ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Είπε κάποιος στον Αρίστιππο ότι η Λαΐδα δεν τον αγαπά, αλλά
προσποιείται ότι τον αγαπά. Ο Αρίστιππος απάντησε:....
«Ούτε το κρασί ή το ψάρι με αγαπούν, εγώ όμως τα απολαμβάνω».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ένας άντρας είπε στην ερωτομανή γυναίκα του:
«Τι θέλεις να κάνουμε, να φάμε ή να κάνουμε έρωτα».
Εκείνη του είπε: «Ό,τι θέλεις, ψωμί πάντως δεν έχουμε».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Είπε κάποιος στον Διογένη:
«Οι συμπολίτες σου σε καταδίκασαν σε εξορία».
Και ο φιλόσοφος απάντησε:
«Κι εγώ τους καταδίκασα να μένουν στον τόπο τους».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ο Διδύμων, οφθαλμίατρος της εποχής εξετάζει το μάτι μίας κοπέλας. Ο Διογένης τον βλέπει. Ξέρει ο Διογένης ότι ο Διδύμων είναι τύπος
ερωτύλος, κοινώς γυναικάς. Και του λέγει «Πρόσεξε Διδύμωνα, μήπως
εξετάζοντας τον οφθαλμό, φθείρεις την κόρην».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Επαινούσαν μερικοί μπροστά στον Άγη τους Ηλείους, γιατί ήταν πολύ
δίκαιοι κριτές στους Ολυμπιακούς αγώνες. Ο Άγης ρώτησε με απορία:
- Και είναι τόσο σπουδαίο το ότι οι Ηλείοι μια φορά στα τέσσερα χρόνια γίνονται δίκαιοι;
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιο του. Ο φιλόσοφος ζήτησε αμοιβή 500 δραχμές. Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό.
-«Με τόσαχρήματα», είπε, «θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο».
-«Αγόρασε», είπε ο Αρίστιππος, «κι έτσι θα έχεις δύο».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ο Διογένης ζητούσε ελεημοσύνη από ένα άγαλμα. Όταν τον ρώτησαν γιατί κάνει κάτι τέτοιο απάντησε:
- Εξασκούμαι στο να μην απογοητεύομαι από την αναισθησία των ανθρώπων.
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Παρακινούσαν τον Φίλιππο τον Μακεδόνα να εξορίσει κάποιον που τον κακολογούσε. Ο Φίλιππος απάντησε:
- Δεν είστε καλά!! Θέλετε να τον στείλω να με κατηγορεί και σ' άλλα μέρη;
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ένας φαλακρός έβριζε τον Διογένη. Ο φιλόσοφος γύρισε και του είπε:
«Δεν σου ανταποδίδω τις βρισιές, αλλά θα ήθελα να πω ένα "μπράβο" στις τρίχες σου, γιατί απαλλάχτηκαν από ένα κακορίζικο κεφάλι».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ρώτησε κάποιος τον Αντισθένη τι είδους γυναίκα θα ήταν κατάλληλη για γάμο. Ο φιλόσοφος του είπε:
«Το πράγμα είναι δύσκολο. Αν παντρευτείς ωραία, θα την έχεις με άλλους κοινή, αν άσχημη, θα είναι σαν να σου επέβαλαν ποινή».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Πληροφορήθηκε ο Αριστοτέλης από κάποιον ότι μερικοί τον έβριζαν। Ο φιλόσοφος απάντησε: «Καθόλου δεν με νοιάζει. Όταν είμαι απών, δέχομαι ακόμα και να με μαστιγώνουν».

Korybantis

Η κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα. Ο εγκληματίας το διαπράττει.

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΪΔΗΣ

Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τους Ελληνας. Όπως όλοι οι Εσκιμώοι αλιείς, όλοι οι Άραβες ιππείς, και όλοι οι αρχαίοι Πάρθοι τοξόται, ούτως και όλοι οι σημερινοί Έλληνες είναι πολιτευταί, όλοι ψηφοθήραι, όλοι κομματάρχαι και εκ τούτου και κάπως ρήτορες εξ ανάγκης!
Ως οι Ινδοί εις φυλάς, ούτω και οι Ελληνες διαιρούνται εις τρεις κατηγορίας:
α) Εις συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντας κοχλιάριον να βυθίζωσιν εις την χύτραν του προϋπολογισμού.
β) Εις αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον και ζητούντας εν παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον.
γ) Εις εργαζομένους, ήτοι ούτε έχοντας κοχλιάριον ούτε ζητούντας, αλλ' επιφορισμένους να γεμίζωσι την χύτραν διά του ιδρώτος των

ΝΕΑ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ

Βομβαρδισμός από νέα νομοσχέδια। Νομοσχέδια του υπουργείου μεταφορών, νέα φορονομοσχέδια, νέο νομοσχέδιο για την υγεία, νέο νομοσχέδιο για την παιδεία, νέο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, νέα ασφαλιστικά και εργασιακά νομοσχέδια, νέα νομοσχέδια, νέα νομοσχέδια, νέα νομοσχέδια.........

