Γιατί το έκανε ο Εφραίμ ?

Γράφει ο Σωφρόνιος στον αδερφό του Ευλάμπιο της μονής Κουτσουκαρίου (φυλακές Κορυδαλλού) και βοήθεια μας

Αδερφέ Ευλάμπιε υποδέξου τον Άγιο Εφραίμ όπως του πρέπει αν και έμαθα ότι ήδη το έχεις πράξει , να έχει δικό του κελί για να μπορεί να προσεύχεται και να σώσει τους αμαρτωλούς , ένας αδάμαντας του μοναχισμού που κατάφερε να τον επισκέπτεται στη Μονή Βατοπεδίου , ο Κάρολος ο διάδοχος της Αγγλίας , ο Πούτιν , όλοι οι πρωθυπουργοί Ελλάδος και Κύπρου και οι βουλευτές των χωρών αυτών . Είθε αυτοί που προανέφερα να συλλογιστούν την κρισιμότητα των ιστορικών ημερών που ζούμε και να οδοιπορήσουν οικία και ελευθέρα βουλήση και να είναι συνοδοιπόροι στο δρόμο του Γολγοθά που περπατά .Ο Άγιος Εφραίμ είναι ο πνευματικός των μεγάλων τιμονιέρηδων του πλανήτη μας , ένας άνθρωπος τίμιος , ανιδιοτελείς που το μόνο που σκέπτεται είναι το καλό της ορθοδοξίας και μετά του ελληνισμού . Ποτέ δεν εκμεταλλεύτηκε πληροφορίες που του εξομολογούνταν και αυτό το βλέπουμε από τις offshore εταιρείες που διέθετε όπως η Ρασαντέλ , ήταν μόνο μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που διακίνησαν και όχι χιλιάδες , βλέπουμε ότι ήταν φτωχές εταιρείες από αυτά που λένε οι άπιστοι ανακριτές . Για τα προσωπικά του έξοδα ποιος μπορεί να τον κατηγορήσει μόνο δύο Καγιέν και καναδυό Τσερόκι διέθετε η Μονή . Φτώχια καταραμένη…

Και θα σου αποκαλύψω Ευλάμπιε για το πώς έφτασε να κατηγορηθεί και να εγκλειστεί στο Κουτσουκάρι . Καταρχάς πρέπει να πούμε ότι δεν είναι φιλοχρήματος αλλά είναι υπεράνω χρημάτων και συντρέχτης , ας θυμηθούμε ότι όταν αρρώστησε ο Ανδρέας ο Παπανδρέου επικοινώνησε και τον παρακάλεσε η Μιμή , ο Εφραίμ πήρε τη ζώνη και ο πετραχήλι του και κατέβηκε στο Ωνάσιο για να ευλογήσει τον Ανδρέα και όταν οι εφοπλιστές άρχισαν και τον καλούσαν στα σπίτια τους αυτός δεν καταδέχθηκε να πάρει ούτε μία επιταγή και έλεγε παρακαλώ τις δωρεές σας δώστε τις στον Αρσένιο που τον ακολουθούσε . Άλλο παράδειγμα τώρα που αμφισβητούσανε την εκλογή του Πούτιν στη Ρωσία πήρε ξανά το ζουνάρι και όργωσε από τη Σιβηρία μέχρι τη Μόσχα . Αυτός ο μεγάλος άνθρωπος ενθυμούμενος την πτώση του Κωνσταντινουπόλεως τότε που οι καλόγεροι έλεγαν : ΗΤΑΝ ΘΕΛΗΜΑ ΘΕΟΥ Η ΠΟΛΗ ΝΑ ΤΟΥΡΚΕΨΕΙ και συγκρίνοντας με τις συγκυρίες τις σημερινές (δηλαδή ότι θα επαναληφθεί το ίδιο γεγονός με το 1453 ) γύρισε και είπε προς τον ουρανό ( όταν οι πολιτικοί της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ ορμώμενοι και αυτοί από ψηλά ιδανικά του πρότειναν οι περιοχές της λίμνης της Βυσθωνίδος ΝΑ ΑΝΤΑΛΑΓΟΥΝ με δημόσιες εκτάσεις και κτήρια ανυπολογίστου αξίας ) είπε : ΓΕΝΗΘΗΤΩ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ και ενώ του μιλούσε ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής από αριστερά γύρισε χωρίς να υπάρχει κανένας στα δεξιά ( εγω πιστεύω ότι έβλεπε όραμα ) και είπε : ΣΩΠΑΣΕ ΚΥΡΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΙ ΜΗΝ ΠΟΛΥ ΔΑΚΡΥΖΕΙΣ ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑ ‘ΝΑΙ .

