάλλου τα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα είναι πολλά και κρίσιμα: «Ένα Πολιτιστικό Κέντρο ξεκίνησαν να φτιάξουν πριν 15 χρόνια, έφαγαν τα λεφτά περίπου 400.000.000 δραχμές και έχουν μείνει τώρα μόνον μερικές κολώνες. Πού πήγαν τα λεφτά;» ρωτάει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο ομογενής Ν. Δεληγιάννης. Και προσθέτει:
«Μας ξεγέλασαν με ψεύτικα μεγάλα λόγια, ξοδέψαμε του κόσμου τα λεφτά και αποτέλεσμα αυτού είναι να μην έχουμε τις υποδομές που πρέπει ούτε σε οδικά δίκτυα, ούτε σε αποχετευτικά, ούτε υδρευτικά, ούτε Εκκλησία, ούτε Κοιμητήριο να μας θάψουν…».
«Αντί για ομογενειακό πλέον έχει καταντήσει οίκος εμπορίου, διάφοροι εργολάβοι αγοράζουν οικόπεδα φτιάχνουν βίλες και τις πουλάνε. Και αυτό έγινε γιατί άλλαξαν οι αετονύχηδες τρεις φορές τον Κανονισμό λειτουργίας του χωριού. Κανένας δεν έκανε μία έρευνα να δει πως πάει αυτό το χωριό; Τόσες διαμαρτυρίες έχουμε κάνει και κανείς δεν μας άκουσε ποτέ. Ώρες-ώρες περνάει από το μυαλό μου να παραστήσω το σπιτικό μου και να φύγω πάλι για την ξενιτιά. Αλλά δεν την αντέχω, αρκετά 50 χρόνια σκληρής δουλειάς και μαύρης στεναχώριας…».

Ο πρώτος Πολίτης της χώρας (η τελευταία τους Ελπίδα, όπως αποκαλεί τον κ. Κάρολο Παπούλια ο π. πρόεδρος του χωριού) δεν έμεινε άπραγος. Με την από 16 Αυγούστου (!) 2010 απαντητική επιστολή της Προϊσταμένης του Τμήματος Δημοσίων Σχέσεων της Προεδρίας της Δημοκρατίας προς τον π. πρόεδρο του «Αρκαδικού Χωριού» τον ενημερώνει ότι «…διαβιβάσαμε αντίγραφο της επιστολής σας στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής», (ναι, το γνωστό μας πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ) «με την παράκληση να εξετάσουν το θέμα…»! Με την «παράκληση»…
Με την ίδια «παράκληση» 15 χρόνια οι ομογενείς που κατέθεσαν τον ιδρώτα, το αίμα και τα νιάτα τους στην ξενιτιά αναζητούν το δίκιο τους, διεκδικούν τα λεφτά τους και βρίσκουν κλειστές πόρτες ή στην καλύτερη περίπτωση «διεκπεραιωτές» της αλληλογραφίας τους. Κρίμα...

Το «Καλάμι» μίλησε με τον πρώην Πρόεδρο του Αρκαδικού Χωριού κ. Νίκο Δεληγιάννη που απτόητος για 15 συναπτά έτη συνεχίζει τον αγώνα για τη δικαίωση των ομογενών. «Η κατάσταση στο χωριό μας είναι πλέον αφόρητη, Τα παιδιά μας δεν έρχονται πλέον γιατί δεν τα τραβάει τίποτα. Έχουμε καταντήσει ένα γερασμένο χωριό. Μια επίσκεψη θα σας πείσει για όλα όσα σας λέω».
-Η ΔΕΠΟΣ διαλύθηκε, τι περιμένετε τώρα, είναι το φυσιολογικό ερώτημα. «Εμείς, όπως έγραψα και στον Υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Θάνο Μωραϊτη με ημερομηνία 30 Αυγούστου 2010, ζητάμε να γίνει μία αναψηλάφιση της υπόθεσης, ένας λεπτομερής έλεγχος από ειδικούς υπαλλήλους της δίωξης του οικονομικού εγκλήματος».

Τα ερωτήματα είναι πολλά. Άλλες τόσες και οι απορίες: «Επιτρέπεται να χτίζουν 15 μέτρα από τον αιγιαλό και την παραλία; Πού είναι οι υπηρεσίες του κράτους που υποτίθεται ότι διαφυλλάττουν την περιουσία του;» ρωτά ο κ. Δεληγιάννης για να παρατηρήσει ότι «είναι τραγικό λάθος της Πολιτείας που άφησε να εξελιχθείη κατάσταση έτσι και σήμερα ο εργολάβος –που έφτιαξε πάνω από 150 σπίτια- να είναι και πρόεδρος του ομογενειακού χωριού, χωρίς να είναι ομογενής».
Σε μία εποχή όπου η οικονομική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα υποχρεώνει την Κυβέρνηση Παπανδρέου να αναζητά σανίδα σωτηρίας στην προσέλκυση επενδύσεων και κεφαλαίων από το εξωτερικό, μηχανευόμενη ακόμη και αναβίωση της παλαιάς (από το 1974) ιδέας περί εκδόσεως ομολογιακών τίτλων για τους Ομογενείς, η ιστορία του Αρκαδικού Χωριού αποκτά συγκλονιστική επικαιρότητα αφού πρόκειται για την μεγαλύτερη μέχρι σήμερα επένδυση που έχει πραγματοποιηθεί από ομογενείς και η οποία επένδυση όχι μόνο δεν απέβη κερδοφόρους για τους ομογενείς επενδυτές αλλά τους έχει καταδικάσει να ζουν κάτω από τριτοκοσμικές συνθήκες στο χωριό που ονειρεύτηκαν (και τους υποσχέθηκαν) ως πρότυπο οικισμό.
«Οι ομογενείς, επισημαίνει ο κ. Δεληγιάννης, νιώθουν πληγωμένοι και καταστραμμένοι. Επένδυσαν πολλά χρήματα και να η κατάληξη: Δεν έχουν καλά – καλά ούτε νερό να πληθούν αφού τους καλοκαιρινούς μήνες γίνονται διακοπές, παιδικές χαρές δεν έχουμε, όπως προβλέπονταν στα σχέδια, δρόμους δεν έχουμε, αποχετευτικό δίκτυο σωστό δεν έχουμε, χώρους αθλοπαιδιών, που αναφέρονται στο ΦΕΚ δεν μας έφτιαξαν, πράσινο δεν έχουμε, Πολιτιστικό Κέντρο έχουμε σε μορφή ολίγων κολώνων και το μόνο βέβαιο είναι ότι η ΔΕΠΟΣ πούλησε πολλά οικόπεδα και αντί τα χρήματα να επενδυθούν στις υποδομές του χωριού, χάθηκαν κατά τη διαδρομή. Αν είχαν επενδυθεί με διαφάνεια και καλό χειρισμό, όλα τα έργα θα είχαν γίνει και θα υπήρχαν χρήματα ακόμη διαθέσιμα. Αυτή είναι η πραγματικότητα», κατέληξε.

Το...ΣΑΕ!
Για το όλο ζήτημα έχει ενημερωθεί , με επιστολή, από τον Μάρτιο του 2008 και ο πρόεδρος ΣΑΕ Αμερικής κ. Θόδωρος Σπυρόπουλος, όπως είχε ενημερωθεί περίπου δύο χρόνια νωρίτερα (17 Οκτωβρίου 2006 – Αρ. Πρωτ. 230) και ο παγκόσμιος πρόεδρος του ΣΑΕ –τότε- κ. Αντριου Αθενς. «Απευθυνόμαστε σε σας, μετά από όλες τις πόρτες αρχών που χτυπήσαμε κι αγνοηθήκαμε, γιατί η ιδέα του Χωριού ξεκίνησε από Έλληνες των ΗΠΑ και Καναδά. Εμπιστεύτηκαν τις υποσχέσεις που τους είχαν δοθεί από τη μητέρα πατρίδα (…) άλλα περίμεναν και άλλα βρήκαν…», τόνιζαν μεταξύ άλλων στην προς Σπυρόπουλο επιστολή τους, μία επιστολή που έμεινε, δυστυχώς, αναπάντητη, όπως καταγγέλλουν οι ενδιαφερόμενοι, όπως αναπάντητους άφησε τους ομογενείς και ο κ. Άθενς παρά το ότι οι κάτοικοι του πολύπαθου Αρκαδικού Χωριού είχαν εκτιμήσει πως «εσείς (σ.σ. το ΣΑΕ) είσαστε οι μόνοι φορείς που μπορείτε να μας βοηθήσετε να ξεφύγουμε από αυτή τη μιζέρια που καθημερινά μας πνίγει».

Τώρα η Γραμματέας του ΣΑΕ Δρ. Όλγα Σαραντοπούλου υπόσχεται να κινήσει τα νήματα ώστε να βρεθεί μία λύση. Ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκεται στα σκαριά μία επιτόπου μετάβαση και αυτοψία αρμοδίων παραγόντων παρουσία και της Γραμματέως του ΣΑΕ. Στο Υπουργείο Οικονομικών μελετάνε, λένε οι πληροφορίες, το «σχέδιο» για τα «ομόλογα των ομογενών». Ως συνήθως, όμως, οι κυβερνώντες δεν ρωτάνε κανέναν. Ούτε καν αυτούς που «λάνσαραν» την ιδέα. Δεν έχουν, φαίνεται, ενδιαφέρον να μάθουν τι έγινε το 1974 όταν ο τότε Πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής συγκάλεσε σύσκεψη του υπουργικού Συμβουλίου στην Μεγάλη Βρετανία με την συμμετοχή του τότε διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Ξεν. Ζολώτα, του Αρχιεπισκόπου Βορείου και Νοτίου Αμερικής Ιακώβου και του έχοντος την ιδέα του δανεισμού από την ομογένεια δημοσιογράφου εκδότη Μπάμπη Μαρκέτου, με αντικείμενο της πολυμελούς σύσκεψης ακριβώς την έκδοση ομολόγων αποκλειστικά για τους Απόδημους.
Θα ήταν χρήσιμο να γνωρίζουν οι κυβερνώντες γιατί απέτυχαν τότε οι διήμερες προσπάθειες για την έκδοση ομολόγων. Όπως θα ήταν διαφωτιστικό να μάθουν γιατί απέτυχε παταγωδώς το πείραμα της «Κτηματικής» στην Νέα Υόρκη, που είχε σαν αποτέλεσμα και την Τράπεζα να κλείσει το IRS απελαύνοντας το διοικητή της, πολλοί ομογενείς να χάσουν τα λεφτά τους και κάποιοι –λίγοι- να πάνε και στη φυλακή!

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα επαναλάβουν οι σήμερον κρατούντες τα ίδια τραγικά λάθη. Και ας ελπίσουμε ότι επιτέλους κάποιοι θα αφυπνιστούν και θα κοιτάξουν με σοβαρότητα την υπόθεση του «Αρκαδικού Χωριού» που από «πρότυπο» κατάντησε παράδειγμα προς αποφυγήν.