Ο Κικέρων είχε πει: Περισσότεροι νόμοι, λιγότερη δικαιοσύνη.
Ο Εμμανουήλ Ροίδης, έλληνας συγγραφέας, το 1875 είχε πει: Εις νόμος απαιτείται εις αυτήν την χώραν, ο οποίος επιτάσσει την εφαρμογήν όλων των υπολοίπων νόμων।Να μην ξεχνούμε βέβαια και την άλλη του ρήση: Όταν έχει κανείς το δικαίωμα να λαθεύει απεριόριστα, είναι βέβαιος πως κάποτε θα πετύχει.

H εν ψυχρώ εκτέλεση αστυνομικών και οι υποκριτικές θρηνωδίες

http://resaltomag.blogspot.com/2011/03/h.

Υποκριτικές θρηνωδίες.

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

H εν ψυχρώ εκτέλεση αστυνομικών και οι υποκριτικές θρηνωδίες

Πολυπολιτισμική Ελλάδα: Ένα σύμφυρμα δωσίλογης πολιτικής λευχαιμίας, διεφθαρμένων ποικίλης και πολύχρωμης ύλης, γιγαντοκυτάρων αλλοδαπών μαφιών, κοινωνικών απορριμμάτων και κάθε είδους κακοποιών… Τι άλλο να περιμένει κανείς από αυτήν την κακοήθη νεοπλασία της πολυπολιτισμικής Αθήνας εκτός από ψυχρές και στυγερές δολοφονίες σαν αυτές των άτυχων αστυνομικών.

Και πόσο υποκριτικοί και αισχροί είναι οι θρήνοι των καθεστωτικών ιερατείων, ιδιαίτερα των πολιτικών και δημοσιογραφικών ιερατείων, απέναντι στα γιγαντοκύταρα του εγκλήματος τα οποία οι ίδιοι έσπειραν και έθρεψαν;

Έχουν ανοίξει τα σύνορα σε κάθε κακοήθη όγκο του εγκλήματος, σε όλες τις μαφίες και συμμορίες του κόσμου, στα διεθνή δίκτυα του εγκλήματος και τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα ψυχρά δολοφονηθέντα θύματα-αστυνομικούς.

Το καθεστώς, τα «αριστερά» δεκανίκια του και όλα τα είδη των επιδοτούμενων «αντιρατσιστών» έχουν νομιμοποιήσει το μεγάλο ΕΓΚΛΗΜΑ της άλωσης της ελληνικής κοινωνίας από τις στρατιές των εισβολέων λαθρομεταναστών και των «μαφιών» τους (χορηγών και σπονσόρων) και τώρα ξεφωνίζουν για το ειδεχθές έγκλημα…

Έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε κολαστήριο εξαθλίωσης, πείνας, κτηνωδίας και ΑΝΟΧΗΣ της εγκληματικής ασυδοσίας των άπειρων αλλοδαπών μαφιών και συμμοριών και τώρα κλαίνε σαν τις μωρές παρθένες…

Έχουν αποδεχτεί, ανεχτεί και νομιμοποιήσει κάθε παραβατικότητα, ασυδοσία και εγκληματική αυθάδεια των αλλοδαπών, στιγματίζοντας κάθε διαμαρτυρία εναντίον αυτής της αλλοδαπής βαρβαρότητας σαν ρατσισμό και τώρα καταναλώνουν αφηρημένες ηθικές κορώνες συμπόνιας για τα θύματα…

Έχουν αναγάγει σε υπέρτατη πολιτική και ηθική αξία το ΡΑΤΣΙΣΜΟ κατά της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της και τώρα χύνουν πλαστά δάκρυα για τα θύματα του δικού τους ρατσισμού.

Δεν τολμούν ούτε να αποκαλύψουν την καταγωγή και προέλευση των στυγερών δολοφόνων ενώ γνωρίζουν προφανώς πολύ καλά ότι αυτοί είναι αλλοδαποί. (Εάν ήταν Έλληνες θα το διατυμπάνιζαν).

Είναι τέτοια η υποκριτική τους απάτη που υπαινίσσονται ακόμα τρομοκρατική πράξη!!!

Όλα αυτά τα καθεστωτικά Μαντεία που στιγματίζουν ηθικά τη στυγερή δολοφονία των αστυνομικών είναι οι κεντρικές εστίες παραγωγής και αναπαραγωγής αυτού του εγκλήματος, οι ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος.

