Δυο χρόνια με τριετή αναστολή ήταν η ποινή που επέβαλλε το το Εφετείο της
Λάρισας σε ιερέα, ο οποίος έβαζε... συστηματικά το χέρι του στο παγκάρι. Ο ιερέας
από την Καρδίτσα κρίθηκε ένοχος υπεξαίρεσης κατ' εξακολούθηση με χρήση
ιδιαίτερων τεχνασμάτων, καθώς από το 1996 μέχρι το 1998 ιδιοποιήθηκε συνολικά
22.371.950 δραχμές. Σχόλιο: Τι αξία είχαν τότε τα χρήματα και ποιά σήμερα; Δύο σπίτια 5άρια αγόραζες!
Την περασμένη Κυριακή, στη μεγάλη κινηματογραφική γιορτή της
Ισπανίας, μια Καταλανή ηθοποιός ανέβηκε στη σκηνή να πάρει το βραβείο Γκόγια
ερμηνείας για τρίτη φορά στην καριέρα της. Η Καντέλα Πένια, μια μελαχρινή
μεσογειακή σαραντάρα, κάπως σαν την αμερικανίδα Μαντόνα στην όψη, με τρακ αλλά
και σιγουριά, πήρε στα χέρια της το βραβείο και απευθύνθηκε στους συναδέλφους
της και το τηλεοπτικό κοινό. Η καθιερωμένη ευχαριστήρια ομιλία διάρκεσε 53
δευτερόλεπτα και βρίσκεται στο YouTube:
«Ευχαριστώ πολύ, αυτό σίγουρα δεν το περίμενα. Δε ξέρω εάν
θα πρέπει να το παραλάβω στα καταλανικά, ως Καταλανή ηθοποιός που είμαι ή να
πω: Thank you very much, I am very very happy. Θέλω να πω ότι είχα μείνει τρία
χρόνια χωρίς δουλειά, ότι μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια είδα τον πατέρα μου να
πεθαίνει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο όπου δεν υπήρχαν κουβέρτες για να τον
σκεπάσουμε, όπου δεν υπήρχε νερό για να πιει, έπρεπε να του το φέρνουμε εμείς.
Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια που δεν δούλευα, βγήκε από τα σπλάχνα μου ένα παιδί
που δεν ξέρω ποια δημόσια παιδεία το περιμένει. Αυτά τα τρία χρόνια χωρίς
δουλειά είδα πώς πεθαίνουν άνθρωποι γιατί δεν έχουν σπίτι. Γι’αυτό, τη χαρά
αυτής της βραδιάς δεν θα μου την αμαυρώσει κανείς. Από εδώ που βρίσκομαι, ζητώ
δουλειά. Εχω ένα παιδί να μεγαλώσω. Ευχαριστώ.»
Η Καντέλα Πένια, δραματική καλλιτέχνις, περιέγραψε το
Ένα μικρό παιδί από τη Γερμανία που κατάφερε να φτάσει στο ανώτερο καθολικό αξίωμα. Πέρασε από πολλά στάδια στη ζωή του. Ένα από αυτά ο ναζισμός:
Βέβαια εμείς μάθαμε και τον πραγματικό λόγο της παραίτησής του. Η εντολή ήρθε από πολύ ψηλά! Ιδού:
Ο Στρατηγός Άνεμος επιτελεί το έργο του και δεν αφήνει ήσυχο ούτε τον Ποντίφικα! Χάσαμε τέτοια φατσούλα από το Πατριαρχείο της Ρώμης..... Καλή Συνταξιοδότηση και Καλές Προσευχές Βενέδικτε!
Η Σέριφος είχε μεταλλευτική δραστηριότητα αιώνων. Το 1885
ξεκινάει μια σημαντική περίοδος εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου του νησιού
(κυρίως του σιδηρομεταλλεύματος) απ' τον Γερμανό μεταλλειολόγο Αιμίλιο Γρόμαν.
Μαζί με την εταιρία «Σέριφος - Σπηλιαζέζα» αναλαμβάνει εργολαβικά την εξόρυξη.
Στο νησί σημειώνεται σημαντική πληθυσμιακή αύξηση, κατά κύριο λόγο εργατών. Από
2.134 κατοίκους το 1880, το νησί φτάνει τους 4.000 το 1912. Ο Γρόμαν αναγκάζει
τους ιδιοκτήτες των μικρών κλήρων να του εκχωρούν τα χωράφια τους, χωρίς να
τους αποδίδει αντίτιμο, με αντάλλαγμα ένα ισχνό μεροκάματο. Αν οι ντόπιοι
αρνιούνταν, τότε η εκχώρηση γινόταν «απλά» με
Πάντα το κράτος και όλοι του οι μηχανισμοί έρχονταν
αντίθετοι στους απλούς και ας μου επιτραπεί τίμιους πολίτες. Όλοι γνώριζαν ότι τις
προηγούμενες δεκαετίες πριν και μετά την μεταπολίτευση (κανείς δεν εξαιρείται)
ότι η έννοια του ρουσφετιού ήταν συνώνυμη με την έννοια της πολιτικής. Κάθε
φορά που άλλαζε μία κυβέρνηση έπρεπε να γίνουν και τα
Η δίκη, από διακεκριμένους Αμερικανούς εισαγγελείς και
δικαστές, έγινε με την παρουσία περίπου 1.000 θεατών στο ''Εθνικό Ελληνικό
Μουσείο Σικάγου'' (ελάχιστοι ήταν οι Ελληνοαμερικανοί). Σε δύο προηγούμενες
δίκες, Ουάσιγκτον και Νέα Υόρκη, ο (και σήμερα ταλαιπωρούμενος) φιλόσοφος, είχε
αθωωθεί.
Την εποχή των μεγάλων μαχαιριών πριν καμιά 30αριά χρόνια στην Αθήνα
υπήρχε μία λέσχη αυτή του περίφημου Γιαννέα. Αυτός ήταν ένας μάγκας
περαματιώτης και το παρατσούκλι που του είχαν δώσει ήταν μανιάτικο. Όταν το
πρωτοπαλίκαρό του πήγε να λαλήσει για να σωθεί