Τι προηγήθηκε
Αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα «Το Παρόν της Κυριακής», κατατοπιστικό εισαγωγικό ρεπορτάζ του γνωστού στην Ομογένεια, έγκριτου δημοσιογράφου, Χρήστου Μαλασπίνα.
Το άρθρο αυτό έθεσε υπόψη μας ο πρώην πρόεδρος του «Αρκαδικού Χωριού» Νίκος Δεληγιάννης, ο οποίος χρόνια τώρα αγωνίζεται για να βρουν το δίκιο τους μία χούφτα ομογενών που πίστεψαν «στα λόγια τα ωραία τα μεγάλα» της πατρίδας, με αποτέλεσμα να βάλουν χρήματα προκειμένου να αποκτήσουν μία εξοχική κατοικία στην Αρκαδία και να βρεθούν αντιμέτωποι με οικονομικά σκάνδαλα, με δημοσιοϋπαλληλική αναλγησία και με το διεφθαρμένο κράτος…
Μεταφέρουμε αυτούσιο το άρθρο με τους τίτλους κλπ. που είχε όταν δημοσιεύθηκε στην αθηναϊκή εφημερίδα «Το Παρόν της Κυριακής» (13 Απριλίου 2008) ανοίγοντας την έρευνα γύρω από αυτό το θέμα, γιατί δεν είναι μόνον οι συγκεκριμένοι ομογενείς που ζημιώθηκαν –αφού ποτέ δεν έλαβαν σωστά αυτά για τα οποία πλήρωσαν- είναι και άλλες παρόμοιες προσπάθειες που ναυάγησαν κι αυτές εξαιτίας του αποτυχημένου μοντέλου του «Αρκαδικού Χωριού».
Και είναι και η κυοφορούμενη από την ελληνική Κυβέρνηση σκέψη για έκδοση «ομολόγων της διασποράς», που ενδέχεται να βάλουν σε νέες περιπέτειες την Ομογένεια, αν δεν μελετηθούν και εφαρμοστούν σωστά, κατά το απαράδεκτο «πρότυπο» της αλήστου μνήμης «Κτηματικής», που άφησε βαθιές ουλές στην Ομογένεια των ΗΠΑ.
Θυμίζουμε ότι άρθρο με τίτλο «Ομογενειακό δάνειο» για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης (αντί του «δίσκου επαιτείας») είχε δημοσιεύσει πρόσφατα στην μηνιαία επιθεώρηση «Φωνή των Αποδήμων» ο κ. Χρήστος Μαλασπίνας, αναφερόμενος σε παλαιότερη ιδέα του πρώην εκδότη του «Εθνικού Κήρυκα», Μπάμπη Μαρκέτου.

«Αρκαδικό Χωριό», σαν πλοίο που ναυάγησε
(Του ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ)
Το 1986 αποτελούσε ένα ευφάνταστο οικιστικό όραμα του τότε Νομάρχη Αρκαδίας κ. Γρηγόρη Νιώτη και του τότε ΥΦΥΠΕΞ αρμόδιου για θέματα Απόδημου Ελληνισμού κ. Γιώργου Παπανδρέου. Το 1993 έγινε μία πολλά υποσχόμενη ημιτελής παραθεριστική πραγματικότητα. Το 2008 εξελίχθηκε σε ένα ναυαγισμένο όνειρο ομογενών. Όλα αυτά μέσα σε μόλις 20 χρόνια...

Ο λόγος για το ''Αρκαδικό Χωριό'' ή διαφορετικά για το πρότυπο θερινού παραθαλάσσιου οικισμού στην Κυνουρία όπου θα παραθέριζαν οι Ελληνες του εξωτερικού που κατάγονταν από την γύρο περιοχή.
Οι ομογενείς μάζεψαν τις οικονομίες τους, τις κατέθεσαν, μαζί με τα όνειρά τους, στην Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας Οικισμού και Στέγασης (ΔΕΠΟΣ) και αυτή φρόντισε για τα περαιτέρω απίστευτα.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή:
24 Ιούλιου 1986. Ο Γιώργος Παπανδρέου αναγγέλλει το σχέδιο του ''Αρκαδικού Χωριού'' που θα φιλοξενήσει τους Αρκάδες των Ηνωμένων Πολιτειών σε μία παραθαλάσσια έκταση στο Αστρος όπου θα χτίζονταν περίπου 580 σπίτια σε έκταση περίπου 700 στρεμμάτων.
Την κατασκευή του πρότυπου οικισμού (που θα λειτουργούσε πιλοτικά) ανέλαβε η ΔΕΠΟΣ και, μάλιστα, όπως είχε τονίσει ο τότε πρόεδρος Γιάννης Καλαντίδης, ''χωρίς να λείψει το παραδοσιακό χρώμα σ αυτό το περιβάλλον που θα έχει την ιδιαιτερότητα να «αγκαλιάσει» τη νέα γενιά των αποδήμων''. (''Τα Νέα'', 25 Ιουλίου 1986).
Το 1987 το ΥΠΕΧΩΔΕ παραχωρεί 605 στρέμματα. (ΦΕΚ 61/27 Φεβρουαρίου 1989). Αναπτύσσεται πρόγραμμα παραθεριστικών οικιών 4ρων τύπων.
Οι ομογενείς θα χρηματοδοτούσαν, αγοράζοντας τα οικόπεδα από την ΔΕΠΟΣ με συμβόλαια.
Εκδηλώνεται ενδιαφέρον για τις πρώτες 100 κατοικίες και υπογράφονται ιδιωτικά προσύμφωνα.
Το 1988 μπαίνουν οι μπουλτόζες, ανοίγονται δρόμοι και ξεκινά το έργο της δημιουργίας του πρώτου παραθεριστικού ομογενειακού χωριού στην Ελλάδα.
Το 1990 το έργο εξελίσσεται. Ξεκινούν τα πρώτα έργα υποδομής ενώ η ΔΕΠΟΣ, παρά το ότι στο μεταξύ είχε αλλάξει δύο διοικήσεις, προχωρούσε ομαλά στην δημιουργία του Αρκαδικού Χωριού.
Το 1993 παραδίδονται τα πρώτα σπίτια στους ομογενείς.
Από εδώ αρχίζουν τα παρατράγουδα. Οι ομογενείς συνεισέφεραν περίπου 500 εκ. δραχμές για την πραγματοποίηση των απαραίτητων έργων υποδομής ενώ η ΔΕΠΟΣ, που εκτός από τα Ευρωπαϊκά προγράμματα είχε και την εκμετάλλευση 70 οικοπέδων στο χωριό προκειμένου να αυτοχρηματοδοτηθεί το όλο έργο, ''χρόνια τώρα εισπράττει τα λεφτά από την πώληση των οικοπέδων χωρίς να φροντίζει παράλληλα τη συνέχιση του έργου που ανέλαβε'', όπως καταγγέλλουν οι ομογενείς σε πρωτοκολλημένη αναφορά τους προς το Δήμο Κυνουρίας (6/9/06).

Η αστοχία της ΔΕΠΟΣ στην ολοκλήρωση των έργων υποδομής όχι μόνον δεν επιτρέπει στους ομογενείς να δουν αξιοποιούμενα τα χρήματα του πολυετούς μόχθου τους στην ξενιτιά, αλλά, αντιθέτως, έχει υποβαθμίσει το πείραμα μειώνοντας και την αγοραστική αξία των σπιτιών, αφού πολλά έργα υποδομής δεν έγιναν καν. Άλλα δεν ολοκληρώθηκαν. Και άλλα, δεν δούλεψαν σωστά.
Αποτέλεσμα. Ακόμη και σήμερα το «Αρκαδικό Χωριό» και οι ομογενείς κάτοικοί του, που υποτίθεται ότι θα μπορούσαν να κατοικήσουν και να ζήσουν τα καλοκαίρια στο χωριό αξιοπρεπώς, ταλαιπωρούνται από πολλά προβλήματα, τα οποία σταχυολογούνται ως ακολούθως:
- Έλλειψη νερού κυρίως τους θερινούς μήνες!
- Βιολογικός καθαρισμός ημιτελής και εκτός λειτουργίας.
- Αποχετευτικό σύστημα ασυντήρητο.
- Φωτισμός δρόμων ελλιπής.
- Ασφαλτόστρωση δρόμων κακή.
- Πολιτιστικό Κέντρο ημιτελές.
- Ιχθυοτροφεία περιμετρικά (οικολογική καταστροφή).

''Περίπου 160 οικογένειες ομογενών έχουμε επενδύσει σε κατοικίες και δεν έχουμε ούτε νερό να πιούμε'', είναι η κραυγή απελπισίας του προέδρου του Δ.Σ. του Αρκαδικού Χωριού Ν. Δεληγιάννη προς το ''Παρόν της Κυριακής''. Και προσθέτει: ''Ζούμε σε ένα τριτοκοσμικό χωριό. Η ΔΕΠΟΣ πούλησε τα οικόπεδα και καταχράστηκε τα χρήματα. Ο,τι έργα έκαναν στις αρχές ήταν όλα εφήμερα και δεν λειτουργούν πια. Οι αρμόδιοι και οι υπεύθυνοι του κράτους κρύβονται''.
Ο Γρηγόρης Νιώτης, που ως Νομάρχης Αρκαδίας, αλλά αργότερα και ως υφυπουργός Εξωτερικών χειρίστηκε και αυτός το θέμα, υποστηρίζει σε δηλώσεις στο ''Παρόν της Κυριακής'' ότι ''οι ομογενείς έχουν δίκιο αν και οι ίδιοι δεν είναι άμοιροι κάποιων ευθυνών''.
Όπως αναγνωρίζει ο κ. Νιώτης, αν και επί των ημερών του είχαν εξευρεθεί, με κόστος 400 εκ. δρχ., 2000 κυβικών μέτρων νερού ημερησίως ''οι δήμαρχοι των γύρω περιοχών το διένειμαν σε ψηφοφόρους τους και δεν πήγε ποτέ στο Αρκαδικό Χωριό το οποίο υδρεύεται με βυτιοφόρα!''.
Ετσι, παρά τις γεωτρήσεις που πραγματοποίησε η ΔΕΠΟΣ ''η άνω περιοχή το καλοκαίρι δεν έχει νερό''.
Ο κ. Νιώτης, αναφερόμενος στο Πολιτιστικό Κέντρο επισημαίνει ότι ''έμεινε στα μπετά''. Χάθηκαν λεφτά του Β’ ΚΠΣ ενώ δεν μπήκε το έργο στο Γ΄ΚΠΣ με αποτέλεσμα ''να μείνει έτσι''.
Ο κ. Νιώτης καλεί την πολιτεία ''να τιμήσει την υπογραφή της'' προχωρώντας στην άρση των δυσκολιών διαβίωσης που παρουσιάζονται στο Αρκαδικό Χωριό.
Από την πλευρά τους οι αρμόδιοι της ΔΕΠΟΣ παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις αποφεύγουν να προβούν σε δηλώσεις, ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου του χωριού έχει προχωρήσει σε έγγραφες καταγγελίες που έχουν φτάσει μέχρι και το γραφείο του Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

Πέραν από το γεγονός ότι ταλαιπωρούνται 160 οικογένειες ομογενών που πίστεψαν στα ''λόγια τα ωραία τα μεγάλα'' τέσσερα ακόμη πιλοτικά χωριά που επρόκειτο να χτιστούν (στην Καλαμάτα και αλλού) πάνω στα χνάρια του ''Αστρον Κυνουρίας, παραμένουν στα χαρτιά μετά το φιάσκο του Αρκαδικού Χωριού.
Να σημειώσουμε ότι η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αρκαδίας με απόφασή της (15।09।06) έχει επιβάλλει στην ΔΕΠΟΣ πρόστιμο ύψους 10.000 ευρώ διότι ''δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα για την αποτροπή της υπερχείλισης της δεξαμενής αερισμού της μονάδας βιολογικού καθαρισμού των λυμάτων'', επειδή ''δεν έχει υλοποιήσει όλα τα προβλεπόμενα από την υπ’ αριθμ. 145/19.01.05 απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων της εν λόγω μονάδος'', επειδή ''προβαίνει σε διάθεση των ανεπεξέργαστων λυμάτων στην ακτή και, εν τέλει, διαβιβάζει το φάκελο της υπόθεσης στη δικαιοσύνη ''για την ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων''.
To (απόλυτα ανεξάρτητο και αδέσμευτο) ΚΑΛΑΜΙ: Γιά "να λέγονται τα πράγματα με τ' όνομά τους".
'Εδρα: ΗΠΑ (Νew York & Tampa Bay) - Τηλ. ΗΠΑ, Ν.Υ.: (212)913 0282..


ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΧΡΟΝΟΣ

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΕΝΕΤΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΜΙΛΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Η καταγωγή των αρχαίων Ελλήνων και πως το DNA αποκαλύπτει ελληνικά μυστικά

12.02.2011
Γεώργιος Σταματογιαννόπουλος, καθηγητής Γενετικής Ιατρικής & διευθυντής του Markey Molecular Medicine Center, Ουάσιγκτον- Σιάτλ

Την καταγωγή των αρχαίων Ελλήνων και πως το DNA αποκαλύπτει ελληνικά μυστικά ανέπτυξε στην ομιλία του ο Γεώργιος Σταματογιαννόπουλος, καθηγητής Γενετικής Ιατρικής & διευθυντής του Markey Molecular Medicine Center, Ουάσιγκτον - Σιάτλ. Η εκδήλωση διοργανώθηκε υπό την αιγίδα του τμήματος Ιατρικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης & της Περιφερειακής Ενότητας Έβρου και πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης στην Αλεξανδρούπολη.