Είναι αυτοί οι ίδιοι που τα δικά τους εγκλήματα και τις δικές τους ευθύνες τις φορτώνουν ΠΑΝΤΑ στους «κακούς» μπάτσους, μετατρέποντας τους μπάτσους σε σάκο του μποξ, σε συγκεκριμένους στόχους κάθε συμμορίας.

Όλο αυτό το φρικώδες σκηνικό της πολυπολιτισμικής λευχαιμίας και της «στόχευσης» των αστυνομικών δεν είναι μόνο ένα σκηνικό υποκρισίας, αλλά και μεθοδευμένης απάτης.

Είναι ένα σκηνικό υποταγμένο στους στρατηγικούς στόχους της ολοκληρωτικής, νεοταξικής άλωσης της ελληνικής κοινωνίας.

Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός είναι: Η επάνδρωση της αστυνομίας και των γενιτσάρων καταστολής με αλλοδαπούς και μισθοφόρους…

Όλα τα άλλα είναι κροκοδείλια δάκρυα του θεάματος και τηλεοπτικά σήριαλ…

Ο θάνατος της Μπουμπουλίνας.

Στις 23 Μαϊου 1825 η πιο γνωστή γυναίκα του Αγώνα σκοτώνεται στις Σπέτσες। Να πως περιγράφει στο ημερολόγιό του ο Ιταλός συνταγματάρχης Colegno τον θάνατό της: Η Μπουμπουλίνα, η περίφημη γυναίκα που μεταμορφώθηκε σε ρομαντική ηρωϊδα από τους Ευρωπαίους φιλέλληνες σκοτώθηκε χθες στις Σπέτσες।Και να πως έγινε: Ένας από τους γυιούς της είχε ερωτευθεί την κόρη κάποιου ψαρά και ήθελε να τη στεφανωθεί, παρά τις σφοδρές αντιρρήσεις της μάνας του। Τι κάνει, όμως, η Μπουμπουλίνα; Βρίσκει ευκαιρία που ο γυιος της έλειπε σε εκστρατεία καπετάνιος σε καράβι και καλεί την κοπέλα στο σπίτι της, για να της πει δήθεν ότι είναι σύμφωνη με το γάμο। Αλλά μόλις μπήκε μέσα η κοπελιά αμπαρώνει την πόρτα και απειλεί το κορίτσι με θάνατο, αν δεν παντρευτεί αμέσως έναν από τους υπηρέτες της। Εκείνη αρχίζει να κλαίει και να φωνάζει απελπισμένα। Ακούει ο κόσμος τις φωνές, τρέχει και πολιορκεί το σπίτι। Ανάμεσα στο πλήθος και ένας αδελφός του κοριτσιού , που οπλισμένος απειλεί να σπάσει την πόρτα, αν δεν αφήσουν ελεύθερη την αδελφή του। Τότε η Μπουμπουλίνα αγριεμένη προβάλλει στο παράθυρο και λέει ότι στο σπίτι της αυτή είναι αφεντικό και μπορεί να κάνει ό,τι θέλει। Ο αδελφός πυροβολεί και η Μπουμπουλίνα πέφτει νεκρή। Θεόδωρος Δημοσθ।Παναγόπουλος . Τα ψιλά γράμματα της ιστορίας.

ΝΟΥΜΑΣ:έπεσε από τον ουρανό στα χέρια του Νουμά, όπως διηγούνται, μια χάλκινη ασπίδα।

Κατά τον όγδοο χρόνο της βασιλείας του μια επιδημία, που είχε εξαπλωθεί στην Ιταλία, παρουσιάστηκε και στην Ρώμη। Κι ενώ οι άνθρωποι είχαν χάσει το θάρρος τους, έπεσε από τον ουρανό στα χέρια του Νουμά, όπως διηγούνται, μια χάλκινη ασπίδα। Για αυτή μάλιστα ο βασιλιάς εκοινολόγησε κάποιο θαυμάσιο λόγο, που τον άκουσε από την Ηγερία και τις Μούσες। Δηλαδή, ότι το όπλο ήρθε για τη σωτηρία της πόλης και πρέπει να το φρουρούν μαζί με άλλα έντεκα, όμοια με εκείνο κατά το σχήμα, το μέγεθος και τη μορφή, για να μη μπορεί κανείς κλέφτης εξ αιτίας της ομοιότητος να ανακαλύψει αυτό που έπεσε από τον ουρανό। Ακόμα ότι έπρεπε να αφιερωθεί στις Μούσες το μέρος εκείνο και τα γύρω λιβάδια, όπου συχνά εκείνες έρχονται και συναντούνται μαζί του। Την πηγή τέλος, που πότιζε τον τόπο, να την αφιερώσουν σαν ιερό νερό στις Εστιάδες παρθένες, για να αντλούν από αυτό καθημερινά και να καθαρίζουν και να ραίνουν τον ναό। Αυτά λένε ότι τα επιβεβαίωσε και το περιστατικό ότι η αρρώστια έσβησε αμέσως।
Πλουτάρχου Βίοι παράλληλοι Νουμάς

Σήραγγες της Αττικης Οδού στην θέση ΜΑΥΡΗ ΩΡΑ στον Ασπρόπυργο.