ΑΓΕΤΑΙ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ

Υ.Γ. Ευλάμπιε να μην ξεχνάς να κρουασάν βουτύρου που τρώει το πρωί να είναι άζυμα

Η πάστα φλόρα να είναι με αλεύρι ολικής αλέσεως και με γλυκόζη, τουλάχιστον τρία κιλά καθημερινώς και τα πατόν σαλέ πάντοτε της ώρας . Εσύ εργάζεσαι στο φούρνο τπου ιδρύματος και θα τα καταφέρεις .

Η ΔΕΗ αυξάνει τα τιμολόγια της κατά 12%

Διαβάσαμε και ακούσαμε το γεγονός και ότι δεν γλυτώνει την πτώχευση με τίποτε και αυτά τα είπαν χείλη συνδικαλιστών .Αυτό που δεν ρώτησαν και δεν είπαν τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ και τα μπολγς τους, είναι ότι τα δυο τελευταία χρόνια είναι η δεκάτη τρίτη αύξηση που κάνουν και παρόλα αυτά θα πτωχεύσει? Απαγορευτικό να καταναλώνεις ρεύμα τόσο για τα νοικοκυριά όσο και για εργοστάσια και επιχειρήσεις εκτός βέβαια από την ΠΕΣΙΝΕ γαλλικών συμφερόντων, το εργοστάσιο αλουμινίου που με αποικιοκρατική σύμβαση έχει παροχή σχεδόν μηδενική. Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά ?Ποιός ωφελείτε? Να πουλήσουν την ΔΕΗ θέλουν? Να διώξουν τους Έλληνες από την Ελλάδα θέλουν? Ότι και να θέλουν βροντερό ΟΧΙ.ΟΧΙ.ΟΧΙ. πρέπει να ακουστεί.

Να σε κάψω,να σε αλοίψω λάδι?Έτσι πράτουν οι σύγχρονοι Γραμματείς και Φαρισαίοι Μεγάλοι Πολιτικοί

Σήμερα είναι του Αγίου Στεφάνου μεγάλη η χάρη του, ας σκεφτούμε τί μαρτύρια τράβηξε γιατί ήθελε έναν καλύτερο κόσμο.

Το γνωρίζετε ότι ο πρωτομάρτυρας Στέφανος δολοφονήθηκε από τον Παύλο;