Στο χαιρετισμό της η αντιπεριφερειάρχης Έβρου Γεωργία Νικολάου μίλησε για τον τον καθηγητή κ. Σταματογιαννόπουλο, «46 χρόνια ο Έλληνας γιατρός ο κ. Σταματογιαννόπουλος εργάζεται με διεθνείς επιτυχίες στον τομέα της μεσογειακής αναιμίας και της θεραπείας δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Όμως εδώ και 2 – 3 χρόνια ο καθηγητής και η ερευνητική του ομάδα υπηρετούν την αρχαιολογία χρησιμοποιώντας ό,τι η τεχνολογία του ανασυνδυασμού του DNA αποκάλυψε στην ανθρωπότητα. Ήδη έχουμε το πρώτο συμπέρασμα της νέας επιστήμης της μοριακής αρχαιολογίας, βρίσκεται ήδη καθ’ οδόν.



Η παρουσία των Ελλήνων στον χώρο της Μεσογείου εντοπίζεται τουλάχιστον χίλια χρόνια νωρίτερα απ’ ότι πιστεύαμε έως τώρα το 2900 π.Χ. Τα ερωτήματα σχετικά με την καταγωγή των Ελλήνων παραμένουν αναπάντητα. Ελπίζουμε η πολύχρονη εμπειρία και έρευνα του γενετιστή - ερευνητή κ. Σταματογιαννόπουλου ξεπερνώντας εμπόδια, επιστημονικά, τεχνολογικά, οικονομικά, αλλά και αξιοποιώντας την γνώση ότι θα φέρει καρπούς και η ανασκαφή του μέλλοντος, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος θα δώσει την δυνατότητα ανάπλασης της σύστασης των αρχαίων πληθυσμών.

Προέρχομαι από το χώρο των ονομαζόμενων κλασικών σπουδών και το ενδιαφέρον μου είναι ακόμη μεγαλύτερο. Διαβάζοντας την συνέντευξη του κ. Σταματογιαννόπουλου στάθηκα στην πρότασή του: «Αυτό που ονειρεύομαι και πιστεύω ότι θα είναι δυνατό ύστερα από πενήντα – εκατό χρόνια – είναι ότι οι μοριακοί αρχαιολόγοι θα έχουν τη δυνατότητα να μελετούν στους αρχαίους πληθυσμούς σωματικά και πνευματικά χαρακτηριστικά επί επιπέδου, όπως είναι η διάνοια».

Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011

REAL FM 97.8

Ένας σταθμός στην ιστορία του ραδιοφώνου που πραγματικά είναι πολυφωνικός και πλουραλιστικός. Κατά καιρούς έχει βγάλει τον Γ. Κουρή με το πλούσιο λεξιλόγιο του, τον Μανώλη, βουλευτή Αργολίδος της ΝΔ, τον Γιαννόπουλο τον πρώην υφυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την αδελφή του, τον Α. Κακλαμάνη και το αποκορύφωμα ήταν προ ημερών όταν άκουσα να απολογείται στον Κύριο Χατζηνικολάου ο Υπουργός Κύριος Ρέππας. Για τις συμβάσεις της αττικής οδού και τα διόδια και να λέει ότι όλες τηρούνται κατά γράμμα. Ο δημοσιογράφος στρίμωξε…… τον Υπουργό και στεναχωρήθηκα. Δεν ξέρω όμως τελικά για ποιόν , για τον Υπουργό η για τον Χατζηνικολάου, τον αδάμαντα και λέω, αδάμαντα διότι όπως θα έχετε ακούσει κατά καιρούς μεγάλωσε σε 120 τμ. στη Θεσσαλονίκη , φτωχόσπιτο ουσιαστικά, μπροστά στο γυάλινο πύργο που μένει τώρα με το ασανσέρ για την Πόρσε στον πρώτο όροφο. Δεν έχω πάει σπίτι του, αλλά ο Θέμος δημοσίευσε φωτογραφίες της βιλλάρας διότι ο Νίκος είναι σεμνός και δεν προβάλλεται αλλά κατά την γνώμη μου ο Θέμος άφησε κακά υπονοούμενα, που είναι ανεπίτρεπτα, διότι ο Νίκος εργάστηκε σκληρά στους εργοδότες του. Να σας θυμίσω αν δεν κάνω λάθος, δούλευσε για τον Κ Βαρδή , το Κύριο Λαμπράκη και τον Μπόμπολα που ήταν μέτοχοι του MEGA και όλοι οι προαναφερόμενοι είναι αυτοδημιούργητοι, χωρίς κρατικές προμήθειες και παρεμβάσεις. Και είναι και δίκαιος ο Κ Χατζηνικολάου. Επαναπροσέλαβε τον Γ. Παπαγιάννη που είχε εκδιώξει από τον σταθμό του και όταν σε ένα μπλοκ δημοσιεύτηκε μια επιταγή, που δεν ξέρουμε αν έλεγαν αλήθεια, του ύψους 200.000ευρω . Δεν υπολόγισε τίποτα, λέει: Γιάννη έλα πίσω, εγώ για όλους είμαι. Απέδειξε ότι δεν κρατεί κακία και ξέρει να αξιοποιεί και να δίνει τις κατάλληλες θέσεις .

Ένα άλλο που πρέπει να τονισθεί είναι ότι ο real fm έχει πολυφωνία.

Ο κύριος Τράγκας που έχει εκπομπή το πρωί είναι το ωραιότερο ξύπνημα. Δίνει δύναμη σε όλους και τα ηχητικά εφέ που χρησιμοποιεί, με τον Ρομπέν των δασών, τα τόξα και όλα αυτά, μου ακούγονται στ’ αυτιά σαν να λέει παραληρώντας: Κουφάλες και θα σας τα παίρνω και θα σας λούζω.

Μετά το μεσημέρι έχει μια σοσιαλιστική φωνή χάρμα!!! Σαν ν’ ακούς κιμωλία να σέρνεται χωρίς να γράφει στον πίνακα. Για την εκφωνήτρια, όλοι έχουν άδικο, εκτός των σοσιαλιστών, που είναι δίκαιοι και κάνουν πάντα την αυτοκριτική τους, όπως ο κύριος Πάγκαλος που είπε ότι, μαζί τα φάγαμε!!!!

Στην συνέχεια έρχεται το δίδυμο της Ακαδημίας Αθηνών. Ο κύριος Λιάγκας με την κυρία Τρυφίδου, επίπεδο μέγα βάζετε να την ακούν τα παιδιά σας ,κολέγιο σκέτο τι κουλτούρα τι ήθος Μεγαλείο ταιριάζει απόλυτα .

Ύστερα ακούω τον Γεωργίου τον γίγαντα .Έναν άνθρωπο που προβλέπει τα πάντα, όπως τότε που είπε: ότι με τον κώλο αυτός πιάνει μπαρμπούνια και είναι και προχωρημένος μουσικά ... Κατά την άποψή μου νομίζω, ότι χρειάζεται κάτι ακόμη……

Για την εκπομπή 18-20μμ. Για τους νέους αναλυτές δεν θα πω τίποτα, γιατί δεν τους έχω παρακολουθήσει παραπάνω από πέντε λεπτά την φορά. Διότι κάνουν πολύ βαθυστόχαστες αναλύσεις και το μυαλό μου δεν τις φτάνει.

Και έρχεται και η εκπομπή των 20-22μμ. Η αδυναμία μου. Είναι διευθυντής ειδήσεων, ραδιοφωνικός παραγωγός, δημοσιογράφος, ο άνθρωπος με το think tank του και σταθερές απόψεις. Προ διετίας όταν του έστελνες μήνυμα για τον κίνδυνο της αθρόας εισαγωγής αλλοδαπών, δεν το διάβαζε, όταν έβγαινες δε στον αέρα η συμπεριφορά του η οποία εκρέει από τα κουμπιά, on-off, του τηλεφώνου και του κοντρόλ, σε μείωνε σε τέτοιο βαθμό που έλεγες αϊ σιχτίρ. Τώρα τον ακούω που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και το χαίρομαι έστω και αργά. Ξέρει και αυτός εκ των υστέρων, όσα έβλεπε και αφουγκραζόταν ο μέσος ακροατής εκ των προτέρων. Κάνει δε κάτι αναλύσεις μούρλια όπως τότε που για την υπουργό Μπιρμπίλη και πόσο του άρεσαν τα αθλητικά της παπούτσια, η όταν υπερασπιζόταν την κυρία Αλ Σαλέχ. Γενικά όμως και πέρα από μικρότητες έχει ήθος και τσίπα αλλά βάρδα μην τον πειράξεις, σκούζει άσχημα .Για τις εκπομπές του Καλαμαράκη και του Γ Καλαμίτση δεν μπορεί να πει κανένας τίποτα .Οι άνθρωποι που έχουν αρετές δεν χρειάζονται παινέματα Απ’ όλους τους σταθμούς που ακούω κατά καιρούς η βελόνα θα μείνει σταθερά στους 97,8 γιατί πιστεύω ότι όσο μπορεί είναι καθαρός.

Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011

ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ?????


Στις 10 Φεβρουαρίου 2011, έγινε η καθιερωμένη εκδήλωση για το Ολοκαύτωμα, που διοργάνωσε το γενικό προξενείο της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη... Παρόντες, περίπου 60 καλεσμένοι, στην μεγάλη τους πλειοψηφία, Αμερικανοεβραίοι. Εκεί και ο αρχιεπίσκοπός μας, Δημήτριος. Δόθηκε και μικρή θεατρική παράσταση. Ακολούθησε δεξίωση προς τιμήν ολίγων από τους καλεσμένους, στην προξενική κατοικία.
Καλεσμένος και ο αξιωματούχος του ελληνικού συλλόγου ''Αργοναύτες'', που ''για ψήλου πήδημα'', χαρακτηρίζει και συκοφαντεί, Ελληνοαμερικανικές, Οργανώσεις και ελληνικά ΜΜΕ στις ΗΠΑ (και στην Ελλάδα), ως ''λυσσαλέους αντισημίτες'', ''αντιαμερικανούς'', ''παρανοϊκούς'', ''ξενόφοβους'' κ.ά. Υποθέτουμε τον κάλεσε η εντιμ. γενική πρόξενος της Ελλάδας (για να ''επιβραβεύσει'' τις πράξεις του;).

ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ


Οι πρωταγωνιστές, τα ιστορικά γεγονότα και οι περιοχές των κοιτασμάτων. Πως και Γιατί φτάσαμε στις Γκρίζες Ζώνες και στους αεροδιαδρόμους
( Μιά πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα της aegeantimes.gr )

