Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ?ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕ ΛΙΓΟ/?



Πολύς λόγος γίνεται, αυτές τις μέρες, με τους απεργούς πείνας και τους ένθερμους υποστηρικτές τους, που είναι άνθρωποι προοδευτικοί. Αναλογιζόμενος του συνθήματος που ακουγόταν επί χρόνια, της αριστεράς και της προόδου ίσως να έχουν δίκιο, όταν άνθρωποι μορφωμένοι, άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης υποστηρίζουν τις θέσεις τους. Δείτε τον κύριο Τσίπρα, έναν αρχηγό κόμματος, (τέλειο χριστιανό και κουμουνιστή, αφού το μισό του κόμματός του το χάρισε σε άλλον). Τον δε κύριο Μπουτάρη, νυν δήμαρχο Θεσσαλονίκης, που έχει πολιτισμικά οράματα, να θέλει με θέρμη τους αλλοδαπούς. Ερωτώ όλους εσάς, που έχετε αντίθετη γνώμη, κάθε βράδυ δεν βλέπετε πόσοι και πόσοι με απαστράπτουσες λιμουζίνες πηγαίνουν στα στέκια των αλλοδαπών, συζητούν μαζί τους και τους παίρνουν δύο-δύο στα σπίτια τους, προκειμένου να γνωρίσουν τους ίδιους και την υπέροχη κουλτούρα τους. Οι δε ευημερούντες παίρνουν τους αλλοδαπούς, οικιακούς βοηθούς, σωφέρ, κηπουρούς κλπ. Όλοι δε αυτοί που έχουν έλθει, μετά την κάθοδο των Αλβανών, κατά το πλείστον Μουσουλμάνοι, έχουν κάνει τη θυσία κι έχουν έλθει και χωρίς γυναίκες. Αυτοί είναι άνθρωποι οι οποίοι έχουν κατανικήσει τα πάθη τους. Τους παρακολουθούμε όταν προσέρχονται ομαδικά για να προσευχηθούν και να αυτοτραυματίζονται, να μαστιγώνονται. Όταν δε, διαβάζετε ειδήσεις, σαν αυτή που δημοσιεύτηκε ότι : προ δυο ετών, 9 πακιστανοί βίασαν ένα δεκατριάχρονο αγοράκι, αφού πρώτα το ξυλοκόπησαν. ‘Ίσως είναι ψέματα γιατί δεν ξαναδιάβασα τίποτε, τους έπιασαν, θα γίνει δικαστήριο, δεν θα γίνει, δεν γνωρίζω.

Καθημερινές επαναλαμβανόμενες σκέψεις.

Όπως όλοι γνωρίζουμε ζούμε στην εποχή που την χαρακτηρίζει ο άκρατος υλισμός, το χρήμα, η έλλειψη αγάπης για τον συνάνθρωπο, η εκμετάλλευση του αδυνάτου, η ύψιστη υποκρισία, σε μια εποχή όπου για κάθε μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα, εφευρίσκονται χονδροειδέστατα προσχήματα και παρουσιάζονται σαν μοναδικές εφικτές λύσεις. Κατά την γνώμη μου σήμερα η ανθρωπότητα έχει βυθιστεί σε έναν άνευ προηγουμένου μεσαίωνα που προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει διέξοδο

Αχαΐα : O ιερέας επέλεγε και ο Αλβανός τα έκλεβε!

Διαβάζοντας αυτή την είδηση στο Newsit।gr , θυμήθηκα το ότι έβριζα τον Τζών Στιούαρτ όταν έλεγε:
Η εκκλησία δεν είναι λέσχη Αγίων, είναι Νοσοκομείο αμαρτωλών.

Αν οι Έλληνες αποκτήσουν μόρφωση και ενότητα, αλίμονό μας.


Πολιτική είναι η ικανότητα να παρουσιάζεις σήμερα τι θα γίνει αύριο και να εξηγείς αύριο γιατί δεν έγινε.

Οι σοσιαλιστές θεωρούν ότι είναι κακό να κερδίζεις. Εκείνο όμως που είναι πραγματικά κακό είναι να χάνεις.

Στο εξής πρέπει να λέμε όχι ότι οι Έλληνες πολεμούν σας ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.

