Η ΟΜΙΛΙΑ Θ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ για τα ανθρωπάκια που δε ξέρουν και διαστρευλώνουν την Ιστορία.

Παιδιά μου!
Εἰς τὸν τόπο τοῦτο, ὁποὺ ἐγὼ πατῶ σήμερα, ἐπατοῦσαν καὶ ἐδημηγοροῦσαν τὸν παλαιὸ καιρὸ ἄνδρες σοφοί, καὶ ἄνδρες μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ συγκριθῶ καὶ οὔτε νὰ φθάσω τὰ ἴχνη των. Ἐγὼ ἐπιθυμοῦσα νὰ σᾶς ἰδῶ, παιδιά μου, εἰς τὴν μεγάλη δόξα τῶν προπατόρων μας, καὶ ἔρχομαι νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅσα εἰς τὸν καιρὸ τοῦ ἀγῶνος καὶ πρὸ αὐτοῦ καὶ ὕστερα ἀπ᾿ αὐτὸν ὁ ἴδιος ἐπαρατήρησα, καὶ ἀπ᾿ αὐτὰ νὰ κάμωμε συμπερασμοὺς καὶ διὰ τὴν μέλλουσαν εὐτυχίαν σας, μολονότι ὁ Θεὸς μόνος ἠξεύρει τὰ μέλλοντα. Καὶ διὰ τοὺς παλαιοὺς Ἕλληνας, ὁποίας γνώσεις εἶχαν καὶ ποία δόξα καὶ τιμὴν ἔχαιραν κοντὰ εἰς τὰ ἄλλα ἔθνη τοῦ καιροῦ των, ὁποίους ἥρωας, στρατηγούς, πολιτικοὺς εἶχαν, διὰ ταῦτα σας λέγουν καθ᾿ ἡμέραν οἱ διδάσκαλοί σας καὶ οἱ πεπαιδευμένοι μας. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀρκετός. Σᾶς λέγω μόνον πὼς ἦταν σοφοί, καὶ ἀπὸ ἐδῶ ἐπῆραν καὶ ἐδανείσθησαν τὰ ἄλλα ἔθνη τὴν σοφίαν των.

Εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον κατοικοῦμε, ἐκατοικοῦσαν οἱ παλαιοὶ Ἕλληνες, ἀπὸ τοὺς ὁποίους καὶ ἠμεῖς καταγόμεθα καὶ ἐλάβαμε τὸ ὄνομα τοῦτο. Αὐτοὶ διέφεραν ἀπὸ ἡμᾶς εἰς τὴν θρησκείαν, διότι ἐπροσκυνοῦσαν τὲς πέτρες καὶ τὰ ξύλα. Ἀφοῦ ὕστερα ἦλθε στὸν κόσμο ὁ Χριστός, οἱ λαοὶ ὅλοι ἐπίστευσαν εἰς τὸ Εὐαγγέλιό του, καὶ ἔπαυσαν νὰ λατρεύουν τὰ εἴδωλα. Δὲν ἐπῆρε μαζί του οὔτε σοφοὺς οὔτε προκομμένους, ἀλλ᾿ ἁπλοὺς ἀνθρώπους, χωρικοὺς καὶ ψαράδες, καὶ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔμαθαν ὅλες τὲς γλῶσσες τοῦ κόσμου, οἱ ὁποῖοι, μολονότι ὅπου καὶ ἂν ἔβρισκαν ἐναντιότητες καὶ οἱ βασιλεῖς καὶ οἱ τύραννοι τοὺς κατέτρεχαν, δὲν ἠμπόρεσε κανένας νὰ τοὺς κάμῃ τίποτα. Αὐτοὶ ἐστερέωσαν τὴν πίστιν.

