ΕΤΣΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Α ΣΑΜΑΡΑ

"Ήξεις, αφήξεις ουκ εν πολέμω θνήξεις"

Ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας... Θέλουμε Δεν Θέλουμε

Πάρα τη δυσφορία, τις διαμαρτυρίες και τη δημοσίευση χιλιάδων σχολίων αναγνωστών στα blogs, τη διαμαρτυρία Ελλήνων και Κυπρίων στα γραφεία του Αντ1 της Νέας Υόρκης, η πολιτική που θέλουν να επιβάλλουν συνεχίζεται. Οι σύγχρονοι Εφιάλτες συνεχίζουν επάξια το έργο των προπατόρων τους. Όποιο κανάλι και να ανοίξεις έχει τούρκικη σειρά, και σαν να μην έφταναν όλα αυτά γνωστός νεόκοπος εκδότης εφημερίδας και ιδιοκτήτης ραδιοφωνικού σταθμού παρουσίαζε από μικροφώνου σαν επίτευγμα ότι την Κυριακή μαζί με την εφημερίδα του εκτός των άλλων προσφορών θα μοιρασθεί επίσης και το πρώτο επεισόδιο του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή. Και έλεγε επίσης ότι η σειρά ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στην Τουρκία. Θέλοντας και μη να πιστέψουμε το μαύρο για άσπρο. Εύγε κύριε αξιόλογε αυτοδημιούργητε δημοσιογράφε προστάτη της ελληνικής κουλτούρας παράδοσης και κυρίως Ιστορίας. Στην Τουρκία έχουν ήδη ξεκινήσει τα έργα για τον εορτασμό της δημιουργίας του Σύγχρονου Τουρκικού Κράτους που θα τελειώσουν πανηγυρικά το 2022, θα στείλει συνεργείο να καλύψει υπό μορφή ντοκυμαντέρ το γεγονός για να μας το μοιράσει ανήμερα της ημέρας πένθους για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή για χαρούμε για τους εορτασμούς των γειτόνων μας και να μην θυμόμαστε τους συνωστισμούς στο λιμάνι της Σμύρνης; ΝΤΟΠΗ ΣΟΥ ΩΡΕ!!!!

Έκτακτο Παράρτημα.

Ο Πρωθυπουργός μας δεν θα μεταβεί στα Σούσα. Ο Μέγας Βασιλιάς δεν θέλει να τον δεί.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Το να προσπαθείς να μάθεις τι γίνεται στον κόσμο διαβάζοντας εφημερίδες, είναι σαν να προσπαθείς να δεις τι ώρα είναι βλέποντας μόνο το λεπτοδείκτη. Ben Hecht, Αμερικανός δημοσιογράφος

Αν ένα πρωί περπατήσω επάνω στο νερό, την άλλη μέρα οι εφημερίδες θα γράφουν: «ο Πρόεδρος δεν μπορεί να κολυμπήσει».Λύντον Τζόνσον, , Αμερικανός πρόεδρος

Οι εφημερίδες είναι το μπουρδέλο της σκέψης.Honoré de Balzac, Γάλλος συγγραφέας

Οι εφημερίδες έχουν την ίδια περίπου σχέση με τη ζωή, μ’ αυτή που έχουν οι χαρτορίχτρες με τη μεταφυσική.Karl Kraus, Αυστριακός συγγραφέας

Ο άνθρωπος που δεν διαβάζει είναι πιο μορφωμένος από εκείνον που διαβάζει μόνο εφημερίδες.Τόμας Τζέφερσον, Αμερικανός πρόεδρος .

Τα οικονομικά των Αθηνών- Η Δημοσιονομική πολιτική των Αθηνών.

ΤΟΣΟ Η ΕΙΣΠΡΑΞΗ και η εισροή πόρων στο δημόσιο ταμείο όσο και η διάθεση των πόρων αυτών απαιτούσαν άσκηση σοβαρής δημοσιονομικής πολιτικής, που λόγω του χαρακτήρα της άμεσης δημοκρατίας, πρέπει να ήταν εύληπτη και κατανοητή από το πλείστον των κατοίκων της Αττικής. Ο καθηγητής Ανδρέας Ανδρεάδης, ο κορυφαίος οικονομολόγος ιστορικός, στο μνημειώδες δίτομο έργο του Ιστορία της Ελληνικής Δημόσιας Οικονομίας γράφει ότι όλοι σχεδόν οι Αθηναίοι είχαν επίγνωση της σημασίας της δημοσιονομικής πολιτικής. Αυτό πιστοποιείται από το γεγονός ότι όλοι σχεδόν οι επιφανείς πολιτικοί ή ρήτορες ασχολήθηκαν με τα οικονομικά, όπως ο ιστορικός Ξενοφών (Οικονομικός), ή ακόμη και ο κωμικός Αριστοφάνης. << Ο Περικλής την μεν εξωτερικήν του πολιτικήν εβάσιζεν επί της δημοσιονομικής πολιτικής υπεροχής της πατρίδος του, την δε εσωτερικήν επί της μισθοδοσίας των δημοσίων αξιωμάτων και επί μεγαλοπρεπούς προγράμματος δημοσίων έργων σκοπούντων ου μόνο την πόλιν να καλλωπίσωσιν, αλλά και εις τον λαόν να παρέχωσιν εργασίαν>>( Ανδρεάδης, οπ.π.,Ά,σ.250) Κατά τον Ανδρεάδη, η καλή δημοσιονομική πολιτική των Αθηναίων στηριζόταν στις ακόλουθες αρχές: α) Ιδιαίτερη φροντίδα για την καθαρότητα του νομίσματος.<< Ουδέποτε οι Αθηναίοι ηλλοίουν τον τίτλον των επίσημων αργυρών αυτών νομισμάτων>>. β)Σωστή οργάνωση και διαχείριση των προσόδων. γ) Μεγάλη προσοχή στο δημόσιο λογιστικό. δ)Διαφάνεια σε υπέρτατο βαθμό σε ότι αφορά στη διαχείριση του δημόσιου πλούτου. Τέλος, ας προστεθεί και η ανάδειξη αξιόλογων οικονομολόγων, οι οποίοι διαχειρίσθηκαν το δημόσιο χρήμα, όπως ο Εύβουλος και ο ρήτορας Λυκούργος που διέπρεψε ως ταμίας. Ιστορία των Αρχαίων Αθηνών. Τόμος Ά. Σαράντος Ι. Καργάκος.