Επί 30 χρόνια ακούμε και διαβάζουμε για τις περίφημες διεκδικήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο χωρίς να έχουμε καταφέρει να φωτίσουμε το ομιχλώδες τοπίο που καλύπτει αυτές τις διεκδικήσεις. Είναι τυχαία άραγε η κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο; Είναι τυχαίο το ζήτημα που τέθηκε από τους Τούρκους σχετικά με τους Αεροδιαδρόμους της Ρόδου, Είναι τυχαίο γεγονός η διπλωματική εμπλοκή της ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε. και οι συναντήσεις Κληρίδη Π Ντενκτάς; Είναι τυχαίο γεγονός οι 2 συναντήσεις Παπανδρέου-Τζέμ μέσα σε διάστημα 10 ημερών; Είναι τυχαία η επιλογή των σημείων που επιλέγουν οι Τούρκοι πιλότοι όταν πραγματοποιούν τις παραβιάσεις του Ελληνικού Εναέριου χώρου;
Ξεκινώντας πολύ πριν το 1974 όταν αντιπρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Ελληνοαμερικανός Σπύρος Αγκνιου, είχε ειπωθεί δημόσια τόσο από αυτόν όσο και από πολλούς Αμερικανούς αξιωματούχους ότι στο Αιγαίο δεν υπάρχει σταγόνα πετρέλαιο δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «όποιος βρει έστω ένα ποτήρι πετρέλαιο στο Αιγαίο να μου το φέρει να το πιω».
Από δημοσιεύματα τόσο του Ελληνικού όσο και του Αμερικανικού τύπου είχε διοχετευτεί στο κοινό η πεποίθηση ότι όλες οι έρευνες για την αναζήτηση κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο είχαν αποβεί άκαρπες. Την ίδια τακτική είχαν ακολουθήσει και διάφοροι πολιτικοί της Μ. Βρετανίας για την Κύπρο με αποκορύφωμα αυτή του ύπατου αρμοστή Εντουαρντ Κλέϊ στις 23 Απριλίου του 2001 όταν έσπευσε να δηλώσει ότι «στην Κύπρο υπάρχει τόσο πετρέλαιο όσο φιστ ικοβούτυρο κάτω από το Μάντσεστερ».
Κατά την περίοδο της Χούντας ξεκίνησαν στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Θάσου και Καβάλας τα πρώτα κοιτάσματα πετρελαίου. Τότε είχαν γίνει πολλές έρευνες και είχαν ανακαλυφθεί 5 πετρελαιοφόροι ορίζοντες. 4 εντός των Ελληνικών χωρικών υδάτων των 6 μιλίων και ένας εκτός των 6 μιλίων ΑΛΛΑ εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Από τους πετρελαιοφόρους ορίζοντες εντός των 6 μιλίων, οι 2 ήταν άμεσα εκμεταλλεύσιμοι αλλά περιορισμένης περιεκτικότητας . Ως δια μαγείας η μελέτη για τον πέμπτο ορίζοντα εκτός των 6 μιλίων Ι εξαφανίστηκε! Την εποχή αυτή η Αγκυρα άρχισε να δείχνει έμπρακτα σε διπλωματικό επίπεδο το ενδιαφέρον της για την περιοχή αλλά το υψηλό κόστος εξόρυξης και διύλισης του πετρελαίου δεν είχε κινήσει την «πολεμική μηχανή» των Τούρκων αφού είχαν θέσει ως προτεραιότητα την περιοχή της Μοσούλης και τα κοιτάσματα πετρελαίου της Κύπρου!

Καραμανλής. Ο πρώτος που αξιοποίησε πολιτικά την ύπαρξη πετρελαίων στο Αιγαίο
Όταν έπεσε η Χούντα, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ζήτησε να ενημερωθεί για όλες τις έρευνες που είχαν πραγματοποιηθεί στο Αιγαίο. Εκτίμησε ότι η πετρελαϊκή κρίση του 1973 Π που ανέβασε τις τιμές από 3 δολάρια το βαρέλι στα 14 Π ίσως προσέλκυε κάποιους επενδυτές στο Αιγαίο. Η πολιτική ευφυΐα του Καραμανλή τον οδήγησε σε συζητήσεις με τους Ευρωπαίους που βρέθηκαν μπροστά σε μεγάλη έκπληξη. Στο Αιγαίο υπήρχαν πετρέλαια!!! Ο αείμνηστος ηγέτης κατάφερε να τραβήξει την προσοχή των Ευρωπαίων αφού όλες οι μελέτες οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι 3 περιοχές (μια στο Βόρειο Αιγαίο, μία στο Νότιο και μια ακόμη για την οποία δεν μπορεί κάποιος να καταλήξει με σαφήνεια για το που βρίσκεται) αποτελούσαν ίσως το μεγαλύτερο ανεκμετάλλευτο κοίτασμα πετρελαίου παγκοσμίως. Το 1976 είχε αρχίσει να διαφαίνεται η επιθυμία των Ευρωπαίων για να ολοκληρωθεί η ένταξη της Ελλάδος στην τότε ΕΟΚ γεγονός που προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση των ΗΠΑ και των Τούρκων οι όποίοι δεν έβλεπαν με «καλό μάτι» μια τέτοια κίνηση.
Σε διπλωματικό επίπεδο τόσο ο Κων/νος Καραμανλής όσο και ο Πέτρος Μολυβιάτης, είχαν εκμεταλλευτεί τα μέγιστα από την απόδειξη ότι το Αιγαίο είναι το «Φορντ Νοξ του Μαύρου Χρυσού». Όταν οι Γαλλικές πετρελαϊκές εταιρίες έδειξαν την εμπιστοσύνη τους στις μελέτες της Ελληνικής Κυβέρνησης, ακολούθησαν και άλλες που συνέτειναν στην παραδοχή ότι ο Καραμανλής έχει δίκιο! Τότε οι Τούρκοι διπλωμάτες αντελήφθησαν ότι η πολιτική Καραμανλή απέφερε καρπούς στην Ελλάδα και σε μια πράξη δυναμικής παρουσίας έβγαλαν το ερευνητικό σκάφος «Χόρα» στο Β.Α. Αιγαίο. Ηταν η πρώτη επίσημη διεκδίκηση των Τούρκων που ουσιαστικά αποτελούσε μια προειδοποίηση των ΗΠΑ ότι το «Αιγαίο ΔΕΝ ανήκει στους Ελληνες».

Βυθίστε το "ΧΟΡΑ": Γιατί όμως;
Το «Χόρα» επεχείρησε να πραγματοποιήσει έρευνες εκτός των 6 μιλίων των θαλασσίων συνόρων μας αλλά εντός της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας (δηλαδή της περιοχής που το βάθος της θάλασσας είναι σχετικά μικρό) και μάλιστα σε μια περιοχή που όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω είναι μια από τις 2 που οι τούρκοι έχουν θέσει από τότε στο στόχαστρό τους. Για την ιστορία, όταν ο Π. Μολυβιάτης αναζήτησε τον Α. Παπανδρέου για να τον ενημερώσει, ο τελευταίος βρισκόταν στη Θράκη από όπου είπε και το ιστορικό «βυθίστε το Χόρα» χωρίς όμως να έχει διαπιστωθεί εως σήμερα αν το είπε αφού προηγουμένως είχε έρθει σε συνεννόηση με την Κυβέρνηση Καραμανλή.
Μέχρι τότε η Τουρκία ήταν ανήμπορη να αντιδράσει αφού σε στρατιωτικό επίπεδο η Ελλάδα είχε ένα τεράστιο προβάδισμα στον αέρα γεγονός που καθιστούσε οποιαδήποτε στρατιωτική ενέργεια ανέφικτη από πλευρά της. Τελικά τότε το «Χόρα» επέστρεψε άπραγο στη βάση του αφού η οποιαδήποτε κίνηση των Τούρκων θα έφερνε πολεμική σύρραξη με την Ελλάδα και όλοι εκτιμούσαν ότι η Τουρκία θα ηττηθεί.
MΠΑΜΠΟΥΡΑΣ: Mια λέξη που επί δύο ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ήταν στο ψυγείο
Οι έρευνες για τα πετρέλαια συνεχίστηκαν τόσο επί Καραμανλή όσο και επί Παπανδρέου. Το 1978, δηλαδή πριν μπει η Ελλάδα στην ΕΟΚ, πραγματοποιήθηκε μια μελέτη σε μια περιοχή για την οποία γινόταν πολύς λόγος. Πρόκειται για την περιοχή στην οποία η Χούντα είχε διαπιστώσει ότι υπάρχουν πολύ πλούσια πετρελαϊκά κοιτάσματα αλλά η προηγούμενη μελέτη είχε χαθεί!!! Η μελέτη ανέφερε ότι 10 ναυτικά μίλια από το Ακρωτήριο ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ της Θάσου, υπάρχει ένα τεράστιο κοίτασμα πετρελαίου, ΑΜΕΣΑ αξιοποιήσιμο, σε μικρό βάθος από την επιφάνεια και με κόστος εξόρυξης ίσο με αυτό των πηγαδιών που υπάρχουν στη Σ. Αραβία! Το κόστος εξόρυξης στη Σ. Αραβία ήταν 5 δολάρια το βαρέλι και η μελέτη καταδείκνυε ότι στην θαλάσσια περιοχή του ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ το κόστος ήταν μόλις 4,8 δολάρια /βαρέλι γεγονός που την καθιστούσε ισότιμη με μια οποιαδήποτε εξόρυξη σε χερσαίο έδαφος. Αντίθετα, οι εξορύξεις σε θαλάσσιες περιοχές είναι πάντοτε ακριβότερες όπως αυτές για παράδειγμα του πετρελαίου Μπρέντ. Στον ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ, το κοίτασμα ήταν «καθαρό» από θειάφι, γεγονός που έκανε την εκμετάλλευσή του πιο ελκυστική Σύμφωνα με την έρευνα αυτή το συγκεκριμένο κοίτασμα προσφερόταν για μια παραγωγή που μπορούσε να φτάσει και τα 200.000 βαρέλια ημερησίως. Στον διπλωματικό πυρετό που ακολούθησε η ευρωπαίοι είχαν αρχίσει να δείχνουν έντονο ενδιαφέρον για την Ελληνική συμμετοχή στην ΕΟΚ αφού προσδοκούσε από την Ελλάδα πολλά στον τομέα της Ενεργειακής Πολιτικής.
Ευτυχώς τότε η Ελλάδα εισήλθε στην ΕΟΚ, ακόμη και πριν την Ισπανία. Οι Αμερικανοί αντελήφθησαν ότι η Ελλάδα ακολουθώντας της Ευρωπαϊκή της πορεία θα έχαναν το παιχνίδι του Αιγαίο και όταν ανέλαβε την Πρωθυπουργία ο Α. Παπανδρέου ακολούθησαν μια σειρά γεγονότων που οδήγησαν στο «αυτοεμπάργκο» των Εξοπλισμών από την Ελληνική πλευρά με αποτέλεσμα η Τουρκία να αποκτήσει μια αισθητή υπεροχή στον «αέρα» αποκτώντας σύγχρονα πολεμικά αεροσκάφη τύπου F-16. Το γεγονός αυτό οδήγησε τους Αμερικανούς στην περαιτέρω ενίσχυση των Τούρκων που πλέον έθεταν ανοιχτά το θέμα της Υφαλοκρηπίδας. Ο λόγος ήταν απλός! Όλα τα άμεσα αξιοποιήσιμα κοιτάσματα πετρελαίου δεν βρισκόταν εντός των 6 μιλίων ούτε και στα διεθνή ύδατα. Τα κοιτάσματα που είχαν ανακαλυφθεί μέχρι τότε βρισκόταν εντός της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας.
Το 1984-85 ο τότε Πρωθυπουργός της χώρας Α. Παπανδρέου προχώρησε σε νέες έρευνες και δειγματοληψίες από την περιοχή ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ οι οποίες επιβεβαίωσαν τις προηγούμενες μελέτες και έδωσε εντολή να συνεχιστούν και άλλες στην περιοχή των Δωδεκανήσων και στη Νότια Κρήτη. Η ευφορία που επικρατούσε στο υπουργείο Ενέργειας ήταν μεγάλη αφού για πολύ καιρό πίστευαν ότι η ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο ήταν ένας θρύλος που είχε δημιουργήσει η Κυβέρνηση Καραμανλή με σκοπό να βοηθήσει την Ελλάδα στην ενταξιακή της πορεία στην ΕΟΚ.

Oι Ρώσσοι και το Mea Culpa του Α. Παπανδρέου
Τον Δεκέμβριο του 1986 η Ελληνική πλευρά έρχεται σε επαφή με επιχειρηματικό κολοσσό από την Σ. Ενωση με σκοπό την αξιοποίηση κάποιων κοιτασμάτων καθώς και την χρηματοδότηση των ερευνών και σε άλλες περιοχές του Αιγαίου. Η διαφαινόμενη συμφωνία με τους Ρώσους δεν άργησε να φέρει την απάντηση των Τούρκων οι οποίοι αυτή τη φορά αφού κλιμάκωσαν τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας, ανακοίνωσαν τον Μάρτιο του 1987 την έξοδο του νέου υπερσύγχρονου ερευνητικού τους σκάφους «Σισμίκ». ΚΑΙ αυτή τη φορά το «Σισμίκ» όπως και προηγουμένως το «Χόρα», κατευθύνθηκε στη θαλάσσια περιοχή του ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ. Και τότε ο Α. Παπανδρέου προειδοποίησε ότι με τον πρώτο ηχοβολισμό του «Σισμίκ» τα πλοία του πολεμικού Ναυτικού θα το βύθιζαν. Η Ελληνική πολεμική μηχανή τέθηκε σε πλήρη ετοιμότητα αποδεικνύοντας ότι οι προειδοποιήσεις Παπανδρέου θα πραγματοποιούνταν ανά πάσα στιγμή. Η σύρραξη αποφεύχθηκε πραγματικά την τελευταία στιγμή και το «Σισμίκ» επέστρεψε άπραγο στην Τουρκία. Δυστυχώς όμως σε διπλωματικό επίπεδο η νέα τουρκική διεκδίκηση είχε καταγραφεί!
Τον Φεβρουάριο του 1988 Παπανδρέου και Οζάλ συναντούνται στο Νταβός της Ελβετίας και συμφωνούν μεταξύ άλλων ο ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ να μπει στο ψυγείο. Χωρίς λοιπόν να πέσει ούτε μια τουφεκιά η Τουρκία κατάφερε να στερήσει από την Ελλάδα το αναφαίρετο δικαίωμά της να εκμεταλλευτεί μια τεράστια πλουτοπαραγωγική της πηγή. Λίγο αργότερα ο Α. Παπανδρέου παραδέχεται το λάθος του λέγοντας το θρυλικό ..."Mea culpa".