(το είπε μετά τις νίκες των Ελλήνων στο Αλβανικό μέτωπο που στην ουσία υπήρξαν οι πρώτες επιτυχίες των Συμμάχων στον Β' Παγκόσμιο. Μπορεί να το είπε για λόγους προπαγάνδας, αλλά πάντως το είπε, και δεν το είπε ποτέ κανείς για κανένα άλλο έθνος).

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ


Είπε κάποιος στον Αρίστιππο ότι η Λαΐδα δεν τον αγαπά, αλλά
προσποιείται ότι τον αγαπά. Ο Αρίστιππος απάντησε:....
«Ούτε το κρασί ή το ψάρι με αγαπούν, εγώ όμως τα απολαμβάνω».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ένας άντρας είπε στην ερωτομανή γυναίκα του:
«Τι θέλεις να κάνουμε, να φάμε ή να κάνουμε έρωτα».

Εκείνη του είπε: «Ό,τι θέλεις, ψωμί πάντως δεν έχουμε».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Είπε κάποιος στον Διογένη:
«Οι συμπολίτες σου σε καταδίκασαν σε εξορία».

Και ο φιλόσοφος απάντησε:
«Κι εγώ τους καταδίκασα να μένουν στον τόπο τους».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ο Διδύμων, οφθαλμίατρος της εποχής εξετάζει το μάτι μίας κοπέλας. Ο Διογένης τον βλέπει. Ξέρει ο Διογένης ότι ο Διδύμων είναι τύπος
ερωτύλος, κοινώς γυναικάς. Και του λέγει «Πρόσεξε Διδύμωνα, μήπως
εξετάζοντας τον οφθαλμό, φθείρεις την κόρην».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Επαινούσαν μερικοί μπροστά στον Άγη τους Ηλείους, γιατί ήταν πολύ
δίκαιοι κριτές στους Ολυμπιακούς αγώνες. Ο Άγης ρώτησε με απορία:
- Και είναι τόσο σπουδαίο το ότι οι Ηλείοι μια φορά στα τέσσερα χρόνια γίνονται δίκαιοι;
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιο του. Ο φιλόσοφος ζήτησε αμοιβή 500 δραχμές. Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό.
-«Με τόσαχρήματα», είπε, «θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο».
-«Αγόρασε», είπε ο Αρίστιππος, «κι έτσι θα έχεις δύο».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ο Διογένης ζητούσε ελεημοσύνη από ένα άγαλμα. Όταν τον ρώτησαν γιατί κάνει κάτι τέτοιο απάντησε:
- Εξασκούμαι στο να μην απογοητεύομαι από την αναισθησία των ανθρώπων.
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Παρακινούσαν τον Φίλιππο τον Μακεδόνα να εξορίσει κάποιον που τον κακολογούσε. Ο Φίλιππος απάντησε:
- Δεν είστε καλά!! Θέλετε να τον στείλω να με κατηγορεί και σ' άλλα μέρη;
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ένας φαλακρός έβριζε τον Διογένη. Ο φιλόσοφος γύρισε και του είπε:
«Δεν σου ανταποδίδω τις βρισιές, αλλά θα ήθελα να πω ένα "μπράβο" στις τρίχες σου, γιατί απαλλάχτηκαν από ένα κακορίζικο κεφάλι».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ρώτησε κάποιος τον Αντισθένη τι είδους γυναίκα θα ήταν κατάλληλη για γάμο. Ο φιλόσοφος του είπε:
«Το πράγμα είναι δύσκολο. Αν παντρευτείς ωραία, θα την έχεις με άλλους κοινή, αν άσχημη, θα είναι σαν να σου επέβαλαν ποινή».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Πληροφορήθηκε ο Αριστοτέλης από κάποιον ότι μερικοί τον έβριζαν। Ο φιλόσοφος απάντησε: «Καθόλου δεν με νοιάζει. Όταν είμαι απών, δέχομαι ακόμα και να με μαστιγώνουν».

Korybantis

Η κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα. Ο εγκληματίας το διαπράττει.



ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΪΔΗΣ

Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τους Ελληνας. Όπως όλοι οι Εσκιμώοι αλιείς, όλοι οι Άραβες ιππείς, και όλοι οι αρχαίοι Πάρθοι τοξόται, ούτως και όλοι οι σημερινοί Έλληνες είναι πολιτευταί, όλοι ψηφοθήραι, όλοι κομματάρχαι και εκ τούτου και κάπως ρήτορες εξ ανάγκης!
Ως οι Ινδοί εις φυλάς, ούτω και οι Ελληνες διαιρούνται εις τρεις κατηγορίας:
α) Εις συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντας κοχλιάριον να βυθίζωσιν εις την χύτραν του προϋπολογισμού.
β) Εις αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον και ζητούντας εν παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον.
γ) Εις εργαζομένους, ήτοι ούτε έχοντας κοχλιάριον ούτε ζητούντας, αλλ' επιφορισμένους να γεμίζωσι την χύτραν διά του ιδρώτος των

ΝΕΑ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ


Βομβαρδισμός από νέα νομοσχέδια। Νομοσχέδια του υπουργείου μεταφορών, νέα φορονομοσχέδια, νέο νομοσχέδιο για την υγεία, νέο νομοσχέδιο για την παιδεία, νέο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, νέα ασφαλιστικά και εργασιακά νομοσχέδια, νέα νομοσχέδια, νέα νομοσχέδια, νέα νομοσχέδια.........

Ο Κικέρων είχε πει: Περισσότεροι νόμοι, λιγότερη δικαιοσύνη.
Ο Εμμανουήλ Ροίδης, έλληνας συγγραφέας, το 1875 είχε πει: Εις νόμος απαιτείται εις αυτήν την χώραν, ο οποίος επιτάσσει την εφαρμογήν όλων των υπολοίπων νόμων।Να μην ξεχνούμε βέβαια και την άλλη του ρήση: Όταν έχει κανείς το δικαίωμα να λαθεύει απεριόριστα, είναι βέβαιος πως κάποτε θα πετύχει.

H εν ψυχρώ εκτέλεση αστυνομικών και οι υποκριτικές θρηνωδίες

http://resaltomag.blogspot.com/2011/03/h.

Υποκριτικές θρηνωδίες.

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

H εν ψυχρώ εκτέλεση αστυνομικών και οι υποκριτικές θρηνωδίες




Πολυπολιτισμική Ελλάδα: Ένα σύμφυρμα δωσίλογης πολιτικής λευχαιμίας, διεφθαρμένων ποικίλης και πολύχρωμης ύλης, γιγαντοκυτάρων αλλοδαπών μαφιών, κοινωνικών απορριμμάτων και κάθε είδους κακοποιών… Τι άλλο να περιμένει κανείς από αυτήν την κακοήθη νεοπλασία της πολυπολιτισμικής Αθήνας εκτός από ψυχρές και στυγερές δολοφονίες σαν αυτές των άτυχων αστυνομικών.

Και πόσο υποκριτικοί και αισχροί είναι οι θρήνοι των καθεστωτικών ιερατείων, ιδιαίτερα των πολιτικών και δημοσιογραφικών ιερατείων, απέναντι στα γιγαντοκύταρα του εγκλήματος τα οποία οι ίδιοι έσπειραν και έθρεψαν;

Έχουν ανοίξει τα σύνορα σε κάθε κακοήθη όγκο του εγκλήματος, σε όλες τις μαφίες και συμμορίες του κόσμου, στα διεθνή δίκτυα του εγκλήματος και τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα ψυχρά δολοφονηθέντα θύματα-αστυνομικούς.

Το καθεστώς, τα «αριστερά» δεκανίκια του και όλα τα είδη των επιδοτούμενων «αντιρατσιστών» έχουν νομιμοποιήσει το μεγάλο ΕΓΚΛΗΜΑ της άλωσης της ελληνικής κοινωνίας από τις στρατιές των εισβολέων λαθρομεταναστών και των «μαφιών» τους (χορηγών και σπονσόρων) και τώρα ξεφωνίζουν για το ειδεχθές έγκλημα…

Έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε κολαστήριο εξαθλίωσης, πείνας, κτηνωδίας και ΑΝΟΧΗΣ της εγκληματικής ασυδοσίας των άπειρων αλλοδαπών μαφιών και συμμοριών και τώρα κλαίνε σαν τις μωρές παρθένες…

Έχουν αποδεχτεί, ανεχτεί και νομιμοποιήσει κάθε παραβατικότητα, ασυδοσία και εγκληματική αυθάδεια των αλλοδαπών, στιγματίζοντας κάθε διαμαρτυρία εναντίον αυτής της αλλοδαπής βαρβαρότητας σαν ρατσισμό και τώρα καταναλώνουν αφηρημένες ηθικές κορώνες συμπόνιας για τα θύματα…

Έχουν αναγάγει σε υπέρτατη πολιτική και ηθική αξία το ΡΑΤΣΙΣΜΟ κατά της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της και τώρα χύνουν πλαστά δάκρυα για τα θύματα του δικού τους ρατσισμού.