Η θέση Μαύρη Ώρα οφείλει την ονομασία της στο γεγονός ότι ήταν τόπος εκτελέσεως στην Γερμανική κατοχή। Δεν είναι μόνο τα Καλάβρυτα και το Δίστομο, όπου οι βάρβαροι Γερμανοί έκαναν εγκλήματα। Όλη η χώρα είναι βαμμένη με αίμα αθώων ।Τώρα δε, μας ξανακάνουν πόλεμο οικονομικό। Τα ίδια αποτελέσματα θα έχει κι αυτός . Τις υποθήκες του μνημονίου θα τις πληρώσουμε και θα τις εξαργυρώσουμε πάλι με το αίμα μας।

Φτάνει με την «τηλεδημοκρατία», έλεος

Γράφει ο Κλεισθένης.

Παρατηρούμε τελευταία τον πρωθυπουργό να καταγγέλλει τους δημοσιογράφους ότι ευθύνονται για την πολιτική κατάσταση στη χώρα, τον εκπρόσωπο της ΝΔ να καταγγέλλει αποκλεισμό των δράσεων του κόμματος απ’ τα τηλεοπτικά κανάλια και όλα τα υπόλοιπα κόμματα να διαμαρτύρονται για μεροληπτική αντιμετώπισή τους απ’ τα ΜΜΕ.

Το εξουσιαστικό σύστημα δείχνει να ενδιαφέρεται περισσότερο για την επικοινωνία παρά για τις πολιτικές διεργασίες των κομμάτων.

Αλήθεια τι προσέφεραν στο πολιτικό γίγνεσθαι οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι «τηλεαστέρες» πολιτικοί; Μόνο εκλογικά κέρδη για τους ίδιους.

Όλοι γνωρίζουμε ότι τα ιδιωτικά κανάλια έχουν ιδιοκτήτες με συγκεκριμένα συμφέροντα και με επιδιώξεις εξυπηρέτησης αυτών των συμφερόντων, λογικό λοιπόν είναι για να στηρίξουν το άλφα ή το βήτα κόμμα εξουσίας ζητάνε ανταλλάγματα. Μήπως ανακαλύψαμε τον τροχό;

Η επιμονή των κομμάτων να γίνεται η πολιτική μέσω των τηλεοπτικών καναλιών δεν είναι σημερινό φαινόμενο αλλά μας έχει φέρει στο σημερινό αδιέξοδο.

Τα κόμματα ειδικά τα δύο που κυβέρνησαν τον τόπο τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αντικειμενική αδυναμία να κατέβουν στο λαό και να συνδιαλλαγούν μαζί του για την εξεύρεση λύσεων καταθέτοντας τις δικές τους προτάσεις. Οι πολίτες δεν εμπιστεύονται τα κόμματα και πολύ περισσότερο πολλούς απ’ τους εν ενεργεία πολιτικούς.

Οι πολιτικοί δεν τολμούν να εμφανιστούν σε ανοικτές συζητήσεις αλλά περιορίζονται σε κάποιες λίγες συγκεντρώσεις με τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς τους, φοβούνται το λεγόμενο λαϊκά «κράξιμο». Η παρουσία τους στα κανάλια όπου πηγαίνουν με την σωματοφυλακτική τους κουστωδία τους εξασφαλίζει απ’ τα απρόοπτα και τις εκδηλώσεις των απλών πολιτών που κάθε τόσο γίνονται και πιο επιθετικές.

Η διακομματική άρνηση κάθαρσης και τιμωρίας όσων είναι υπεύθυνοι για το σημερινό κατάντημα της χώρας οδηγεί τους πολίτες σε πλήρη απαξίωση του πολιτικού συστήματος κάτι που όχι μόνο δεν βοηθά στην επίλυση των οξυμμένων προβλημάτων αλλά είναι και βραδυφλεγής βόμβα στα θεμέλια της δημοκρατίας.

Οι ανακοινώσεις περί δεσμεύσεων των κομμάτων με τα λεγόμενα παλαιότερα «συμβόλαια» με το λαό αφήνουν απαθείς τους πολίτες γιατί είναι χιλιοπαιγμένα σενάρια πολιτικών ψεμάτων.