6 χαμένα χρόνια και η πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα
Ακολούθησε η κυβερνητική αστάθεια των επόμενων ετών η οποία βρήκε το 1990 την Κυβέρνηση Μητσοτάκη ανίσχυρη να διαδραματίσει ισχυρό ρόλο στη διεθνή διπλωματική σκηνή. Επιπλέον η εύθραυστη κοινοβουλευτική υπεροχή Μητσοτάκη την καθιστούσε ανίκανη να επαναφέρει ένα τέτοιο θέμα την στιγμή μάλιστα που είχε να αντιμετωπίσει επιπλέον το «Μακεδονικό». Ετσι χάθηκαν άλλα 3 χρόνια
Τα χρόνια αυτά οι τούρκοι με το πρόσχημα των επιστημονικών ερευνών εκτέλεσαν εκατοντάδες μελέτες του υπεδάφους του Αιγαίου κυρίως με το «Πίρι Ρέις». Το σκάφος που ανήκει στο «Ινστιτούτο Θαλασσίων Ερευνών και Τεχνολογίας του Παν/μιου της 9ης Σεπτεμβρίου (Ντοκούζ Σεισόλ)» και εδρεύει στη Σμύρνη είχε μια και μόνο τακτική. Απέπλεε συχνά πυκνά από τη Σμύρνη με κατεύθυνση τον κόλπο του Ξηρού (ανοιχτά της Καλλίπολης) με πρόσχημα τις θαλάσσιες βιολογικές έρευνες. Στην πραγματικότητα όμως πραγματοποιούσε με μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας που είχε αποκτήσει υποθαλάσσιες έρευνες για την χαρτογράφηση των κοιτασμάτων πετρελαίου που βρίσκονται στα Διεθνή ύδατα. Σιγά-σιγά και με τις ελληνικές κυβερνήσεις να προσπαθούν να απεμπλακούν από άλλα προβλήματα οι Τούρκοι κατάφεραν και αυτοί να αποκτήσουν μια σαφή εικόνα του Βόρειου Αιγαίου ακόμη και σε περιοχές που βρίσκονται κάτω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα.

H αλλαγή πολιτικής. Σημίτης - Παπαντωνίου αλλάζουν τα δεδομένα
Το τέλος της πολιτικής περιπέτειας της Ελλάδας έρχεται με την Κυβέρνηση Σημίτη που ουσιαστικά ήταν αυτή που ανακαίνισε το θέμα των πετρελαϊκών κοιτασμάτων. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι το 1996 οι Αμερικάνοι απέκτησαν ένα κατά το κοινός λεγόμενο «Μάτι» στην περιοχή της Λεκάνης της Αν. Μεσογείου. Με δύο νέους υπερσύγχρονους δορυφόρους οι ΗΠΑ είχαν πλέον σαφή εικόνα για τις πιθανές θέσεις των πετρελαϊκών κοιτασμάτων του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου γενικότερα αφού οι δορυφόροι αυτοί είχαν την ικανότητα να ανιχνεύουν κηλίδες λαδιού στην επιφάνεια της θάλασσας γεγονός που αποτελεί μιας πρώτης τάξης ένδειξη για ύπαρξη πετρελαίου στην περιοχή.
Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρουμε ότι η εξόρυξη πετρελαίου στη Θάσο (περιοχή Πρίνου) είναι αποτέλεσμα των πρώτων ερευνών που αναφέραμε και αποτελεί τμήμα της αρχικής μελέτης όπου έκανε λόγο για πετρελαϊκό ορίζοντα, όχι όμως αυτόν της θέσης ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ. Αντίθετα ήταν μια από τις δύο περιοχές που οι μελέτες έκαναν λόγο για περιορισμένα κοιτάσματα πετρελαίου.

ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΣ: Κοιτάσματα σε πολλές περιοχές - Σύμπτωση τα ΙΜΙΑ;
Γύρω στο 1996 οι Τούρκοι στρέφουν την προσοχή τους στη περιοχή της Δωδεκανήσου όπου Αμερικανικοί δορυφόροι είχαν εντοπίσει κηλίδες λαδιού κοντά σε 14 περιοχές που εκτείνονταν από την Ρόδο ως την Κω. Παράλληλα έκανε την εμφάνισή του ένας χάρτης με άλλες 20 περιοχές από τη Λήμνο ως την Σάμο που εμπλέκονταν σε διάφορα σενάρια ύπαρξης πετρελαίου. Την ίδια περίοδο αρχίζει να γίνεται λόγος για αντίστοιχες περιοχές στην ελεύθερη Κύπρο.
Η κυβέρνηση Σημίτη βάζει τότε στο παιχνίδι τους Γερμανούς, αφού είχε αρχίσει ήδη να διαφαίνεται η πρόθεση Σημίτη-Παπαντωνίου να απευθυνθούν σε ειδικούς συμβούλους από την Γερμανία στις έρευνες στον υποθαλάσσιο χώρο της Θάσου.
Είναι αρκετά τρομακτικό Π για να είναι σύμπτωση Π η συγκυρία της κρίσης των Ιμίων - αφού πριν την κρίση και πάλι οι τούρκοι είχαν δυσανασχετήσει με την καθυστέρηση της μελέτης κατασκευής του πετρελαϊκού αγωγού Μπακού Π Τσειχάν και έψαχναν τρόπους για να βάλουν στο παιχνίδι Αμερικανικών συμφερόντων πετρελαϊκές εταιρίες. Ενας χάρτης που είχαν δημοσιεύσει οι Aegean Times σε ανύποπτο χρόνο καταδείκνυε ότι όλο το Ανατολικό Αιγαίο αποτελεί μια τεράστια πηγή υδρογονανθράκων και μάλιστα σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως από τον τύπο. Ο χάρτης αυτός έκανε την εμφάνισή του λίγο πριν την κρίση των Ιμιων. Η κρίση αυτή δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η επισφράγιση της 30ετούς πολιτικής των Τούρκων στο Αιγαίο. Οι «γκρίζες ζώνες» δεν είναι τίποτε άλλο από περιοχές της Ελληνικής επικράτειας που στην συντριπτική τους πλειοψηφίας ενέχονται σε έρευνες ή συζητήσεις περί ύπαρξης κοιτασμάτων πετρελαίου. Πάνω απ΄ όλα όμως τα Ιμια ήταν η απέλπιδα προσπάθεια των Τούρκων να παζαρέψουν κομμάτι της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας όπως αποδείχτηκε στα χρόνια που ακολούθησαν.

Η επιβεβαίωση των ... φημών: O ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ δεν είναι φήμη
Στις 14 Ιουνίου του 2000 τα ΜΜΕ επιβεβαιώνουν την ύπαρξη των δύο επιπλέον κοιτασμάτων στον Πρίνο αφού δημοσιεύτηκε ένα Δ. Τ. της Kavala Oil που ανανκοίνωνε ότι εντοπίστηκαν σε βάθος 2.900 μέτρων δύο άριστα κοιτάσματα πετρελαίου και μάλιστα 4 μίλια ανοιχτά του Κόλπου Περάμου της Καβάλας. Πρόκειται για τα κοιτάσματα που έχουμε προαναφέρει για τα οποία είχαν πραγματοποιηθεί οι πρώτες μελέτες που οδήγησαν τελικά στον «Πρίνο». Η διαφορά ήταν ότι σε αντίθεση με το παλιό κοίτασμα που είχε 60% περιεκτικότητα σε θειάφι τα νέα κοιτάσματα είχαν ποσοστό 7%. Μάλιστα ο τότε πρόεδρος της Κavala Oil k. Νίκος Λούτσιγκας δήλωσε ότι ένα εκ των δύο κοιτασμάτων είναι ποιο ενδιαφέρον από το άλλο. Η ανακοίνωση αυτή επιβεβαίωσε ότι ο Πρίνος δεν είχε μόνο ένα κοίτασμα όπως λεγόταν παλιά αλλά αποτελούσε μια περιοχή ύψιστης σημασίας. Πολύ περισσότερο δε, όταν σκεφτεί κάποιος ότι οι αρχικές μελέτες είχαν αποδείξει ότι στη θέση ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ το κοίτασμα είναι υπερδεκαπλάσιο των υπολοίπων μπορεί να εξάγει κάποιος αβίαστα το συμπέρασμα ότι επιβεβαιώνονται οι αρχικές μελέτες που έκαναν λόγο για τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου.
Μετά από αυτές τις εξελίξεις τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ) στις 8 Οκτωβρίου του 2000 ανακοινώνουν μεγάλες επενδύσεις στην Ερευνα νέων κοιτασμάτων καθώς και στην συμμετοχή σε πετρελαϊκές έρευνες στο Εξωτερικό. Φυσικά στις εξελίξεις η συμμετοχή των Γερμανών συμβούλων ήταν καθοριστική.

Π
ολιτική πίεση με ονοματεπώνυμο: Πίρι Ρέις
Φτάνουμε λοιπόν στο 2001 όπου οι Τούρκοι παρά το καλό κλίμα που επικρατεί στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις ανακοινώνουν την κάθοδο στο Ν. Αιγαίο του «Πίρι Ρέις» αναστατώνοντας τους Ελληνες και Τούρκους διπλωμάτες οι οποίοι σχεδίαζαν την συνάντηση Παπανδρέου-Τζέμ. Η ύφεση που παρουσίασαν οι Τουρκικές παραβιάσεις του FIR Αθηνών την προηγούμενη χρονιά φαίνεται ότι σταμάτησαν αφού Π με εξαίρεση το πρώτο δίμηνο του 2001- οι Τούρκικές παραβιάσεις παρουσίασαν μια εκρηκτική αύξηση μετά την διαφαινόμενη συνεργασία των Ρωσικών Εταιριών Yokos και Lucoil-Petrola ως στρατηγικοί επενδυτές σε έρευνες στο Νότιο Αιγαίο αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Φυσικά η Ρωσία ήθελε ως αντιστάθμισμα να γίνει ο αποκλειστικός προμηθευτής φυσικού αερίου (μέσω του Αγωγού Μπουργκας-Αλεξανδρούπολης) της Ελλάδας κάτι που προξένησε ταραχή στους Εμπορικούς ακολούθους πολλών ξένων πρεσβειών στην Αθήνα. Ετσι η Τουρκία ανακοίνωσε ότι το «Πίρι Ρέις» θα προβεί σε νέες «επιστημονικές» έρευνες όλο το διάστημα του Ιουνίου στο Ν. Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η κινητοποίηση ήταν άμεση και ο Γ. Παπανδρέου έσπευσε να συναντήσει τον Ι. Τζεμ ο οποίος δήλωσε τελικά ότι το «Πίρι Ρέις» δεν θα πραγματοποιήσει έρευνες σε Ρόδο, Κάρπαθο και Καστελόριζο όπου η Ελληνική υφαλοκρηπίδα δεν έχει προσδιοριστεί. Η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε στην αρχή να αποσιωπήσει το γεγονός αλλά ήταν αργά, αφού η είδηση είχε διαρρεύσει μέσω των Aegean Times σε 40.000 αποδέκτες. Η επιλογή του χρόνου δεν ήταν καθόλου τυχαία αφού την ίδια περίοδο διεξαγόταν και στην περιοχή η τουρκική ναυτική άσκηση «Θαλασσόλυκος» (Ντενίζ Κορντούμ)