Δεν τολμούν ούτε να αποκαλύψουν την καταγωγή και προέλευση των στυγερών δολοφόνων ενώ γνωρίζουν προφανώς πολύ καλά ότι αυτοί είναι αλλοδαποί. (Εάν ήταν Έλληνες θα το διατυμπάνιζαν).

Είναι τέτοια η υποκριτική τους απάτη που υπαινίσσονται ακόμα τρομοκρατική πράξη!!!

Όλα αυτά τα καθεστωτικά Μαντεία
που στιγματίζουν ηθικά τη στυγερή δολοφονία των αστυνομικών είναι οι κεντρικές εστίες παραγωγής και αναπαραγωγής αυτού του εγκλήματος, οι ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος.

Είναι αυτοί οι ίδιοι που τα δικά τους εγκλήματα και τις δικές τους ευθύνες τις φορτώνουν ΠΑΝΤΑ στους «κακούς» μπάτσους, μετατρέποντας τους μπάτσους σε σάκο του μποξ, σε συγκεκριμένους στόχους κάθε συμμορίας.

Όλο αυτό το φρικώδες σκηνικό της πολυπολιτισμικής λευχαιμίας και της «στόχευσης» των αστυνομικών δεν είναι μόνο ένα σκηνικό υποκρισίας, αλλά και μεθοδευμένης απάτης.

Είναι ένα σκηνικό υποταγμένο στους στρατηγικούς στόχους της ολοκληρωτικής, νεοταξικής άλωσης της ελληνικής κοινωνίας.

Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός είναι: Η επάνδρωση της αστυνομίας και των γενιτσάρων καταστολής με αλλοδαπούς και μισθοφόρους…

Όλα τα άλλα είναι κροκοδείλια δάκρυα του θεάματος και τηλεοπτικά σήριαλ…

Ο θάνατος της Μπουμπουλίνας.


Στις 23 Μαϊου 1825 η πιο γνωστή γυναίκα του Αγώνα σκοτώνεται στις Σπέτσες। Να πως περιγράφει στο ημερολόγιό του ο Ιταλός συνταγματάρχης Colegno τον θάνατό της: Η Μπουμπουλίνα, η περίφημη γυναίκα που μεταμορφώθηκε σε ρομαντική ηρωϊδα από τους Ευρωπαίους φιλέλληνες σκοτώθηκε χθες στις Σπέτσες।Και να πως έγινε: Ένας από τους γυιούς της είχε ερωτευθεί την κόρη κάποιου ψαρά και ήθελε να τη στεφανωθεί, παρά τις σφοδρές αντιρρήσεις της μάνας του। Τι κάνει, όμως, η Μπουμπουλίνα; Βρίσκει ευκαιρία που ο γυιος της έλειπε σε εκστρατεία καπετάνιος σε καράβι και καλεί την κοπέλα στο σπίτι της, για να της πει δήθεν ότι είναι σύμφωνη με το γάμο। Αλλά μόλις μπήκε μέσα η κοπελιά αμπαρώνει την πόρτα και απειλεί το κορίτσι με θάνατο, αν δεν παντρευτεί αμέσως έναν από τους υπηρέτες της। Εκείνη αρχίζει να κλαίει και να φωνάζει απελπισμένα। Ακούει ο κόσμος τις φωνές, τρέχει και πολιορκεί το σπίτι। Ανάμεσα στο πλήθος και ένας αδελφός του κοριτσιού , που οπλισμένος απειλεί να σπάσει την πόρτα, αν δεν αφήσουν ελεύθερη την αδελφή του। Τότε η Μπουμπουλίνα αγριεμένη προβάλλει στο παράθυρο και λέει ότι στο σπίτι της αυτή είναι αφεντικό και μπορεί να κάνει ό,τι θέλει। Ο αδελφός πυροβολεί και η Μπουμπουλίνα πέφτει νεκρή। Θεόδωρος Δημοσθ।Παναγόπουλος . Τα ψιλά γράμματα της ιστορίας.

