ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ;;;;;;; ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ; ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ... ΜΠΑ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ

ΔΟΛΟΠΛΟΚΙΕΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Το 1195 , ο Αλέξιος Γ΄ εκθρονίζει και τυφλώνει τον αδερφό του Ισαάκιο Β΄ Άγγελο . Έπειτα από αυτό , ο γιος του Ισαάκιου , ο Αλέξιος Δ΄ διαφεύγει στη Δύση. Εκεί πείθει τους Δυτικούς να επιτεθούν στην Κωνσταντινούπολη , ενώ τους υπόσχεται υποταγή στον παπισμό και καταβολή σ’ αυτούς υπέρογκων χρηματικών ποσών . Μόλις λοιπόν φτάνουν οι Δυτικοί στην Κωνσταντινούπολη , ο Αλέξιος Γ΄ δραπετεύει , ενώ παράλληλα παίρνει μαζί του όσους θησαυρούς μπόρεσε να αρπάξει. Στο θρόνο τότε ανεβαίνουν ο Αλέξιος Δ΄ και ο Ισαάκιος , οι οποίοι –πέραν όλων των άλλων- επιβάλλουν αβάσταχτη φορολογία στον λαό , στην προσπάθειά τους να φανούν συνεπείς στις χρηματικές υποσχέσεις που είχαν δώσει στους Δυτικούς κυρίους τους. Παρ’ όλη τη φορολογική εξόντωση όμως , δεν μπορούν να καταβάλουν ούτε τα μισά από όσα είχαν υποσχεθεί . Παράλληλα , ο λαός επαναστατεί εναντίον τους , μην αντέχοντας τα οικονομικά βάρη, και τους εκθρονίζει . Ύστερα από αυτό , στο θρόνο ανεβαίνει ο Αλέξιος Ε΄ Δούκας Μούρτζουφλος , ο οποίος διώχνει τους προηγούμενους δυνάστες . Τότε οι ηγέτες των Σταυροφόρων, Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός και Ερρίκος Δάνδολος , δόγης της Βενετίας, αποφασίζουν έφοδο στην Κωνσταντινούπολη , στην οποία εισβάλλουν (1204) , διώχνοντας φυσικά τον Αλέξιο Ε΄ , και ιδρύουν τη Λατινική Αυτοκρατορία της Ανατολής . Αυτοκράτορας τότε γίνεται ο Βαλδουίνος Α΄ , ο οποίος στέφεται στην Αγία Σοφία στις 16 Μαΐου 1204 , από τον πρώτο Λατίνο πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης , τον Θωμά Μοροζίνη. Αφού διευθετήθηκαν αυτά – όχι εύκολα πρέπει να σημειώσουμε , αφού και στο δυτικό χώρο υπήρξαν συγκρούσεις και προσωπικές φιλοδοξίες – άρχισε και η μοιρασιά των εδαφών της αυτοκρατορίας , στους διάφορους Δυτικούς ηγεμόνες , με τις συνέπειες που αναφέραμε πιο πάνω και που οδήγησαν , αργά αλλά σταθερά , στην τελική άλωση της Πόλης από τους Τούρκους . Η Κωνσταντινούπολη τελικά ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 1261 από τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο , έπειτα από τις θετικές και φιλολαϊκές ανατροπές του Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη - που υπήρξε από τους σημαντικότερους ηγεμόνες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας – κατά τα χρόνια του οποίου σταμάτησαν οι εμφύλιες διαμάχες που αποδυνάμωναν το κράτος . Είναι γενικά αποδεκτό ότι , αν οι Παλαιολόγοι ακολουθούσαν τα χνάρια της διακυβέρνησης του Ιωάννη Βατάτζη και δεν επιδίδονταν σε αδελφοκτονίες και εμφύλιους σπαραγμούς , ίσως τότε η αυτοκρατορία δεν θα έπεφτε στα χέρια των Τούρκων. Συμπερασματικά , μπορούμε να πούμε ότι οι πλουτοκρατικοί εγωισμοί κοντόφθαλμων ηγετών , με τις απαράδεκτες πράξεις τους και την αλληλοεξόντωσή τους , άνοιξαν καταρχήν το δρόμο για τη φραγκική σκλαβιά και το διαμελισμό του κράτους , που προκάλεσε τελικά την οριστική καταστροφή του .