Οἱ παλαιοὶ Ἕλληνες, οἱ πρόγονοί μας, ἔπεσαν εἰς τὴν διχόνοια καὶ ἐτρώγονταν μεταξύ τους, καὶ ἔτσι ἔλαβαν καιρὸ πρῶτα οἱ Ρωμαῖοι, ἔπειτα ἄλλοι βάρβαροι καὶ τοὺς ὑπόταξαν. Ὕστερα ἦλθαν οἱ Μουσουλμάνοι καὶ ἔκαμαν ὅ,τι ἠμποροῦσαν, διὰ νὰ ἀλλάξη ὁ λαὸς τὴν πίστιν του. Ἔκοψαν γλῶσσες εἰς πολλοὺς ἀνθρώπους, ἀλλ᾿ ἐστάθη ἀδύνατο νὰ τὸ κατορθώσουν. Τὸν ἕνα ἔκοπταν, ὁ ἄλλος τὸ σταυρό του ἔκαμε. Σὰν εἶδε τοῦτο ὁ σουλτάνος, διόρισε ἕνα βιτσερὲ [ἀντιβασιλέα], ἕναν πατριάρχη, καὶ τοῦ ἔδωσε τὴν ἐξουσία τῆς ἐκκλησίας. Αὐτὸς καὶ ὁ λοιπὸς κλῆρος ἔκαμαν ὅ,τι τοὺς ἔλεγε ὁ σουλτάνος. Ὕστερον ἔγιναν οἱ κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εἰς ὅλα τὰ μέρη. Ἡ τρίτη τάξη, οἱ ἔμποροι καὶ οἱ προκομμένοι, τὸ καλύτερο μέρος τῶν πολιτῶν, μὴν ὑποφέρνοντες τὸν ζυγὸ ἔφευγαν, καὶ οἱ γραμματισμένοι ἐπῆραν καὶ ἔφευγαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, τὴν πατρίδα των, καὶ ἔτσι ὁ λαός, ὅστις στερημένος ἀπὸ τὰ μέσα τῆς προκοπῆς, ἐκατήντησεν εἰς ἀθλίαν κατάσταση, καὶ αὐτὴ αὔξαινε κάθε ἡμέρα χειρότερα· διότι, ἂν εὐρίσκετο μεταξὺ τοῦ λαοῦ κανεὶς μὲ ὀλίγην μάθηση, τὸν ἐλάμβανε ὁ κλῆρος, ὅστις ἔχαιρε προνόμια, ἢ ἐσύρετο ἀπὸ τὸν ἔμπορο τῆς Εὐρώπης ὡς βοηθός του ἢ ἐγίνετο γραμματικὸς τοῦ προεστοῦ. Καὶ μερικοὶ μὴν ὑποφέροντες τὴν τυραννίαν τοῦ Τούρκου καὶ βλέποντας τὲς δόξες καὶ τὲς ἡδονὲς ὁποὺ ἀνελάμβαναν αὐτοί, ἄφηναν τὴν πίστη τους καὶ ἐγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καὶ τοιουτοτρόπως κάθε ἡμέρα ὁ λαὸς ἐλίγνευε καὶ ἐπτώχαινε.

Εἰς αὐτὴν τὴν δυστυχισμένη κατάσταση μερικοὶ ἀπὸ τοὺς φυγάδες γραμματισμένους ἐμετάφραζαν καὶ ἔστελναν εἰς τὴν Ἑλλάδα βιβλία, καὶ εἰς αὐτοὺς πρέπει νὰ χρωστοῦμε εὐγνωμοσύνη, διότι εὐθὺς ὁποὺ κανένας ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ λαὸ ἐμάνθανε τὰ κοινὰ γράμματα, ἐδιάβαζεν αὐτὰ τὰ βιβλία καὶ ἔβλεπε ποίους εἴχαμε προγόνους, τί ἔκαμεν ὁ Θεμιστοκλῆς, ὁ Ἀριστείδης καὶ ἄλλοι πολλοὶ παλαιοί μας, καὶ ἐβλέπαμε καὶ εἰς ποίαν κατάσταση εὐρισκόμεθα τότε. Ὅθεν μᾶς ἦλθεν εἰς τὸ νοῦ νὰ τοὺς μιμηθοῦμε καὶ νὰ γίνουμε εὐτυχέστεροι. Καὶ ἔτσι ἔγινε καὶ ἐπροόδευσεν ἡ Ἑταιρεία.

Ὅταν ἀποφασίσαμε νὰ κάμωμε τὴν Ἐπανάσταση, δὲν ἐσυλλογισθήκαμε οὔτε πόσοι εἴμεθα οὔτε πὼς δὲν ἔχομε ἅρματα οὔτε ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐβαστοῦσαν τὰ κάστρα καὶ τὰς πόλεις οὔτε κανένας φρόνιμος μᾶς εἶπε «ποὺ πᾶτε ἐδῶ νὰ πολεμήσετε μὲ σιταροκάραβα βατσέλα», ἀλλὰ ὡς μία βροχὴ ἔπεσε εἰς ὅλους μας ἡ ἐπιθυμία τῆς ἐλευθερίας μας, καὶ ὅλοι, καὶ ὁ κλῆρος μας καὶ οἱ προεστοὶ καὶ οἱ καπεταναῖοι καὶ οἱ πεπαιδευμένοι καὶ οἱ ἔμποροι, μικροὶ καὶ μεγάλοι, ὅλοι ἐσυμφωνήσαμε εἰς αὐτὸ τὸ σκοπὸ καὶ ἐκάμαμε τὴν Ἐπανάσταση.