Mετά τα Δωδεκάνησα και η ΚΥΠΡΟΣ - Aεροδιάδρομοι G-18 και R-19. Γιατί θέλουν τόσο πολύ οι Τούρκοι τον έλεγχο αυτής της περιοχής;
Παράλληλα σύμφωνα με δημοσιεύματα του Κυπριακού τύπου, τον Απρίλιο του 2001, Ν.Ανατολικά του νησιού προς την πλευρά της Αιγύπτου, ανακαλύφθηκαν μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου, γεγονός που όπως αναφέραμε στην αρχή είχε προκαλέσει τα ειρωνικά σχόλια του ύπατου αρμοστή του νησιού. Όμως το πόσο δίκιο είχε ο Κυπριακός Τύπος αποδείχτηκε στις 22 Αυγούστου του 2001 όταν με βάση κάποιες φωτογραφίες από δορυφόρους εμφανίστηκαν στην Κυπριακή εφημερίδα «Φιλελεύθερος» και αποκαλύφθηκε ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση βρίσκεται ήδη σε συνεννόηση με Αγγλικές εταιρίες για περαιτέρω έρευνες. Μάλιστα η Αγγλική εταιρία Spectrum που ειδικεύεται στις χαρτογραφήσεις βυθών έσπευσε να προσφέρει την βοήθειά της στους Κυπρίους. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ακολούθησε η επίσκεψη του Αιγύπτιου υπουργού πετρελαίου στη Μεγαλόνησο και οι πρώτες επαφές με τη Συρία όπου επισπεύτηκε η ρύθμιση των εκκρεμοτήτων που υπάρχουν στην υφαλοκρηπίδα των κρατών αυτών. Οι εξελίξεις αυτές οδήγησαν τον Ραούφ Ντενκτάς να δηλώσει ότι «θα διεκδικήσει το μερίδιό του από τα πετρέλαια αυτά» λέγοντας ότι «αν η Κύπρος έχει όντως πετρέλαια δύο πράγματα θα συμβούν: Είτε η Τουρκία θα καταλάβει ολόκλρη την Κύπρο είτε χάριν των πετρελαίων το Κυπριακό θα λυθεί στο άψε-σβήσε»

Πλαγκτόν αντί ... πετρελαίου
Φυσικά το «Πίρι Ρέις» και οι Τούρκοι δεν ξέχασαν ποτέ τον θησαυρό του ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ αφού στις 19 Ιανουαρίου του 2002 το ξαναέβγαλαν από τη Σμύρνη και για 15 μέρες έκοβε βόλτες πότε στον Κόλπο του Ξηρού και πότε Ν.Ανατολικά της Θάσου. Διάφορες εφημερίδες όπως η ελευθεροτυπία ανέλαβαν το έργο του κατευνασμού της κοινής γνώμης, αφού όταν άρχισε ο θόρυβος γύρω από τη νέα έξοδο του «Πίρι Ρέις», έσπευσαν να πληροφορήσουν το κοινό ότι το σκάφος ερευνά το ... πλαγκτόν. Ετσι σώθηκαν οι συνομιλίες Παπανδρέου Τζεμ που ακόμη συνεχίζονται.
Η έρευνα των Aegean Times αν και δεν ολοκληρώθηκε ακόμη καταδεικνύει την σημασία των πετρελαίων του Αιγαίου και της Κύπρου και δίνει μια άλλη διάσταση στο θέμα των διαφορών μας με την Τουρκία. Ο ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ και τα κοιτάσματα στη Γαύδο (Ν.Δ. της Κρήτης) βγήκαν οριστικά από το ψυγείο όπου είχαν τεθεί από τον Παπανδρέου Π Οζάλ. Οι πολιτική του Γιάννου Παπαντωνίου ώθησε πολύ μπροστά τις έρευνες στον Ελληνικό θαλάσσιο χώρο και οι τούρκοι απαίτησαν μερίδιο στο Β.Α. τμήμα. Όταν αργά κατάλαβαν ότι ο ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ δεν είναι το μοναδικό κοίτασμα αλλά υπάρχει πληθώρα κοιτασμάτων και στο Ν. Αιγαίο επεχείρησαν να ελέγξουν την περιοχή αυτή. Επεκτείνοντας το παιχνίδι ο έλεγχος της περιοχής του Ν.Α. Αιγαίου οδηγεί εκεί που πραγματικά παίζονται τεράστια συμφέροντα. Η λεκάνη της Α. Μεσογείου.

Tελικά αυτά τα περίφημα κοιτάσματα βρίσκονται σε περιοχές που προκαλούν θερμά επεισόδια;
Για να κατανοήσει κάποιος καλύτερα το μέγεθος των κοιτασμάτων που υπάρχουν στο Αιγαίο παραθέτουμε στο χάρτη τις ακριβείς περιοχές όπου όχι απλά υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη πετρελαίου αλλά έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες με θετικά απότελέσματα. Mε μια προσεκτική παρατήρηση θα διαπιστώσετε ότι οι "γκρίζες ζώνες" δεν είναι τίποτε άλλο παρά πετρελαιοφόροι ορίζοντες.
1.. Κοίτασμα της θέσης Μπάμπουρας: Περιεκτικότητα 1 με 1.1 δις βαρέλια
1.a. Κοίτασμα «Δομή EAST Θάσου» ανατολικά της Θάσου. Περιεκτικότητα 250.000.000 βαρέλια χαμηλού ειδικού βάρους και 380.000.000 βαρέλια υψηλού ειδικού βάρους. Επίσης 1,5 cm3 φυσικού αερίου. Βάθος μέχρι 4300 πόδια. Εκμετάλλευση NAPC Π Κοινοπραξία βορείου Αιγαίου. Στη ίδια περίπου θέση βρίσκεται το κοίτασμα «Βόρειος Πρίνος, Νέα Πέραμος, Αθως». Περιεκτικότητα 400 εκ.βαρέλια, ποιότητας χαμηλού ειδικού βάρους.
1.b. Κοιτάσματα Επανομής-Σιθωνίας και Θερμαϊκού (80 εκατ. βαρέλια)
2 και 2.a. Πετρελαιοφόρος ορίζοντας Β.Α. Αιγαίου. Στις 3 περιοχές που σημειώνονται έχουν έκδηλώσει ενδιαφέρον αμερικανικές εταιρίες και έχουν κινήσει το ενδιαφέρον του πατέρα Μπους ο οποίος έχει επισκευτεί 2 φορές την περιοχή αυτή. Και στα 3 κοιτάσματα υπολογίζεται ότι υπάρχουν πάνω από 320.000.000 βαρέλια
3.. Κοίτασμα Ικαρίας Π 120.000.000 βαρέλια
4.. Κοίτασμα με άλλα 70.000.000 βαρέλια
5.. και 6.. Κοιτάσματα Κρήτης που ξεπερνούν το 1 δις βαρέλια. Ένα από αυτά βρίσκεται πολύ κοντά στη ΓΑΥΔΟ
7.. Κοίτασμα Δωδεκανήσου κοντά στο Καστελόριζο. 150.000.000 βαρέλια
8.. Κοίτασμα Κυκλάδες (100 εκατ. βαρέλια)
9.. Κοίτασμα Σκόπελος( 60 εκατ. βαρέλια)
Επίσης Βόρεια και Νότια της Λέσβου υπάρχουν άλλα δύο κοιτάσματα που το 90% του πετρελαιοφόρου ορίζοντα βρίσκεται εντός της Τουρκικής επικράτειας.

Οι γεωτρήσεις
Μέχρι το 1999 είχαν πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα 172 γεωτρήσεις και από αυτές μόνο οι 12 έγιναν στο Αιγαίο. Η πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκε γεώτρηση στο Νότιο Αιγαίο ήταν κατά την περίοδο 1963-1965 όταν η εταιρία SAFOR πραγματοποίησε στη Ρόδο δυο χερσαίες γεωτρήσεις που απέβησαν άγονες.
Άλλη μια εταιρία επεχείρησε έρευνες στο Νότιο Αιγαίο ήταν η εταιρία OCEANIC, αμερικανικών συμφερόντων, κάνει έρευνες στο Αιγαίο αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Με την ανατροπή της Χούντας η κυβέρνηση Καραμανλή κάνει σύμβαση μεταξύ της ελληνικής Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου (ΔΕΠ) και της DENISON CORPORATION, που είναι μια από τις δυο ισχυρότερες στην αγορά πετρελαιοειδών στον κόσμο. Αυτή η σύμβαση Καραμανλή προέβλεπε γεωτρήσεις στη Θάσο και επέκτασή τους σε ολόκληρο το Αιγαίο.
Παρά το γεγονός ότι η Τουρκία έβγαλε το ωκεανογραφικό "ΧΟΡΑ" το 1976 οι έρευνες συνεχίστηκαν. Όταν ανέλαβε ο Ανδρέας Παπανδρέου οι έρευνες διενεργήθηκαν από το 1981 έως το 1986 με την διαφορά ότι στο παιχνίδι μπήκε τότε και η ARAMCO, η οποία μαζί με την DENISON διεκδικούσαν τα πετρέλαια στο Αιγαίο. Διευκρινίζουμε ότι η ARAMCO αποτελούσε τότε κοινοπραξία των εταιριών TEXACO, SOCAL, ESSO, MOBIL. Η DENISON ανήκε στην πολυεθνική OXYDENTAL (του Αrmand Hammer, ο οποίος είχε αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ Ρήγκαν και Γκορμπατσόφ για να φθάσουν στη συμφωνία της Γιάλτας) και υποστηριζόταν από το Σταίητ Ντηπάτρμεντ.
Όταν η ΟΧΥDENTAL άρχισε να αισθάνεται την ασφυκτική πίεση της Αραβικής ΑRAMCO και την διάθεση του Παπανδρέου να δώσει το φιλέτο του «Μπάμπουρα» στους Αραβες ζήτησε την παρέμβαση του Στέιτ Ντηπάρτμεντ. Ακολούθησε το 1987 η ανοιχτή απειλή του Τούρκου πρωθυπουργού Τουργκούτ Οζάλ να απειλήσει με πόλεμο την Ελλάδα. Για όσους θυμούνται τότε ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που αμφισβητήθηκε ανοιχτά η ισορροπία 7 προς 10. Στις εφημερίδες της εποχής έκανε την εμφάνισή του ένα έγγραφο αυτό (με ημερομηνία 21 Μαρτίου 1987) το οποίο είχε την υπογραφή του τότε υπουργού Αμυνας της Αμερικής Κάσπαρ Ουάϊνμπεργκερ και απευθυνόταν στον αρχιστράτηγο του ΝΑΤΟ Ρίτσαρντ Περλ το οποίο έδωσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία στους Τούρκους να αμφισβητήσουν το νομικό καθεστώς της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο.
Όταν το ωκεανογραφικό των Τούρκων "ΣΙΣΜΙΚ" κάνει την εμφάνιση του ανοικτά της Λέσβου συνοδευόμενο από αντιτορπιλικά και φρεγάτες, ενώ η 4η Αποβατική Στρατιά της Σμύρνης τίθεται σε πλήρη ετοιμότητα, η Ελλάδα και Τουρκία φθάνουν στα πρόθυρα πολέμου.
Προσέξτε τώρα! Ο Παπανδρέου κατανοώντας καλά την Αμερικανική Πολιτική κάνει μια κίνηση καλής θέλησης, βάζοντας τον τότε υπουργό Βιομηχανίας Αναστάσιο Πεπονή να δηλώσει ότι δεν τίθεται θέμα εξαγοράς μετοχών της DENISON από την ελληνική ΔΕΠ. Ετσι φθάσαμε στο Νταβός, όπου και επίσημα πλέον δέχθηκε η Ελλάδα ότι το ζήτημα των πετρελαίων του Αιγαίου αποτελεί διεθνή και όχι εσωτερική της υπόθεση. Εκεί λοιπόν Παπανδρέου και Οζάλ συμφώνησαν να σταματήσουν οι έρευνες για τα πετρέλαια στη Θάσο και να μπει στο ράφι το κυπριακό πρόβλημα. Αργότερα, όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα αποκήρυξε το Νταβός καθώς ο Ανδρέας Παπανδρέου είπε το περίφημο "mea culpa" "ήταν λάθος".
Το 1991 ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συναντιέται στο Παρίσι με τον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ με θέμα το Κυπριακό. Στο περιθώριο της συνάντησης έκαναν την εμφάνισή τους δύο χάρτες όπου καταγράφονταν οι εταιρίες στις οποίες έχουν ανατεθεί κατά καιρούς οι έρευνες ελληνικών πετρελαϊκών κοιτασμάτων τόσο στο Βόρειο όσο και στο Νότιο Αιγαίο. Μέχρι τότε όλες οι αναθέσεις είχαν γίνει σύμφωνα με το νόμο 98/75. Στους χάρτες αυτούς υπήρχαν τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας σχηματισμένα με μια μπλε γραμμή. Στον δεύτερο χάρτη υπήρχαν όλες οι αμφισβητούμενες περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας που διεκδικούσε η Αγκυρα με κόκκινες διαγραμμίσεις. Κατά την περίοδο αυτή εισέρχεται στο παιχνίδι των ερευνών στο Αιγαίο και η Γαλλική εταιρία Beicip.
Το 1994 αρχίζει μια νέα φάση, που κατέληξε στην εκμετάλλευση του "Πρίνου". Το ίδιο διάστημα όμως συνέπεσε και η ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών. Μέχρι αυτή την χρονιά οι Αμερικανικές εταιρίες σαφώς και γνώριζαν περισσότερα από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις σχετικά με την ύπαρξη πετρελαίου στο Αιγαίο αλλά οι οικονομικές συγκυρίες ωθούσαν τις πετρελαϊκές εταιρίες στην μη εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων.
Από τότε πολλές εταιρίες έχουν αναλάβει την έρευνα για κοιτάσματα πετρελαίου. Το 1995 αποτέλεσε μια χρονιά «σταθμός» στην έρευνα που πραγματοποιήσαμε. Το Καλοκαίρι της χρονιάς αυτής ο τότε Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, λαμβάνει ένα άκρως απόρρητο σήμα από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. Στο έγγραφο αυτό σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες ένας Αμερικανικός δορυφόρος υψηλότατης τεχνολογίας ανακάλυψε και φωτογράφισε κοιτάσματα πετρελαίου στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο. Στην ενημέρωση της ΕΥΠ γινόταν λόγος για ένα κοίτασμα που ξεκινάει από τις βραχονησίδες Ιμια και κάνοντας ένα "S" και καταλήγει στη ΓαύδοΣ. Πολλά ΜΜΕ τότε έσπευσαν να γράψουν ότι η αποκάλυψη πετρελαίου στο Αιγαίο θα είχε γνωστοποιηθεί από τους Αμερικανούς και στις αρμόδιες Τουρκικές Υπηρεσίες. Ακολούθησαν η κρίση των Ιμίων καθώς και η ανοιχτή αμφισβήτηση της Ελληνικότητας της Γαύδου.
1987: H χρονιά που ανακαλύφθηκαν οι Γκρίζες Ζώνες
Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1997 μια συνέντευξη στους FINANCIAL TIMES πυροδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, ο τότε διευθυντής πετρελαίων του Πρίνου στην Ελλάδα δήλωσε στους F.T. ότι «Ι μετά τον Μάρτιο του 1987 καθιερώθηκαν ουσιαστικά στην περιοχή "γκρίζες" οικονομικά ζώνες και δεν επιτρέπονται από την Ελληνική Κυβέρνηση γεωτρήσεις πέραν των 6 μιλίων, αλλά πάνω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα.»