Η εμπιστοσύνη θα επανέλθει με την κατά πρόσωπο επικοινωνία των πολιτικών με τους πολίτες.

Όσο τα κόμματα θα επιμένουν στην τηλεδημοκρατία τόσο το πολιτικό σύστημα θα απαξιώνεται με ότι μπορεί να σημαίνει κάτι τέτοιο για το μέλλον.

Άσε που θα μας αναγκάσουν να σπάσουμε τις τηλεοράσεις μας απ’ τα όσα ακούμε και το κακό είναι ότι δεν υπάρχουν λεφτά για αντικατάσταση.

Όλες οι έρευνες σχετικά με την απαξίωση των πολιτικών δείχνουν ραγδαία αύξηση της επιλογής του «κανένα».

Οι πολίτες απ’ την άλλη δεν εμπιστεύονται καθόλου τις ειδήσεις και ειδικότερα τα σχόλια την τηλεδημοσιογράφων θεωρώντας τους σαν προπαγανδιστές των κομμάτων και όχι σαν ενημερωτές του λαού. Η σχέση τους με τους καναλάρχες και η κατ’ εντολή δημοσιογραφία είναι τόσο πρόδηλη που άρχισαν να κυκλοφορούν και ανέκδοτα.

Η πολιτική όσο θα παραμένει στις ανακοινώσεις-φούσκες, στις αλληλοκατηγορίες χωρία ουσία και στα επικοινωνιακά τρυκς τόσο θα απαξιώνεται και τόσο ο «κανένας» θα θεωρείται η μόνη εφικτή λύση.

Αν όσοι τουλάχιστον μπορούν να γίνουν αποδεκτοί απ’ τους πολίτες δεν κατέβουν απ’ το «θρόνο» τους για να συνομιλήσουν με το λαό και να πάρουν τα μηνύματα τότε το πράγμα θα καταλήξει σαν τίτλος κινηματογραφικής ταινίας «περιμένοντας τον κανένα».

Ευτυχώς για εμάς υπάρχει στη δημοκρατία και η περίπτωση ο «κανένας» να πάρει σάρκα και οστά. Γρηγορούμε και περιμένουμε.
http://ideopigi.blogspot.com/2011/02/blog-post_6527.html

Ρατσιστής δεν ήμουν ούτε έγινα, αλλά με ποιούς θα ζω και θα έχω στην χώρα μου, μπορώ να έχω άποψη και να την λέω.

Ο χειμώνας με βρίσκει τρίτο μηχανικό σε γκαζάδικο πρωτάρη και με δύσκολη βάρδια 12-4.Πλησιάζουμε τις ΗΠΑ να φορτώσουμε και νυχθημερόν οι ναύτες πλένουν τα αμπάρια.Η προσοχή μου αυξημένη, λόγω των βοηθητικών μηχανημάτων που δουλεύουν όλα και της αυξημένης ζήτησης ατμού που χρειαζόταν στα αμπάρια μια και τα έπλεναν. Στα χειριστήρια που ήμουν ακούω έναν θόρυβο και αρχίζω να ψάχνω από πού προέρχεται. Βρίσκω το ιππάριο τροφοδοσίας νερού στα καζάνια να είναι ξεπιασμένο και να κινδυνεύουν να καταρρεύσουν όλα. Αποκαθιστώ και λέω στον θερμαστή να προσέχει .Γυρνώ και πάω προς την θέση μου, στα χειριστήρια, όταν δέχομαι χτύπημα στην πλάτη , πέφτω πάνω στους σωλήνες ατμού και τσουρουφλίζομαι. Ο λαδάς που έκανε βάρδια και αυτός μαζί μας, Σύριος, έχει αρπάξει τον Σομαλό θερμαστή που κρατά με τα δυο του χέρια ένα τεράστιο γατζόκλιδο να μην με ξαναχτυπήσει .Τρέχω στα χειριστήρια να πιάσω το τηλέφωνο όταν δέχομαι δεύτερο χτύπημα, καταφέρνω να σηκωθώ , αρπάζομαι με τον Σομαλό ,γινόμαστε ένα μάτσο κουβάρι ,τον κρατώ σφικτά να μην μπορεί να με κτυπήσει με το κλειδί, πέφτουμε στις σεντίνες και τελικά μετά από μερικά λεπτά βλέπω σχεδόν όλο το πλήρωμα να έχει κατέβει κάτω, μας χωρίζουν και αρχίζω να τα ακούω από τον β μηχανικό, ότι δεν έπρεπε να συμπεριφερθώ έτσι. Μέχρι να του εξηγήσει ο λαδάς είδα και έπαθα. Ο γραμματικός που κάνει και χρέη γιατρού, την άλλη μέρα με πληροφορεί, ότι το ένα δάκτυλο από το δεξί χέρι του Σομαλού έχει σχεδόν αποκολληθεί και είναι κακοφορμισμένο. Στην νέα Ορλεάνη που φτάνουμε πάνε τον θερμαστή στο νοσοκομείο ,μετά από δυο ώρες κάτω στην σκάλα έχουν έρθει με πλακάτ διάφοροι και ζητούν να δικαστώ στην πολιτεία .Η Σωτηρία μου ήρθε με τον αρχικαπετάνιο της εταιρίας τον καπταναποστόλη που ανέβηκε στο πλοίο μας και έμαθε τα καθέκαστα .Λέει στον καπετάνιο ,δεν θα βγει ο τρίτος για κανένα λόγο έξω Πάρε τηλέφωνο τον ατζέντη να έρθει να με πάρει. Πήγε έξω βρήκε δικηγόρους, τηλεφώνησε στο γραφείο, ενεργοποίησε τους πάντες και τη γλύτωσα. Μετά από δύο χρόνια, ξανασυναντήθηκα μαζί του και έχοντας χρόνο τον ρώτησα πως με υπερασπίστηκε με τόση θέρμη. Η απάντηση του ήταν η εξής: Νίκο μου, προ ενός μηνός πριν έρθω στην νέα Ορλεάνη, είχα και εγώ δεχτεί επίθεση από Σομαλό χωρίς λόγο, στο {Παναγία}, όταν είχα πάει και έμεινα να το επιθεωρήσω πέντε μέρες ,στον ώμο έχω δέκα ράμματα .Πως να μην σε πίστευα? Ρατσιστής δεν ήμουν ούτε έγινα, αλλά με ποιούς θα ζω και θα έχω στην χώρα μου, μπορώ να έχω άποψη και να την λέω.