Θηριωδίες, Δολοπλοκίες, Ανικανότητα Παλαιολόγων

Δεν ήταν μόνο η έχθρα και η βαρβαρότητα των Δυτικών ή η εξάπλωση των Οθωμανών τα αίτια που οδήγησαν στην πτώση της Κωνσταντινούπολης. Πολύ τραγικότερες ίσως είναι οι ευθύνες των ίδιων των αυτοκρατόρων, οι οποίοι, παθιασμένοι και μεθυσμένοι από εξουσία, επιδίδονταν σε κάθε είδους δολοπλοκία και εμφύλια διαμάχη. Αναφερόμαστε στους Παλαιολόγους και σε σειρά γεγονότων του εξουσιαστικού μένους τους, γιατί αυτοί αποτέλεσαν την τελική ευθεία που οδήγησε στη πτώση της Κωνσταντινούπολης.

Μετά το 1261 αφού ανακτήθηκε η Κωνσταντινούπολη ύστερα από την 57χρονη υποδούλωσή της στα βάρβαρα στίφη των Φράγκων σταυροφόρων, ο Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγος ανέλαβε την εξουσία μετά την φιλολαϊκή και εξυγιαντική διακυβέρνηση του Ιωάννη Βατάτζη, αλλά δεν συνέχισε το έργο του. Αντίθετα, τύφλωσε τον εγγονό του Βατάτζη Ιωάννη Λάσκαρη, κι έδωσε προνόμια πάλι στους πλουτοκράτες της εποχής. Αδιαφόρησε για τους φτωχούς, στήριξε την εξουσία του σε Ιταλούς και Τούρκους μισθοφόρους στρατιώτες, τύφλωσε, έκοψε γλώσσες μοναχών και κατέστρεψε κάθε θετικό που είχε καταφέρει ο Βατάτζης.

Φυσικά το λαϊκό έρεισμα χάθηκε τελείως, με αποτέλεσμα όλοι οι Παλαιολόγοι πλέον να στηρίζονται σε ξένους μισθοφόρους και όχι στους γηγενής πληθυσμούς της αυτοκρατορίας. Μάλιστα, ο Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος, το 1284, διέλυσε για πάντα το μόνιμα στρατό και στόλο. Η διάλυση αυτή άφησε τους Γενουάτες να λυμαίνονται κυριολεκτικά την αυτοκρατορία.

Πολλοί επίσης από τον διαλυμένο στρατό και στόλο έμειναν επί ξύλου κρεμάμενοι. Έτσι, αναζήτησαν πόρους για να επιβιώσουν, είτε από Ιταλούς, είτε και από Τούρκους ακόμη. Πλούτος φυσικά υπήρχε, αλλά ήταν συγκεντρωμένος στα χέρια των <<ολίγων>>, οι οποίοι δεν παραχώρησαν τίποτα, ούτε ακόμη κι όταν το 1453 η εκπνοή της Κωνσταντινούπολης ήταν βέβαιη, προ των πυλών.

ΤΑ ΕΙΧΕ ΠΕΙ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΓΓΟΝΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Εδοξάσθη κρυπτόμενος και κατεποντίσθη εμφανιζόμενος .

Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών καθολικώς διαμαρτυρομένων.

ΨΥΛΛΟΥ ΠΗΔΗΜΑ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ Γ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Όταν οι λαοί αποτυγχάνουσι, δεν ερωτώσι, και καλώς κάμνουσι, αν έπταισαν αι κυβερνήσεις, αλλά το πρώτον των έργον είναι να τας ρίψωσι.

Οι πολιτισμένοι λαοί κερδίζουν την εξουσία με την ψήφο των πολλών, κυβερνώνται με την ικανότητα των ολίγων και μεγαλουργούν με την πνοή του ενός.

Είναι γνωστόν ότι εις την συνδρομήν των προστατίδων Δυνάμεων προσέφυγε πάντοτε η Ελλάς και διά το ψύλλου πήδημα.