Εἰς τὸν πρῶτο χρόνο τῆς Ἐπαναστάσεως εἴχαμε μεγάλη ὁμόνοια καὶ ὅλοι ἐτρέχαμε σύμφωνοι. Ὁ ἕνας ἐπῆγεν εἰς τὸν πόλεμο, ὁ ἀδελφός του ἔφερνε ξύλα, ἡ γυναῖκα του ἐζύμωνε, τὸ παιδί του ἐκουβαλοῦσε ψωμὶ καὶ μπαρουτόβολα εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ ἐὰν αὐτὴ ἡ ὁμόνοια ἐβαστοῦσε ἀκόμη δυὸ χρόνους, ἠθέλαμε κυριεύσει καὶ τὴν Θεσσαλία καὶ τὴν Μακεδονία, καὶ ἴσως ἐφθάναμε καὶ ἕως τὴν Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τοὺς Τούρκους, ὁποὺ ἄκουγαν Ἕλληνα καὶ ἔφευγαν χίλια μίλια μακρά. Ἑκατὸν Ἕλληνες ἔβαζαν πέντε χιλιάδες ἐμπρός, καὶ ἕνα καράβι μίαν ἁρμάδα...

Ἐγώ, παιδιά μου, κατὰ κακή μου τύχη, ἐξ αἰτίας τῶν περιστάσεων, ἔμεινα ἀγράμματος καὶ διὰ τοῦτο σᾶς ζητῶ συγχώρηση, διότι δὲν ὁμιλῶ καθὼς οἱ δάσκαλοί σας. Σᾶς εἶπα ὅσα ὁ ἴδιος εἶδα, ἤκουσα καὶ ἐγνώρισα, διὰ νὰ ὠφεληθῆτε ἀπὸ τὰ ἀπερασμένα καὶ ἀπὸ τὰ κακὰ ἀποτελέσματα τῆς διχονοίας, τὴν ὁποίαν νὰ ἀποστρέφεσθε, καὶ νὰ ἔχετε ὁμόνοια. Ἐμᾶς μὴ μᾶς τηρᾶτε πλέον. Τὸ ἔργο μας καὶ ὁ καιρός μας ἐπέρασε. Καὶ αἱ ἡμέραι τῆς γενεᾶς, ἡ ὁποία σας ἄνοιξε τὸ δρόμο, θέλουν μετ᾿ ὀλίγον περάσει. Τὴν ἡμέρα τῆς ζωῆς μας θέλει διαδεχθῆ ἡ νύκτα τοῦ θανάτου μας, καθὼς τὴν ἡμέραν τῶν Ἁγίων Ἀσωμάτων θέλει διαδεχθῆ ἡ νύκτα καὶ ἡ αὐριανὴ ἡμέρα. Εἰς ἐσᾶς μένει νὰ ἰσάσετε καὶ νὰ στολίσετε τὸν τόπο, ὁποὺ ἠμεῖς ἐλευθερώσαμε· καί, διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο, πρέπει νὰ ἔχετε ὡς θεμέλια της πολιτείας τὴν ὁμόνοια, τὴν θρησκεία, τὴν καλλιέργεια τοῦ θρόνου καὶ τὴν φρόνιμον ἐλευθερία.