Ο Στέφανος ομιλεί για τα πιστεύω του। Η σκηνή ξαφνικά μεταβάλλεται σε δικαστήριο।। Στη στιγμή, αρπάζουν τον Στέφανο, τον σέρνουν, μεσ΄από στενούς δρόμους της αγοράς, στον τόπο των συνεδριάσεων του Συνεδρίου, στην αυλή του Ναού, όπου, καθισμένοι σε ημικύκλιο, ήταν συναθροισμένοι οι πατέρες του Ισραήλ। Να διαστρέψουν τα λόγια του, δεν ήταν δύσκολο। Για μια ακόμη φορά ο Στέφανος προσαρμόζει την μασσιανική αντίληψη στην ιστορική της συνάρτηση και τελειώνει με την φοβερή κατηγορία: (Νυν υμείς προδόται και φονείς γεγένησθε)। Ξέσπασμα θυμού και τρίξιμο των δοντιών γεμίζουν την αίθουσα। Ο Στέφανος στέκεται ακίνητος, βυθισμένος σε έκσταση και ατενίζει προς τα πάνω। Ο αρχιερεύς, ο άκαμπτος Καιάφας (16-32 μ।χ),ήθελε να κάμει ψηφοφορία। Ένοχος η αθώος; Ο Σαύλος (Παύλος), που είχε δικαίωμα ψήφου,(Πράξ.κστ΄,10)και, ως νομοδιδάσκαλος, ήταν μέλος του Συνεδρίου, ήταν έτοιμος να ρίξει την ψήφο του στην κάλπη। Αλλά δεν χρειαζόταν πια। Εβραίοι από όλες τις συναγωγές έσερναν ήδη τον νεαρόν ήρωα έξω απ΄την αίθουσα, προς την πύλη της Δαμασκού। Ο τόπος του λιθοβολισμού ήταν κάτι σαν προσκήνιο, δυό οργιές ύψος। Ο Σαύλος (Παύλος), είχε ορμήσει έξω μαζί τους, και, ως μόνος νομοδιδάσκαλος, ήταν επόπτης στην φονική πράξη। Οπρώτος επόπτης έδωσε του Στεφάνου μια σπρωξιά και τον ξάπλωσε ανάσκελα χάμω। Εκείνος προσπάθησε να γυρίσει με την πλάτη του προς τα πάνω, αλλ΄αυτός (Παύλος) τον γύρισε ανάσκελα। Ύστερα, ο δεύτερος επόπτης πήρε μια πέτρα, και με όλη του την δύναμη την έρριξε πάνω στην καρδιά του, δεν κατόρθωσε όμως να τον αφήσει στον τόπο। Τώρα σύμφωνα με τον Νόμο (Δευτερ।ιζ΄7), ερχόταν η σειρά του όχλου। Οι άνδρες άφηναν τα λευκά τους ιμάτια στα πόδια του Σαύλου,(Παύλου), για να μην εμποδίζονται στο αιματοβαμμένο έργο τους। Ο Στέφανος, συγκεντρώνοντας τις τελευταίες του δυνάμεις, σηκώθηκε όρθιος। Ανοίγοντας τα χέρια του και γυρίζοντας το βλέμμα του προς τον ουρανό, άρχισε να προσεύχεται: Κύριε Ιησού, δέξαι το πνεύμα μου। Οι πρώτες πέτρες σφύριξαν στον αέρα। Ο νεαρός ήρωας έπεσε στα γόνατα। Με το κτυπημένο του μάτι γυρισμένο προς τον Σαύλο,(Παύλο), μέσα στην κοσμοχαλασιά του πετροβολήματος άφησε μια φωνή που συνεκλόνιζε λες την ψυχή: Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην। Το έργο είχε συμπληρωθεί। Ο ήρωας ,νεκρός, έπλεε στο αίμα του। Ο Σαύλος,(Παύλος), ήταν ευχαριστημένος, είχε σκοτώσει διαφωνούντα. Χιλιάδες γροθιές υψώνονται στον αέρα

JOSEPH HOLZNER ΠΑΥΛΟΣ

Μετάφρασις Αρχιμ। ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΚΟΤΣΩΝΗ

Καθηγητού πανεπιστημίου μετέπειτα Αρχιεπισκόπου

Χρονια Πολλά Καλά Χριστούγεννα σε όλους

Ευχές για είρηνη ευτυχία και υγεία, άγιες ημέρες σαν και αυτές όλοι θυμόμαστε την ανθρωπιά μας που έχουμε χάσει μέσα στην διάρκεια των βασάνων και κακουχιών που παρήλθαν μέσα στον χρόνο, σημέρα αναρτώ ξανά δύο ιστορίες ανθρωπιάς (ή μη) και πόνου μήπως και κατάφερω να ξυπνήσω και στην πολιτική ηγεσία το αίσθημα αυτό. Και πάλι Καλές Γιορτές.