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

ΝΟΥΜΑΣ:έπεσε από τον ουρανό στα χέρια του Νουμά, όπως διηγούνται, μια χάλκινη ασπίδα।

Κατά τον όγδοο χρόνο της βασιλείας του μια επιδημία, που είχε εξαπλωθεί στην Ιταλία, παρουσιάστηκε και στην Ρώμη। Κι ενώ οι άνθρωποι είχαν χάσει το θάρρος τους, έπεσε από τον ουρανό στα χέρια του Νουμά, όπως διηγούνται, μια χάλκινη ασπίδα। Για αυτή μάλιστα ο βασιλιάς εκοινολόγησε κάποιο θαυμάσιο λόγο, που τον άκουσε από την Ηγερία και τις Μούσες। Δηλαδή, ότι το όπλο ήρθε για τη σωτηρία της πόλης και πρέπει να το φρουρούν μαζί με άλλα έντεκα, όμοια με εκείνο κατά το σχήμα, το μέγεθος και τη μορφή, για να μη μπορεί κανείς κλέφτης εξ αιτίας της ομοιότητος να ανακαλύψει αυτό που έπεσε από τον ουρανό। Ακόμα ότι έπρεπε να αφιερωθεί στις Μούσες το μέρος εκείνο και τα γύρω λιβάδια, όπου συχνά εκείνες έρχονται και συναντούνται μαζί του। Την πηγή τέλος, που πότιζε τον τόπο, να την αφιερώσουν σαν ιερό νερό στις Εστιάδες παρθένες, για να αντλούν από αυτό καθημερινά και να καθαρίζουν και να ραίνουν τον ναό। Αυτά λένε ότι τα επιβεβαίωσε και το περιστατικό ότι η αρρώστια έσβησε αμέσως।
Πλουτάρχου Βίοι παράλληλοι Νουμάς

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Σήραγγες της Αττικης Οδού στην θέση ΜΑΥΡΗ ΩΡΑ στον Ασπρόπυργο.


Η θέση Μαύρη Ώρα οφείλει την ονομασία της στο γεγονός ότι ήταν τόπος εκτελέσεως στην Γερμανική κατοχή। Δεν είναι μόνο τα Καλάβρυτα και το Δίστομο, όπου οι βάρβαροι Γερμανοί έκαναν εγκλήματα। Όλη η χώρα είναι βαμμένη με αίμα αθώων ।Τώρα δε, μας ξανακάνουν πόλεμο οικονομικό। Τα ίδια αποτελέσματα θα έχει κι αυτός . Τις υποθήκες του μνημονίου θα τις πληρώσουμε και θα τις εξαργυρώσουμε πάλι με το αίμα μας।

Φτάνει με την «τηλεδημοκρατία», έλεος




Γράφει ο Κλεισθένης.