Μάλιστα ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Ρέππας είχε παραδεχτεί ότι η γεώτρηση στην περιοχή είχε ακυρωθεί λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «Ιτο 1987 υπήρξε "χρονιά τομή". Θυμάστε τι έγινε τότε και γνωρίζετε πολύ καλά με ποια συνέπεια η Ελληνική Κυβέρνηση υπερασπίστηκε τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της χώρας. Δεν υπάρχει πρόοδος για το συγκεκριμένο θέμα, λόγω της στάσης που κρατάει η άλλη πλευρά. Βεβαίως, γνωρίζετε επίσης τις διαφωνίες οι οποίες διατυπώνονται από πολλές πλευρές για το εύρος, για την έκταση των θαλασσίων υδάτων, στα οποία έχει την κυριαρχία και την ασκεί κάθε χώρα. Εμείς έχουμε ξεκάθαρες θέσεις σ` αυτό. Και βεβαίως, το αρμόδιο υπουργείο αναλαμβάνει πρωτοβουλίες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, προκειμένου να αξιοποιήσουμε τα κοιτάσματα που πιθανώς υπάρχουν. Για το συγκεκριμένο θέμα και τις σχετικές λεπτομέρειες, πιστεύω ότι όταν απευθυνθείτε αρμοδίως θα τις έχετε. Αυτό το οποίο κάνουμε είναι να διασφαλίζουμε τα συμφέροντά μας, αφού λάβουμε υπόψη μας γενικότερες συνθήκες και προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να υπάρχουν, ώστε να προωθούμε την πολιτική μας χωρίς να δημιουργούμε προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν. Με άλλα λόγια, να μη δημιουργούμε προβλήματα μόνοι μας, στον εαυτό μας.»
Στην καθιερωμένη ενημέρωση των συντακτών εκείνης της ημέρας έγινε ένας πολύ σημαντικός διάλογος ανάμεσα στους δημοσιογράφους και στον κ. Ρέππα ο οποίος παρατίθεται αυτούσιος:
ΜΑΡΔΑΣ: Από εδώ και πέρα. Θέλω να ρωτήσω το ελληνικό κράτος διατηρεί το δικαίωμα να κάνει έρευνες πετρελαίου πάνω στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, ανοιχτά της Θάσου;
ΡΕΠΠΑΣ: Το ελληνικό κράτος διατηρεί στο ακέραιο όλα τα δικαιώματα τα οποία έχει και προβλέπονται από τις ισχύουσες διατάξεις, από το νομικό πλαίσιο το οποίο υπάρχει γι` αυτά τα θέματα. Οι χειρισμοί οι οποίοι γίνονται, αυτό λαμβάνουν υπόψη τους, όπως και άλλα στοιχεία τα οποία δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Γιατί δεν κάνει τότε, κύριε Υπουργέ, γεωτρήσεις;
ΡΕΠΠΑΣ: Αυτό είναι κάτι για το οποίο δεν θα αποφασίσουμε εμείς εδώ. Είναι κάτι το οποίο το Υπουργείο που το χειρίζεται αρμοδίως ως αντικείμενο, θα το αντιμετωπίσει.
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Η Κυβέρνηση λέω, γιατί δεν κάνει;
ΡΕΠΠΑΣ: Ασφαλώς, η Κυβέρνηση θα κάνει αυτό το οποίο πρέπει να κάνει. Αλλά, δεν θα το κάνει υπό το βάρος των εντυπώσεων, αλλά υπό το πρίσμα της ευθύνης η οποία πρέπει να διακρίνει αυτές τις πρωτοβουλίες με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, το συμφέρον του λαού μας. Να είστε σίγουροι ότι γίνεται το καλύτερο.
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δηλαδή, το συμφέρον είναι να μην κάνει.
ΡΕΠΠΑΣ: Αυτό το λέτε εσείς.
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Οχι. Αυτό μας λέτε εσείς.
ΡΕΠΠΑΣ: Αυτό το λέτε εσείς. Γιατί αυτό το θέμα το οποίο -όπως είπε ο κ. Μαρδάς- εδώ και πάρα πολλά χρόνια είναι σε εκκρεμότητα (από τότε έχουν μεσολαβήσει πολλές κυβερνήσεις) μας έχει απασχολήσει και μας απασχολεί. Είναι θέμα που έχει κριθεί γιατί έχει κατ` επανάληψη συζητηθεί δημοσίως. Και έχει αποτελέσει, αν θέλετε, ένα στοιχείο το οποίο συνεκτίμησε ο ελληνικός λαός, προκειμένου να σταθμίσει την ψήφο του. Λοιπόν, είναι ένα θέμα το οποίο χειριζόμαστε πολύ υπεύθυνα.
ΠΟΥΛΙΔΟΥ: Θέλω να ρωτήσω, τι γίνεται με τη διαδικασία των
Εμπειρογνωμόνων και αν έχει στείλει η Αθήνα την απάντηση της στο δεύτερο τουρκικό υπόμνημα.
ΡΕΠΠΑΣ: Εχει ετοιμαστεί και σήμερα αποστέλλεται η απάντηση των
Ελλήνων Εμπειρογνωμόνων.
ΠΟΥΛΙΔΟΥ: Κοινή συνάντηση προβλέπεται;
ΡΕΠΠΑΣ: Το θέμα αυτό της συνάντησης παραμένει ανοιχτό. Εχει "παγώσει" για την ώρα, επειδή ακριβώς θεωρούμε ότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες είναι απαραίτητες, δεν υπάρχει το κατάλληλο περιβάλλον.
ΦΑΣΟΥΛΑΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, ανησυχεί και πόσο ανησυχεί η Ελληνική Κυβέρνηση μετά τις χθεσινές και προχθεσινές εξαγγελίες των Τούρκων για πρόσθετα στρατιωτικά μέτρα στην Κύπρο, θα ιδρύσουν στρατιές, θα ιδρύσουν μεραρχίες, τάγματα, ένα σωρό τέλος πάντων στρατιωτικές μονάδες. Κατά πόσο ανησυχεί η Ελληνική Κυβέρνηση;
ΡΕΠΠΑΣ: Η Ελληνική Κυβέρνηση προβληματίζεται, όταν η άλλη πλευρά εκφράζεται μ` έναν τέτοιο τρόπο, ο οποίος είναι δηλωτικός της απαρέσκειάς της σε πρωτοβουλίες που έχει αναπτύξει ο διεθνής παράγων, προκειμένου να υπάρχει εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Αυτό το οποίο αναφέρετε εσείς ως ένταση εξοπλισμών στην άλλη πλευρά, μπορεί να είναι και μία απάντηση σε όλους εκείνους οι οποίοι θεωρούν
ότι η εξωτερική πολιτική που ασκεί η Κυβέρνηση δεν είναι
αποτελεσματική. Το ότι ενοχλείται η άλλη πλευρά, σημαίνει ότι έχουμε πετύχει, σε μεγάλο βαθμό, τους στόχους που θέσαμε ευθύς εξ αρχής, με αποτέλεσμα η άλλη πλευρά να οδηγείται σε τέτοιου είδους επιλογές και κινήσεις οι οποίες είναι αδιέξοδες. Και πρέπει να το πούμε αυτό, γιατί έτσι δεν πρόκειται να επιτύχει να λύσει οποιοδήποτε πρόβλημα. Αυτό το οποίο πρέπει να κάνει η Τουρκία, και οι εκπρόσωποί της, είναι από τη δική της πλευρά, με λόγους αλλά κυρίως με έργα να συμβάλλει, ώστε να υπάρχει μία εποικοδομητική προσέγγιση σε όλα τα προβλήματα τα οποία υπάρχουν στην περιοχή, με κορυφαίο το κυπριακό πρόβλημα, ώστε
να ανοίξουν από κει και πέρα οι δυνατότητες για μια προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών.

Τον Σεπτέμβριο του 1998 αρχίζει η γεώτρηση στον «Πρίνο Γ», σε απόσταση 2,5-3 ναυτικών μιλίων από τα ήδη υπό εκμετάλλευση κοιτάσματα του Πρίνου, τα οποία βρίσκονται δυτικά της Θάσου. Η έρευνα στον «Πρίνο Γ» διενεργείται με γεωτρύπανο της αμερικανικής εταιρείας Thronton, ενώ στην περιοχή εκτελούσε έρευνες μέχρι το τέλος του έτους το ειδικό ωκεανογραφικό σκάφος Western Pride.