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ
Τον Δεκέμβρη του 1945 μας ήρθε στην γειτονιά ο ανιψιός της κυρά Νίτσας , μιας παράξενης χήρας συριανής που εισόδημα της ήταν μια πολύ μικρή συνταξούλα που έπαιρνε από τον συχωρεμένο τον άνδρα της .Το όνομα αυτού , Παναγιωτάκης. Πεντάρφανος και βάρος για την θεία του, που αν της περίσσευε καμία δραχμή έτρεχε στον φαρμακοποιό να της φτιάξει καμία αλοιφή για τα αρθριτικά της , υποχρέωνε τον μικρό να βγει από την καμαρούλα που έμεναν τέρμα Σαχτούρη στον άγιο Βασίλη πρωί πρωί, φωνάζοντας μόλις έκλεινε την πόρτα ,<<Τι μου το στείλανε το μούλικο αφού εγώ δεν έχω ούτε για τα φάρμακα μου>> Που τον έχανες που τον έβρισκες ,ο παναγιωτακης ήταν πάντα μεταξύ μπακάλη και φούρναρη, εκεί στο τέρμα του τραμ 17, να κουβαλήσει καμία τσάντα και να κάνει θελήματα, μπας και του δώσουν κάτι να χορτάσει την πείνα του .Τα ίδια ρουχαλάκια χειμώνα καλοκαίρι . Όταν ήρθε η ούντρα (Αμερικανική βοήθεια) σαν πιο μεγάλος εγώ και δουλεύοντας στο λιμάνι γέμισα μια τσάντα με ρούχα και του την έδωσα. Ποτέ δεν ξέχασα το βλέμμα του όταν σήκωσε το κεφαλάκι του και με κοίταξε, ήταν όλα τα ευχαριστώ του κόσμου. Μετά από δυο μήνες μπάρκαρα .Ξαναήρθα στην Ελλάδα μέτα από τριάντα χρόνια, είχα κάνει μεγάλη προκοπή στην Αμερική και είχα δυο αγόρια .Η γυναίκα μου όταν είδε την Φρεαττύδα και το Πασαλιμάνι μου είπε, <<Μακάρι να μέναμε εδώ>> το είπε και το έκανα. Μετά ένα χρόνο γύρισαμε για τα καλά .Τα παιδιά μου έρχονται κάθε καλοκαίρι. Κάνοντας την καθημερινή μου βόλτα μου στην αγορά, βλέπω τον Παναγιωτάκη. Δεν μπορούσε να κρύψει την χαρά του και εγώ βέβαια χάρηκα ,και καθίσαμε να πιούμε ένα καφέ και να τα πούμε ,είχε κάνει οικογένεια και προσπαθούσε να τα φέρει βόλτα, χωρίς να το σκεφτώ του έδωσα ένα ποσόν που είχα επάνω μου και του είπα ότι κάθε 15 ημέρες να βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο. Αυτό συνεχίστηκε πολύ καιρό και κάθε φορά που του έδινα ένα φάκελο το χαιρόμουν, γιατί γνώριζα την φτώχεια του και την αγωνία του να αναστήσει τα παιδιά του ।Ένα απόγευμα σε ένα κουρείο στο δημοτικό θέατρο ήταν ο Παναγιώτης και ξυριζόταν. Στην επομένη συνάντηση τον έθιξα γι’ αυτό το γεγονός, που χαλούσε χρήματα για ξύρισμα. Η απάντηση του όμως , με άφησε άφωνο και με έναν κόμπο στον λαιμό, για πάρα πολύ καιρό.<< Κύριε Νίκο κανένας άνθρωπος εκτός από την μητέρα μου δεν με έχει χαϊδέψει και όταν μου είπαν ότι το παιδί μου χρειάζεται εγχείριση στο μάτι ήρθα να ξυριστώ . Είχα ανάγκη το χάδι.>>