Παρατηρούμε τελευταία τον πρωθυπουργό να καταγγέλλει τους δημοσιογράφους ότι ευθύνονται για την πολιτική κατάσταση στη χώρα, τον εκπρόσωπο της ΝΔ να καταγγέλλει αποκλεισμό των δράσεων του κόμματος απ’ τα τηλεοπτικά κανάλια και όλα τα υπόλοιπα κόμματα να διαμαρτύρονται για μεροληπτική αντιμετώπισή τους απ’ τα ΜΜΕ.
Το εξουσιαστικό σύστημα δείχνει να ενδιαφέρεται περισσότερο για την επικοινωνία παρά για τις πολιτικές διεργασίες των κομμάτων.
Αλήθεια τι προσέφεραν στο πολιτικό γίγνεσθαι οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι «τηλεαστέρες» πολιτικοί; Μόνο εκλογικά κέρδη για τους ίδιους.
Όλοι γνωρίζουμε ότι τα ιδιωτικά κανάλια έχουν ιδιοκτήτες με συγκεκριμένα συμφέροντα και με επιδιώξεις εξυπηρέτησης αυτών των συμφερόντων, λογικό λοιπόν είναι για να στηρίξουν το άλφα ή το βήτα κόμμα εξουσίας ζητάνε ανταλλάγματα. Μήπως ανακαλύψαμε τον τροχό;
Η επιμονή των κομμάτων να γίνεται η πολιτική μέσω των τηλεοπτικών καναλιών δεν είναι σημερινό φαινόμενο αλλά μας έχει φέρει στο σημερινό αδιέξοδο.
Τα κόμματα ειδικά τα δύο που κυβέρνησαν τον τόπο τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αντικειμενική αδυναμία να κατέβουν στο λαό και να συνδιαλλαγούν μαζί του για την εξεύρεση λύσεων καταθέτοντας τις δικές τους προτάσεις. Οι πολίτες δεν εμπιστεύονται τα κόμματα και πολύ περισσότερο πολλούς απ’ τους εν ενεργεία πολιτικούς.
Οι πολιτικοί δεν τολμούν να εμφανιστούν σε ανοικτές συζητήσεις αλλά περιορίζονται σε κάποιες λίγες συγκεντρώσεις με τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς τους, φοβούνται το λεγόμενο λαϊκά «κράξιμο». Η παρουσία τους στα κανάλια όπου πηγαίνουν με την σωματοφυλακτική τους κουστωδία τους εξασφαλίζει απ’ τα απρόοπτα και τις εκδηλώσεις των απλών πολιτών που κάθε τόσο γίνονται και πιο επιθετικές.
Η διακομματική άρνηση κάθαρσης και τιμωρίας όσων είναι υπεύθυνοι για το σημερινό κατάντημα της χώρας οδηγεί τους πολίτες σε πλήρη απαξίωση του πολιτικού συστήματος κάτι που όχι μόνο δεν βοηθά στην επίλυση των οξυμμένων προβλημάτων αλλά είναι και βραδυφλεγής βόμβα στα θεμέλια της δημοκρατίας.
Οι ανακοινώσεις περί δεσμεύσεων των κομμάτων με τα λεγόμενα παλαιότερα «συμβόλαια» με το λαό αφήνουν απαθείς τους πολίτες γιατί είναι χιλιοπαιγμένα σενάρια πολιτικών ψεμάτων.
Η εμπιστοσύνη θα επανέλθει με την κατά πρόσωπο επικοινωνία των πολιτικών με τους πολίτες.
Όσο τα κόμματα θα επιμένουν στην τηλεδημοκρατία τόσο το πολιτικό σύστημα θα απαξιώνεται με ότι μπορεί να σημαίνει κάτι τέτοιο για το μέλλον.
Άσε που θα μας αναγκάσουν να σπάσουμε τις τηλεοράσεις μας απ’ τα όσα ακούμε και το κακό είναι ότι δεν υπάρχουν λεφτά για αντικατάσταση.
Όλες οι έρευνες σχετικά με την απαξίωση των πολιτικών δείχνουν ραγδαία αύξηση της επιλογής του «κανένα».
Οι πολίτες απ’ την άλλη δεν εμπιστεύονται καθόλου τις ειδήσεις και ειδικότερα τα σχόλια την τηλεδημοσιογράφων θεωρώντας τους σαν προπαγανδιστές των κομμάτων και όχι σαν ενημερωτές του λαού. Η σχέση τους με τους καναλάρχες και η κατ’ εντολή δημοσιογραφία είναι τόσο πρόδηλη που άρχισαν να κυκλοφορούν και ανέκδοτα.
Η πολιτική όσο θα παραμένει στις ανακοινώσεις-φούσκες, στις αλληλοκατηγορίες χωρία ουσία και στα επικοινωνιακά τρυκς τόσο θα απαξιώνεται και τόσο ο «κανένας» θα θεωρείται η μόνη εφικτή λύση.
Αν όσοι τουλάχιστον μπορούν να γίνουν αποδεκτοί απ’ τους πολίτες δεν κατέβουν απ’ το «θρόνο» τους για να συνομιλήσουν με το λαό και να πάρουν τα μηνύματα τότε το πράγμα θα καταλήξει σαν τίτλος κινηματογραφικής ταινίας «περιμένοντας τον κανένα».
Ευτυχώς για εμάς υπάρχει στη δημοκρατία και η περίπτωση ο «κανένας» να πάρει σάρκα και οστά. Γρηγορούμε και περιμένουμε.
http://ideopigi.blogspot.com/2011/02/blog-post_6527.html