Ο νηστικος θα φαει τον πεινασμενο

Του Βουλευτή Γιάννη Παπαθανασίου
«Προς τους υπουργούς Εξωτερικών και Οικονομικών
Θέμα: Καθυστέρηση μισθοδοσίας στις πρεσβείες
Σε επιστολή της ελληνικής πρεσβείας στο Ναϊρόμπι προς το υπουργείο Εξωτερικών, με ημερομηνία 9 Φεβρουαρίου 2011, ο πρέσβης κ. Δημήτριος Λούνδρος κάνει ευθέως λόγο για εξαθλίωση των υπαλλήλων που υπηρετούν εκεί εξαιτίας της καθυστέρησης καταβολής των μισθών τους.
Σύμφωνα με την ίδια επιστολή, η Ελλάδα διασύρεται στο εξωτερικό λόγω της οικονομικής δυσπραγίας που έχει δημιουργηθεί, ενώ το ΥΠΕΞ περιορίζεται σε αποστολή εγκυκλίων με γενικότητες και δεν υπάρχει κανένας να δώσει απάντηση στο ερώτημα «ποια θα είναι η τελική ημερομηνία καταβολής των μισθών των υπαλλήλων της πρεσβείας».
Πληροφορίες και δημοσιεύματα αναφέρουν ότι το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι περισσότερες, αν όχι όλες οι πρεσβείες της Ελλάδας στο εξωτερικό.
Οι καθυστερήσεις, οι μειώσεις μισθών και οι απολύσεις αποτελούν δυστυχώς καθημερινή πραγματικότητα στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Στο Δημόσιο οι μισθοί μειώθηκαν το 2010 και, με ελάχιστες εξαιρέσεις η μισθοδοσία γίνεται κανονικά. Προκαλεί συνεπώς εντύπωση το γεγονός ότι οι καθυστερήσεις πληρωμών ξεκίνησαν από τις υπηρεσίες της χώρας στο εξωτερικό για τις οποίες θα έπρεπε, αντίθετα, να υπάρχει υψηλή μέριμνα.
Κατόπιν αυτών, ερωτάσθε:
1. Σε πόσες και ποιες πρεσβείες, εκτός από εκείνη του Ναϊρόμπι, καθυστερεί η μισθοδοσία και για ποιους λόγους;
2. Για ποιό χρονικό διάστημα εκκρεμεί η καταβολή των μισθών;
3. Πότε προβλέπεται να καταβληθούν τα δεδουλευμένα;
4. Ποιο είναι το συνολικό κονδύλι της μηνιαίας μισθοδοσίας για τους υπαλλήλους των πρεσβειών;

ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΟΛΑ ΩΡΑΙΑ Σοσιαλιστες ειμαστε

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ 300 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΥΣ ΤΟΥΣ... ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ

Ο πολίτης έχει χάσει και το τελευταίο απομεινάρι εμπιστοσύνης προς την ιδέα του κράτους,απ΄όπου δεν έχει πια να περιμένει την εξυπηρέτηση και της πιό απλής του ανάγκης।Οι δημόσιες υπηρεσίες λειτουργούν με την αρρυθμία ανεπίβλεπτης χαλασμένης μηχανής, που εργάζεται χωρίς κανένα σκοπό και χωρίς αποδοτικότητα। Μα το κουρέλιασμα των κοινωνικών αξιών χειρότερο। Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, συν ταυτιζόμενο από την ολοένα αυξανόμενη πώρωση, αποκτήσεως αγαθών, έφερε σε πολλούς τέτοια υπερένταση ατομικισμού, ώστε η κοινωνική αλληλεγγύη να λογαριάζεται απ΄αυτούς σαν πρόσθετο εμπόδιο στον αγώνα τους για την επιβίωση। Δεν κάνω λόγο ποιες τάξεις προπάντων της κοινωνίας κατρακύλησαν στον κατήφορο της αντικοινωνικής αδιαντροπιάς,ούτε στον ξεπεσμό της εθνικής αξιοπρέπειας που παρουσιάζει το θέαμα των λίγων ευτυχώς, που αν και Έλληνες, την καταγωγή και την εμφάνιση, συνεργάζονται,με τους κατακτητές του ΔΝΤ, για την αύξηση των βασάνων του λαού । Κι όμως , γύρω και πάνω απ΄αυτήν την μαυρίλα, υπάρχει φως। Είναι το φως της ψυχικής ανάτασης των Ελλήνων και ο πόθος της λευτεριάς από την χρηματική δουλεία που τους έχει επιβληθεί। Οι Έλληνες έχουν την μυστική δύναμη να μετατρέπουν την εξασθένιση σε ατσάλωμα νεύρων, την ανείπωτη αγωνία για το αύριο, σε αδυσώπητο μίσος και την παράλυση κράτους και κοινωνίας σε πειθαρχημένες ομάδες που θα σώσουν την ζωή και την ψυχή του ανάδελφου Έθνους των Ελλήνων।