H ιστορία της ''Ψωροκώσταινας'

Στην εποχή που κυβερνούσε την Ελλάδα ο Καποδίστριας ζούσε στο Ναύπλιο μια ζητιάνα, που την έλεγαν «Ψωροκώσταινα».
Σε μια λοιπόν συνεδρίαση της Συνέλευσης, κάποιος θέλοντας να πει για τη φτώχεια του Ελληνικού Δημοσίου το παρομοίασε με την πασίγνωστη ζητιάνα.
Από τότε η λέξη επαναλήφθηκε στις συζητήσεις και τελικά επικράτησε. Μόνο που, όταν λέγεται τώρα δεν εννοεί το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά ολόκληρη την χώρα…
Η όλη ιστορία της Ψωροκώσταινας (Ευ. Δαδιώτης, «Αιγαιοπελαγίτικα» τεύχος 13) είναι η εξής: «Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι», είπε περήφανα η γριά πλύστρα Χατζηκώσταινα και τα άφησε πάνω στο τραπέζι που είχε στήσει στην πλατεία του Ναυπλίου η ερανική επιτροπή, εκείνη την Κυριακή του 1826.
Ύστερα από αυτή την απρόσμενη χειρονομία, κάποιος από το πλήθος φώναξε: «Για δείτε, η πλύστρα η Ψωροκώσταινα πρώτη πρόσφερε τον οβολό της.»
Κι αμέσως το φιλότιμο πήρε και έδωσε. Βροχή έπεφταν πάνω στο τραπέζι λίρες, γρόσια και ασημικά. Αυτή ήταν η συνέχεια της φτωχής προσφοράς της πλύστρας Χατζηκώσταινας, που από εκείνη τη στιγμή αποθανατίστηκε με το παρατσούκλι «Ψωροκώσταινα». Και το παρανόμι αυτό κόλλησε έπειτα στην Ελλάδα.
Αλλά, ποιά ήταν αυτή η «Ψωροκώσταινα»; Ήταν η κάποτε αρχόντισσα των Κυδωνιών, του Αϊβαλιού, Πανωραία Χατζηκώστα, σύζυγος πάμπλουτου Αϊβαλιώτη εμπόρου, που φημιζότανε όχι μόνο για τα πλούτη του άνδρα της, μα και για τα πολλά δικά της κι ακόμα για την ομορφιά της.
Όταν αργότερα οι Τούρκοι πυρπόλησαν την πολιτεία του Αϊβαλί, και έσφαξαν άνδρες και γυναικόπαιδα, ανάμεσα σε αυτούς που σώθηκαν ήταν και η αρχόντισσα Πανωραία Χατζηκώστα, που είδε να σφάζουν οι Τούρκοι τον άνδρα της και τα παιδιά της. Κατά καλή της τύχη ένας ναύτης την βοήθησε και μαζί με άλλους την ανέβασε σε ένα καράβι που ξεμπάρκαρε στα Ψαρά.
Εκεί αναγνωρίστηκε από τον ομοιοπαθή της Βενιαμίν τον Λέσβιο, την προστάτεψε και τον ακολούθησε στην Πελοπόννησο. Στο Ναύπλιο, ο Βενιαμίν παρέδιδε μαθήματα για να ζήσει και η Πανωραία, για να ζήσει, άρχισε να ξενοπλένει και αργότερα, με σαλεμένα σχεδόν τα λογικά της, ζητιάνευε στους δρόμους του Ναυπλίου.
Έπειτα από το περιστατικό του εράνου στο Ναύπλιο, όταν έφτασε ο Καποδίστριας στην Ελλάδα, τη συμμάζεψε κι όταν ίδρυσε το ορφανοτροφείο, η Πανωραία, που τώρα έγινε γνωστή με το παρανόμι «Ψωροκώσταινα», προσφέρθηκε να πλένει τα ρούχα των ορφανών χωρίς καμιά πληρωμή।