Χειμώνας 1941

Χειμώνας , το κρύο βγαίνοντας από το Τζάνειο νοσοκομείο με έκανε να πονώ φοβερά στις παλάμες των χεριών μου. Ενθύμιο του βαρύ Δεκεμβρίου του 1941 όταν από τότε άρχισα να φροντίζω παιδούλα 11 ετών ολόκληρη την οικογένεια μου. Η μητέρα μου λεχώνα, με την μικρότερη αδελφή μου να κλαίει συνεχώς, και από την ασητεία να μην έχει στο στήθος της γάλα, να κοιτάζει το μωρό με βλέμμα χαμένο, απλανές. Η Ειρήνη η άλλη αδελφή μου 4 ετών έμπαινε μονίμως κάτω από το κρεβάτι και έβγαινε όταν σκοτείνιαζε φοβόταν και με το δάκτυλο στο στόμα απομονώταν. Έπρεπε να φωνάξεις πολλές φορές το όνομα της και να έβλεπε το χέρι, το δικό μου για να βγει από την κρυψώνα της. Ο πατέρας μου με πρησμένα πόδια τύμπανο να ψάχνει για δουλειά, και όταν έβρισκε, κάνοντας διάφορα άνοιγε με δύναμη την πόρτα να τρέξει φωνάζοντας «Ελένη Ελένη σας έφερα φαί σήκω», αν δεν είχε βρει μεροκάματο καθόταν στην αυλή με τον γάτο του και δεν του έπαιρνες κουβέντα. Ο γάτος τον συνόδευε σχεδόν παντού, τον είχαμε από το σπίτι μας στο Πειραιά και τον επήραμε μαζί όταν ήρθαμε στο Περιστέρι, κατόπιν επιθυμίας του πατέρα να μετακομίσουμε το συντομότερο δυνατόν γιατί προέβλεπε ότι το λιμάνι θα βομβαρδιζόταν όπως και έγινε. Δεν είχε καμιά εμπιστοσύνη στους συμμάχους και έλεγε διάφορα για αυτούς, είχε περάσει πάρα πολλά μέχρι να έρθει από τον Πόντο το1922. Η όλη του περιουσία όταν πάτησε στο λιμάνι του Πειραιά ήταν τα βιβλία του, πάρα πολλά ,που τώρα τα καίγαμε για προσανάμματα και ένα τεράστιο μαγκάλι μπρούτζινο με τρία πόδια. Ήταν τόσο τεράστιο που έκανε για όλες τις δουλειές ,εκεί μαγειρεύαμε, εκεί ζεσταίναμε νερό και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς ήταν στο πόλεμο η κουζίνα μας. Στον Πειραιά, το μαγκάλι,δεν το είχα δει ποτέ , είχαμε την σειρά μας. Ο πατέρας μου δούλευε αρχιεργάτης στα νταμάρια του πεθερού του και παππού μας. Μια μέρα ήρθε βρεγμένος μέχρι το κόκκαλο στο σπίτι και η μητέρα μου τον μάλωσε, αλλάζοντας τον άλλα η κούραση και η αβιταμίνωση τον έριξαν στο κρεβάτι . Μια εβδομάδα έτρεχα από πόρτα σε πόρτα σε όλο το περιστέρι και αντάλλασα αλάτι ,που είχαμε ένα τσουβάλι, με οτιδήποτε τους περίσσευε σε φαγώσιμο. Μετά τίποτε, μόνο τσουκνίδες , τα χόρτα δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα τα μάζευαν οι μεγαλύτεροι που ήξεραν και να τα ξεχωρίζουν. Πέρασαν δέκα μέρες με φαί τσουκνίδες νερόβραστες, με φώναξε η μητέρα μου και μου λέει «Άννα μην φοβηθείς το μωρό δεν θα σωθεί άλλα βρες κάτι για την Ειρήνη πρήστηκε η κοιλίτσα της». Τότε στην παναγίτσα στην Κολοκυνθού ήταν περιβόλια φυτεμένα με ζαρζαβατικά, έτρεξα προς τα εκεί . Βρήκα εργάτες που έκοβαν λάχανα τους παρακάλεσα να μου δώσουν κάτι αλλά δεν μου απάντησαν καν. Μια κοπέλα μόνο, που στα μάτια μου φαινόταν θεόρατη, μου είπε: « Περίμενε να προχωρήσουμε που κόβουμε και μετά μπες στο χωράφι και μάζευε τις λαχανίδες» , έτσι και έκανα. Για καιρό το άδειο παλιό τσουβάλι του αλατιού το γύριζα γεμάτο στο σπίτι , διατηρηθήκαμε στην ζωή . Ο πατέρας μου σηκωνόταν σιγά σιγά, έδειχνε ότι αναρρώνει η χαρά μου ήταν μεγάλη. Τρέχοντας έφτασα στην κολοκυνθού έκανα τον σταυρό μου και μπήκα στο χωράφι που προηγουμένως είχαν βγάλει μπατζάρια. Άρχισα με ένα μαχαιράκι να ψάχνω και να βρίσκω που και που κανένα, στο μυαλό μου, τα φανταζόμουν σα φάρμακο και όλη η οικογένεια θα γινόταν καλά μόλις τα έτρωγε. Ξαφνικά όμως κάτι με κτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού και έχασα τις αισθήσεις μου. Με ξύπνησε ο αφόρητος πόνος που ένοιωθα στα χέρια μου. Όταν συνήρθα από επάνω μου ήταν η Θεώνη, η κοπέλα που μου είχε πει να μπαίνω στο χωράφι μετά το μάζεμα με άλλες δυο , μου κράταγαν τα χέρια και μου έριχναν νερό από μια βαρέλα , προσπαθούσαν να σταματήσουν την αιμορραγία τα κοιτούσα και δεν πίστευα ότι ήταν τα δικά μου, ήταν ανοιγμένα και τρυπημένα σε πολλές μεριές από πάνω και κάτω, από ότι θυμάμαι , λιποθύμησα, ξύπνησα στο σπίτι μας στην αγκαλιά της μάνας μου, με είχαν πάει οι γυναίκες αφού πρώτα με πήγαν σε ένα ιατρείο στα κάτω Πατήσια, με είχαν χαρακώσει στα χέρια το αφεντικό τους και ο γιός του για παραδειγματισμό σαν κλέφτρα , έλεγαν για δικαιολογία, όταν τους στρίμωξαν οι εργάτες. Ποτέ μέχρι και σήμερα δεν έχω φάει στην ζωή μου μπατζάρια.