Όλα τα ελληνικά οικονομικά μεγέθη εκτός του πετρελαίου και της ναυτιλίας είναι μικρά

Ο κ। Καραμανλής στην σχεδόν αδημοσίευτη στον τύπο [ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ] ; επιστολή του προς τους πρωθυπουργούς των εννέα της ΕΟΚ γραμμένη στις 12-12 78 βεβαιώνει το νανισμό της οικονομίας μας <....ο βαθμός του μεγέθους των ελληνικών οικονομικών παραγόντων, ακόμα και στον τομέα της γεωργίας, είναι τόσο περιορισμένος, ώστε να μη δημιουργεί ουσιώδη προβλήματα σε κανένα μέλος της ΕΟΚ....>।Σύμφωνα με την πραγμματικότητα που την βεβαώνει επικουρικά η πρωθυπουργική βεβαίωση του 1978 όπως πριν χρόνια την επιβεβαίωνε η πρωθυπουργική φράση << ποίος κυβερνά αυτόν τον τόπο>> । ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ Η ΜΗ ΕΝΤΑΞΗ, αφού οι παράγοντες της οικονομίας μας είναι μηδαμινοί, δεν μένει παρά να προέχονται από τι; Μόνο από το πετρέλαιο η την ναυτιλία। Ο μόνος μεγάλος παράγοντας σε μέγεθος της οικονομίας μας είναι το πετρέλαιο, δεύτερος σε μέγεθος έρχεται η ιδιάζουσα ναυτιλία। Η ναυτιλία τα βγάζει πέρα μόνη της με τους λίγους που την άνδρωσαν και την διοικούν। Ο κίνδυνος του πετρελαίου δεν είναι ότι θα μας το πάρουν συμβατικά, κοινοβουλευτικά η ΕΟΚ, δυναμικά, δικτατορικά οι εβραιοαμερικάνοι- εμπορικοί κίνδυνοι- αυτό θεωρείται φυσιολογικό, εκατόν εξήντα χρόνια στο Αιγαίο μας αρπάζουν μέχρι τους αρχαιολογικούς θησαυρούς και ότι αξίζει η μας κάνουν με παρακαμπτηρίους και το δίνουμε।
Ο ζοφερός κίνδυνος του πετρελαίου είναι -οι εθνικοί κίνδυνοι- καταστροφή ακεραιότητας, οικονομίας, προσφυγοποίηση που πρωτοεφαρμόστηκαν στην πρώτη άκρη του Αιγαίου στην Κύπρο και που μεθοδεύουν και επιφυλάσσουν πριν και μετά την άντληση, οι ανταγωνιζόμενοι για την αρπαγή του πετρελαίου ΕΟΚ οκτώ γίγαντες και στις δύο υπόλοιπες ακτές του Αιγαίου κατά προτεραιότητα πρώτα της Ελλάδας και ύστερα της Τουρκίας।
Δυστυχώς η πραγματικότητα δεν είναι κινδυνολογία। Η καταστροφή είναι εν τω πράττεσθαι και θα ολοκληρωθεί। Μετά από αυτήν θα αρπαχθεί το πετρέλαιο। Και τα δύο θα πραγματοποιηθούν και στις τρεις χώρες από τους αποπροσανατολισμούς και τις άσχετες αοριστίες που λέγονται και τροφοδοτούνται από τον τύπο, κυβέρνηση, αντιπολίτευση। Σ΄αυτό συνεργεί και η δήθεν πρωτοπορία που έχει δημιουργήσει με την αμφισβήτηση και τις αμφιβολίες της για την ύπαρξη του πετρελαίου την συσκότιση της γενεσιουργού οικονομικής αιτίας, που είναι μία και μόνη, το διαμοιρασμένο και στις τρεις χώρες πετρέλαιο στα βάθη της στεριάς και της θάλασσας।
Μήπως η ίδια η πρωτοπορία με τις ίδιες και τότε απαιτήσεις της περί το αλάνθαστο, την πειθαρχία και την ολόπλευρη και σε αλληλοσυνάρτηση εξέταση των πραγμάτων ανέφερε την λέξη της Μουσούλης τέσσερα ολόκληρα χρόνια 1919-22।
Πάνος Αντώνης Μποτσάκης 1980
Η ένταξη στην ΕΟΚ και τα πετρέλαια Αιγαίου- Λιβυκού- Ιονίου