kalami

ΠΡΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΥΣ

Κανένας βοσκός,τσοπάνης δεν υπάρχει στην βουλή;;;;
Κανόνας απαράβατος είναι ότι την αγελάδα την αρμέγεις, δεν την σκοτώνεις।

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΟΥ ΓΑΡΔΙΚΙΟΥ

Η σφαγή που έγινε στο Γαρδίκι στις 15 Μαρτίου 1812 είναι ελάχιστα γνωστή। Η ελληνική ιστορία μόλις που το αναφέρει। Βλέπεις στο Γαρδίκι δεν σφαγιάστηκαν Έλληνες। Οι κάτοικοι του ήταν Αρβανίτες και Τούρκοι। Ολοκαύτωμα για τους Έλληνες είναι το Μεσολόγγι και στα νεότερα χρόνια τα Καλάβρυτα। Το Γαρδίκι ήταν ένα κεφαλοχώρι της Βορείου Ηπείρου। Ο πληθυσμός του υπολογίζεται ότι ήταν γύρω στις 5.000- 6.000 Όλοι Τούρκοι και Αλβανοί। Οι Γαρδικιώτες το 1762 είχαν αιχμαλωτίσει και είχαν διαπομπεύσει τη Χάμκω και τη Χαϊνίτσα, μητέρα και αδελφή του Αλή Πασά। Από τότε είχαν περάσει 50 ολόκληρα χρόνια। Αλλά, όπως λένε, η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο। Μία τέτοια προσβολή δεν μπορούσε να την αφήσει ο Αλής ατιμώρητη। Τους το φύλαγε। Με το πρόσχημα ότι είχαν συγκεντρωθεί εκεί ο πασάς της Τσαμουριάς Μουσταφάς και 60 μπέηδες, όλοι εχθροί του και συνωμοτούσαν σε βάρος του, στέλνει 15.000 στρατιώτες και πολιορκούν την κωμόπολη αυτή। Οι κάτοικοι αντιστέκονται για έναν περίπου μήνα υπερασπιζόμενοι την πόλη τους।Τα χωράφια τους, τα σπαρτά τους, τα δένδρα τους, καταστρέφονται। Τα ζώα τους αποδεκατίζονται। Τα 1.000 πετρόκτιστα σπίτια τους γκρεμίζονται και έτσι αναγκάζονται τελικά να παραδοθούν।Όλα τα αγόρια πάνω από 10 χρόνων, και όλοι οι άνδρες, συγκεντρώνονται στο χάνι του χωριού και ανακρίνονται προσωπικά από τον Αλή, που καθισμένος πάνω στην καρότσα του, στην πόρτα του χανιού, ρωτούσε έναν-έναν τους συλληφθέντες για την ηλικία του, τους συγγενείς του, το επάγγελμά του।{Σταθείς εις το πεζοδρόμιον προ της Πύλης διέταξεν ίνα διέλθωσιν ενώπιόν του ανά είς, και τους επιθεώρησεν ερωτών ένα έκαστον περί του ονόματος και της οικογενείας του}। Από τους ανακριθέντες ξεχωρίζονται 700-800 άτομα, όσοι ζούσαν το 1762 και οι απόγονοί τους।Όσους είχαν εγκατασταθεί στο Γαρδίκι, μετά την προσβολή που έγινε στη μάνα του και στην αδελφή του, τους άφηνε να φύγουν। Τους υπόλοιπους, τους συγκέντρωσε στην αυλή και άρχισε το μακελειό। Με το γιαταγάνι, το ντουφέκι, το τσεκούρι, τους εξοντώνει όλους μέχρις ενός। Το σύνθημα για τη σφαγή το έδωσε ο ίδιος με μια πιστολιά। Η προσέγγιση στον τόπο της εκτέλεσης απαγορεύτηκε। Τα πτώματα παρέμειναν άταφα। Οι προεστοί, ο Μουσταφά πασάς και οι μπέηδες οδηγούνται στα Γιάννενα। Κλείνονται στη φυλακή και ύστερα από ένα μήνα τους ρίχνουν από ένα βράχο, με μία πέτρα δεμένη στον λαιμό, στη λίμνη।Οι γυναίκες πάλι του χωριού, αφού πρώτα παραδόθηκαν βορά στους στρατιώτες, οδηγήθηκαν στο γειτονικό σεράι της Χαϊνίτσας,που πρόσταξε να τις κουρέψουν και να γεμίσουν με τα μαλλιά τους τα στρώματα και τα μαξιλάρια των πασάδων।Λέγεται μάλιστα και επιβεβαιώνεται ότι μετά την εξόντωση του Αλή από τα σουλτανικά στρατεύματα, βρέθηκε στο σεράι του Αλή μεταξωτό στρώμα, παραγεμισμένο με τα μαλλιά των γυναικών του Γαρδικιού।