O E. Κουλουμπής παραδέχεται την ύπαρξη πετρελαίων στο Αιγαίο
Κατά την περίοδο αυτή η Ελληνική Κυβέρνηση δέχεται τα πυρά της αντιπολίτευσης σχετικά με το καθεστώς που επικρατεί στις υποθαλάσσιες έρευνες στο Αιγαίο. Η πρώτη επίσημη παραδοχή Ελληνα Πολιτικού ότι στο Αιγαίο υπάρχει πετρέλαιο έγινε την Δευτέρα 27 Νοεμβρίου του 2000 από τον τ. υπουργό Ευάγγελο Κουλουμπή ο οποίος δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο γίνεται σαφέστατη αναφορά στα όσα αναφέραμε στο πρώτο μέρος της έρευνάς μας για την ύπαρξη πετρελαίων στο Αιγαίο.
Ο τ. υπουργός αναφέρει συγκεκριμένα: "Εδώ και πολλά χρόνια Έλληνες και ξένοι επιστήμονες πίστευαν ότι υπάρχουν σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου στον Ελληνικό χώρο. Το μοναδικό όμως κοίτασμα που αξιοποιήθηκε μέχρι τώρα στην Ελλάδα είναι του Πρίνου στη θαλάσσια περιοχή της Θάσου. Ήταν ένα κοίτασμα σημαντικό που έδινε 30.000 βαρέλια και κάλυπτε περίπου το 10% των αναγκών της χώρας" (τώρα βρίσκεται στο τέλος του).
Στη χώρα μας έχουν γίνει εκτεταμένες έρευνες που κάλυψαν μεγάλα τμήματα του Ελληνικού χώρου. Κυρίως στο Ιόνιο και στο Αιγαίο.
Στο Ιόνιο, παρόλο που υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις για ύπαρξη κοιτασμάτων (Παξοί, Ζάκυνθος) μετά από πολλές και δαπανηρές ερευνητικές εργασίες, τελικά βρέθηκε το 1983 στη θαλάσσια περιοχή του Κατάκωλου ένα μικρό κοίτασμα με πολύ υψηλό όμως κόστος εξαγωγής (1000 βαρέλια την ημέρα με κόστος 40 δολάρια το βαρέλι).
Αντίθετα στο Αιγαίο μετά από έρευνες είμαστε πια σίγουροι ότι υπάρχει πετρέλαιο. Σε δύο περιοχές έχουμε βέβαιες ενδείξεις ότι υπάρχουν σοβαρά κοιτάσματα που μπορεί να καλύψουν ακόμη και μέχρι το σύνολο των αναγκών της χώρας.
Το κακό όμως είναι ότι και οι δύο αυτές περιοχές αμφισβητούνται από τους Τούρκους.
1. Περιοχή κοντά στη Λήμνο και τη Μυτιλήνη. Από έρευνες που έγιναν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου. Μάλιστα οι έρευνες που έγιναν από τη Γαλλική εταιρεία Beicip για λογαριασμό της ΔΕΠ δείχνουν εκτός από αυτή την περιοχή ότι υπάρχουν και άλλες πολύ ενδιαφέρουσες πετρελαϊκά περιοχές στο Νότιο Αιγαίο.
2. Περιοχή Μπάμπουρα ανατολικά της Θάσου. Είναι μια περιοχή που τμήματά της αμφισβητούνται από τους Τούρκους (βρίσκονται μεταξύ 6 και 12 μιλίων των Ελληνικών χωρικών υδάτων). Από έρευνες που έγιναν σ' αυτήν τη περιοχή υπάρχει βεβαιότητα για πετρελαϊκό δυναμικό που κυμαίνεται από 120 έως 200 εκατομμύρια απολήψιμα βαρέλια, που θα μπορούσε να καλύψει το 40% περίπου των αναγκών της χώρας και για πολλά χρόνια.
Για τα κοιτάσματα πετρελαίου στον Μπάμπουρα απειλήθηκε ελληνοτουρκική σύρραξη. Στην πρόθεση της Ελλάδας να προχωρήσει σε εκμετάλλευση των κοιτασμάτων στη θέση Μπάμπουρα η Τουρκία έγινε απειλητική «υπενθυμίζοντας» τη «συμφωνία» της Βέρνης (1976 Καραμανλής - Ετσεβίτ) και αργότερα τη «συμφωνία» της Βουλιαγμένης (1988 Παπανδρέου - Oζάλ). Τις δύο αυτές «συμφωνίες» που αναφέρουν οι Τούρκοι, η Ελλάδα, από ό,τι τουλάχιστον γνωρίζω, δεν δέχεται την ύπαρξή τους.
Πάντως ανεξάρτητα αν υπάρχουν ή δεν υπάρχουν μπροστά στα νέα δεδομένα των σχέσεων της Τουρκίας και με την Ελλάδα και με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις προοπτικές που διανοίγονται, πιστεύω ότι ο Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών έχει χρέος να βάλει το θέμα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Και συγκεκριμένα στα Μέτρα Oικοδόμησης Εμπιστοσύνης.

Λαφαζάνης: Γιατί δεν προχωρούμε σε εξορύξεις;
«Στη χώρα μας, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, υπάρχουν σοβαρές δυνατότητες, κατόπιν συστηματικών και επίμονων προσπαθειών, να εξευρεθούν σημαντικά και προσοδοφόρα κοιτάσματα πετρελαίου που θα άνοιγαν νέους δρόμους για την ελληνική οικονομία. Τα τελευταία, όμως, χρόνια η έρευνα για την ανεύρεση κοιτασμάτων πετρελαίου, που από το 98 έχουν αναλάβει τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ (ΕΛ.ΠΕ) στα οποία συγχωνεύθηκε η Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου- Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων (ΔΕΠ-ΕΚΥ), έχει υποβαθμιστεί απολύτως μέχρι πλήρους εγκαταλείψεως. Είναι χαρακτηριστικό γι αυτό ότι οι δαπάνες για έρευνα πετρελαίου ακολουθούν χρόνο με το χρόνο φθίνουσα πορεία (΄98- 1,4 δις, ΄99- 0,5 δις) με αποτέλεσμα το 2000 να έχει διατεθεί το ασήμαντο ποσό των 300 εκ. δραχμών, ενώ το σχετικό ανθρώπινο ερευνητικό δυναμικό έχει μειωθεί από 269 εργαζόμενους σε μόλις 70 εργαζόμενους σήμερα.»
Φυσικά τα παραπάνω δεν θα είχαν ιδιαίτερη σημασία αν αποτελούσαν αποτέλεσμα κάποιας έρευνας δημοσιογραφικής. Δυστυχώς όμως τα παραπάνω ανήκουν σε Ελληνα Βουλευτή και μάλιστα σε επερώτηση στη Βουλή. Πρόκειται για τον βουλευτή κ. Λαφαζάνη ο οποίος στις 29 Μαρτίου 2001 κατέθεσε την ερώτηση που αν μη τι άλλο αποδεικνύει ότι έρευνες στο Αιγαίο γινόντουσαν και μάλιστα με θετικά αποτελέσματα.
Οι εταιρίες στις οποίες είχε ανατεθεί από την Ελληνική κυβέρνηση η έρευνα πετρελαίων στο Αιγαίο είναι Πολυεθνικές. Πρόκειται για τις, ΤRITON, MOL, UNION TEXAS και όχι μόνο. Ειδικά για τις εταιρίες αυτές πιστεύεται ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει σαφή εικόνα των αποτελεσμάτων των ερευνών που πραγματοποίησαν.
Στην Απογευματινή της 10/2/2002 δημοσιεύτηκε ένα άρθρο σχετικά με τα σημεία που θα συζητούσαν οι Παπανδρέου-Τζεμ στην Κων/λη στις 12/2. Ένα από αυτά τα θέματα σύμφωνα με την εφημερίδα ήταν και το πετρέλαιο!
Ο καθηγητής κ. Λέκκας σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «ΡΟΔΙΑΚΗ» αλλά και σε συνεργάτη των Aegean Times, απέρριψε κάθε πιθανότητα ύπαρξης πετρελαίων στο Αιγαίο. Απορίας άξιο είναι όμως ότι απέρριψε την ύπαρξη ακόμη και του κοιτάσματος της θέσης «Μπάμπουρας» στο Β. Αιγαίο λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ακόμη και αν υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο αυτά είναι αμελητέα αφού πριν 15 εκατομμύρια χρόνια η σημερινή Ελλάδα αποτελούσε μια χερσόνησο γης και πουθενά δεν υπήρχε θάλασσα που αποτελεί τον απαραίτητο παράγοντα για την δημιουργία πετρελαίου. Όμως η άποψή του αυτή έρχεται σε αντίθεση με αυτή του τ. Κοσμήτορα της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Παπαγεωργόπουλου ο οποίος έχει παραδεχτεί δημόσια την ύπαρξη του κοιτάσματος στη θέση «Μπάμπουρα» λέγοντας χαρακτηριστικά ότι με την τότε τεχνολογία η μέγιστη ποσότητα πετρελαίου που μπορεί να αντληθεί από αυτό το κοίτασμα φτάνει τα 200.000.000 βαρέλια, ποσότητα που αρκεί να καλύψει το 40% των εθνικών μας αναγκών για 25 χρόνια. Φυσικά η άποψη του κ. Λέκκα για το Ν. Αιγαίο ελέγχεται αφού με βάση τις έρευνες που έχει κάνει η Γαλλική εταιρία Βeicip έχουν πραγματοποιηθεί τουλάχιστον δύο διδακτορικά σε Γαλλικά Παν/μια που παραδέχονται την ύπαρξη πετρελαίων στο Καστελόριζο και Δυτικά της Ρόδου. Στα διδακτορικά αυτά αναφέρεται ότι μία από τις γεωλογικές προϋποθέσεις για την ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου είναι η ύπαρξη ιζηματογενών πετρωμάτων. Στην περίπτωση του Αιγαίου, τα πετρώματα αυτά άρχισαν να σχηματίζονται πριν 150 εκατομμύρια χρόνια, όταν στη θέση της Ελλάδος υπήρχε θάλασσα. Σταδιακά, μέχρι πριν 13 εκατομμύρια χρόνια, αναδύθηκε η Αιγαϊδα, μια τεράστια χερσόνησος που ένωνε την Ελλάδα με τη Μικρά Ασία. Πριν από 5 εκατ χρόνια, λόγω των τεκτονικών ανακατατάξεων, η Μεσόγειος χώρισε τη γη στα δύο. Στο υπέδαφος του Αιγαίου λοιπόν υπάρχουν οι προϋποθέσεις (ιζηματογενή πετρώματα και ζωντανοί οργανισμοί) που εγκλωβίστηκαν στο υπέδαφος και μετά από εκατομμύρια χρόνια μετασχηματίσθηκαν σε υδρογονάνθρακες.
Στον επίλογο αυτής της έρευνας έχουμε να παρατηρήσουμε ότι αρκετοί ήταν αυτοί που πρότειναν την μη δημοσιοποίηση των στοιχείων της έρευνας επικαλούμενοι την αντίδραση των Τούρκων οι οποίοι εποφθαλμιούν τα κοιτάσματα πετρελαίου του Αιγαίου. Η απάντησή μας σε όλους αυτούς προέρχεται από το στόμα ανώτερου Κυβερνητικού παράγοντα ο ποίος δήλωσε «ΝΑ ΕΙΣΤΕ σίγουροι ότι ακόμη και αν δεν υπήρχαν τα πετρέλαια οι τούρκοι θα έβρισκαν χίλιους λόγους για να προβάλλουν τις διεκδικήσεις τους». Μήπως τελικά σήμερα που οι Τούρκοι έχουν ρίξει το βάρος στα κοιτάσματα της Κασπίας είναι η καλύτερη περίοδος για να κάνουμε επιτέλους αυτό που επί 30 χρόνια καθυστερούμε;
Οσο γι αυτούς που πιστεύουν ότι στο Αιγαίο δεν υπάρχει πετρέλαιο ας ανατρέξουν στα αρχεία του τ. υπουργείου Βιομηχανίας και θα διαπιστώσουν ότι σχεδόν το μισό Αιγαίο έχει δεσμευτεί από ξένες πολυεθνικές εταιρίες για αποκλειστική έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Αν η θεωρία του κ. Λέκκα ευσταθούσε δεν υπήρχε περίπτωση οι μεγαλύτερες εταιρίες πετρελαίου κυριολεκτικά να «σφάζονται» ποια θα αποκτήσει το αποκλειστικό δικαίωμα ερευνών από την Ελληνική Κυβέρνηση.