Ζητούνται Ωμοπλατοσκόποι

Ωμοπλατοσκόποι: αυτοί θα μας πουν τι γίνεται αλλά κυρίως το τι θα γίνει . Όταν ακούς τον κύριο Καρατζαφέρη να λέει.....ότι εάν δεν ψήφιζε για το μνημόνιο δεν θα δινόντουσταν μισθοί και συντάξεις (κάτι που σήμερα αποδείχθηκε ότι ήταν ψέμα ) . Και απο την άλλη ακούς τον κύριο Χρυσοχοϊδη να δηλώνει κάνοντας αυτοκριτική ότι κακός μπήκαμε στο μνημόνιο .
Σίγουρα χρειάζονται οι Ωμοπλατοσκόποι διότι : Προφητεύουν τα μελλούμενα με την επισταμενη παρατήρηση της ωμοπλάτης των σφαγίων . Ανάλογα με την κατάσταση της ωμοπλάτης αλλάζουν και τα δεδομένα για τις προρρήσεις εκ μέρους των Ωμοπλατοσκόπων . Κυρίως χρησιμοποιούν την ωμοπλάτη του αρνιού , κατά τις ημέρες του Πάσχα , γιατί πιστεύουν ότι το αρνί είναι ιερό και έχει μαντικές ιδιότητες . Η πίστη αυτή επεκτάθηκε και στις γιορτές του Αγίου Γεωργίου και της Ανάληψης . Η Ωμοπλατοσκοπία ήταν σε μεγάλη άνθιση στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία . Εκεί οι Βυζαντινοί Ωμοπλατοσκόποι έσφαζαν το αρνί , έψηναν στα κάρβουνα την ωμοπλάτη (=σπάλα), την απογύμνωναν απ' το κρέας και προφήτευαν : Για ζωή ή θάνατο , για ειρήνη ή πόλεμο , για καλό ή κακό καιρό , για φτώχια ή πλούτο , για υγεία ή ασθένεια .
Τώρα βέβαια πρέπει να τους προσθέσουμε στα καθήκοντά τους και την εθνική κυριαρχία , αλλά πιστεύουμε ότι θα ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της εποχής .

Στους ξενόδουλους πολιτικούς . ΟΧΙ .

Στην Ελλάδα ο λαός υποφέρει πεινά και οι κομπλεξικοί, διεφθαρμένοι, ξενόδουλοι πολιτικοί παραμένουν στις θέσεις τους, ως αρχηγοί κομμάτων, υπουργοί ή βουλευτές. Οι ίδιοι που κατάστρεψαν την πατρίδα μας, θέλουν τώρα να την...ξανα''σώσουν''. Ουδέποτε στην ιστορία του, ο ελληνικός λαός ευτελίστηκε, χρησιμοποιήθηκε, παραπλανήθηκε τόσο βάναυσα, όσο τώρα, από ανδρείκελα πολιτικούς των κομμάτων ''εξουσίας''.