ΛΑΔΕΜΠΟΡΟΙ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΙ

Εκποίηση 20 τόνων χρυσού από την Τράπεζα της Ελλάδος: Οι σύντροφοι του κινήματος δεν άφησαν ούτε κολυμπηθρόξυλο από τα δημόσια ταμεία και τις τράπεζες, ενώ παράλληλα οι δανειακές υποχρεώσεις της Ελλάδας χτυπούσαν παγκόσμιο πρωταθλητισμό, τα οικονομολογικά σαΐνια της κυβέρνησης Σημίτη σοφίστηκαν νέες πατέντες! Τον Αύγουστο του 2003, ντάλα κατακαλόκαιρο και μέσα στην δίνη που δημιούργησε η επίθεση στο Ιράκ στις 23 Μαρτίου του ίδιου χρόνου, (όταν οι Έλληνες έβλεπαν το Χρηματιστήριο Αθηνών στις 1400 μονάδες και τις Morgan Stanley και Lechman να δίνουν τιμές για την Εθνική και την Άλφα γύρω στα 7(!) ευρώ), ο "σύντροφος" Σημίτης και η επιλογή του για την ηγεσία του κορυφαίου οργάνου την εθνικής οικονομίας κ. Γκαργκάνας, αποφάσισαν με πλήρη μυστικότητα να εκποιήσουν 20 τόνους από τα αποθέματα χρυσού της Ελλάδος. Μεταφέροντας εκτός της χώρας την ανάλογη ποσότητα από τα "χρυσά νομίσματα και τα πλακίδια που αγόραζε από τους ιδιώτες", -πρώτη φορά μετά την Γερμανική Κατοχή- επειδή -λένε οι κ.κ. του ΠΑΣΟΚ- "ο χρυσός σ΄ αυτήν την μορφή δεν ήταν εμπορεύσιμος(!)", ... έτσι αποφάσισε να "αναβαθμίσει" ποιοτικά αυτά τα χρυσά νομίσματα και πλακίδια που αγόραζε από το κοινό και να τα μετατρέψει σε ράβδους διεθνών προδιαγραφών που είναι... εμπορεύσιμες (!) "...Το ένα τέταρτο από αυτήν την ποσότητα (20 τόνοι) αποφασίσθηκε να πωληθεί προκειμένου να επενδυθεί σε ασφαλείς τοποθετήσεις που αποφέρουν αποδόσεις από 2 - 4% (!!!!) (όπως π.χ. ομόλογα ευρωπαϊκών κυβερνήσεων) έναντι της σχεδόν μηδενικής απόδοσης των τοποθετήσεων σε χρυσό (!!!!) και δεν τίθεται θέμα εκχώρησης του προϊόντος της ρευστοποίησης σε οποιονδήποτε τρίτο, η οποία άλλωστε αποκλείεται και από την ισχύουσα νομοθεσία..." Αυτοί οι κύριοι σήμερα, βγαίνουν και μιλάνε για το Μνημόνιο ότι ήταν αναγκαίο και δεν λενε για την Υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας.

ΑΠΟ ΤΟ ΘΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΗ, ΣΤΟ ΠΡΕΠΕΙ :ΑΡΕΣ ΜΑΡΕΣ ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΕΣ

Το δικαίωμα να λες τη γνώμη σου δεν συνεπάγεται αυτόματα το δικαίωμα να σε παίρνουν στα σοβαρά.