Τα οικονομικά των Αθηνών- Τα έξοδα.

ΤΑ ΕΞΟΔΑ(δαπάνες), όπως και τα έσοδα χωρίζονται σε τακτικά και έκτακτα. Τα τακτικά έξοδα των Αθηνών περιελάμβαναν τις αμοιβές των βουλευτών, των δικαστών, των δημοσίων υπαλλήλων και των πολιτών που συμμετείχαν στην Εκκλησία του δήμου. Στα τακτικά έξοδα πρέπει να προστεθούν και τα θεωρικά, δηλαδή η οικονομική ενίσχυση που ελάμβανε ο πολίτης για να παρακολουθήσει τις δημόσιες εορτές, κυρίως τις θεατρικές παραστάσεις. Η αποζημίωση συνίστατο σε δύο οβολούς την ημέρα(Γκόου-Ρέινακ, οπ.π.σ.179). Η καθιέρωση των θεωρικών άρχισε επί Περικλέους και αφορούσε μόνο στις δύο μεγάλες εορτές του έτους που δεν ήσαν λίγες. Άλλα έξοδα απαιτούνταν για την οργάνωση των εορτών, για την τέλεση θυσιών, για αποστολή πρεσβειών, για την κατασκευή ή επισκευή κτηρίων, ναών ή άλλων έργων κοινής ωφελείας(ύδρευση, αποχέτευση και λοιπά). Ο στρατός και ο στόλος, ακόμη και σε περιόδους ειρήνης, απορροφούσαν τεράστια ποσά από τα τακτικά έξοδα. Επειδή στην Αθήνα υπήρχε οργανωμένη κοινωνική πρόνοια, που συνιστά μία από τις σημαντικότερες κατακτήσεις της αθηναϊκής δημοκρατίας, πρέπει στα τακτικά έξοδα να προστεθούν και οι δαπάνες για την συντήρηση των ορφανών, των αναπήρων(αδυνάτων), καθώς και η διανομή σίτου στους πτωχότερους πολίτες. Τα έξοδα βεβαίως αυξάνονται κατακόρυφα, σε περίπτωση απροβλέπτων καταστάσεων (θεομηνιών) ή πολέμου. Αρκεί να λεχθεί τούτο: κατά τα τρία πρώτα έτη του Πελοποννησιακού Πολέμου για τις ανάγκες του πολέμου διατέθηκαν 7.400 τάλαντα, όταν η ετήσια είσπραξη φόρων από τις συμμαχικές πόλεις ανερχόταν στα 1250 ετησίως. Εξυπακούεται ότι, λόγω των κατ΄ έτος συνθηκών, τα τακτικά έσοδα θα υπέκειντο σε αυξομειώσεις. Η είσπραξη των προσόδων δεν γινόταν από δημοσίους υπαλλήλους αλλά από ιδιώτες εισπράκτορες(τελώνες) που εμίσθωναν τους φόρους με το να προκαταβάλουν αυτοί ένα καθοριζόμενο από την πολιτεία ποσό και ακολούθως προέβαιναν, για δικό τους λογαριασμό, στην είσπραξη των φόρων. Η υγιής οικονομία είχε την έκφρασή της στο υγιές νόμισμα. Τα αθηναϊκά νομίσματα, κατασκευασμένα από άργυρο, φέρουν το έμβλημα της πόλης, σύμβολο ή παράσημο πόλεως, που είναι η κεφαλή της Αθηνάς και γλαυξ(κουκουβάγια), το πτηνό της Αθηνάς. Μετά τα Μηδικά τα αθηναϊκά τετράδραχμα απέκτησαν τεράστια ισχύ, που έγινε μεγαλύτερη αφότου οι Αθηναίοι απαγόρευσαν στις συμμαχικές πόλεις να έχουν το δικό τους νόμισμα. Το αθηναϊκό νόμισμα λόγω αργύρου και αισθητικής αρτιότητας, είχε μία ιδιαίτερη αξία.<< Το νόμισμα για την Αθήνα, δεν ήταν μόνο ένα εύχρηστο μέσο ανταλλαγής, μια κλίμακα αξιών. Ήταν επίσης, χάρη στην αναγνωρισμένη ποιότητα του, ένα εμπόρευμα που μπορεί να αποφέρει κέρδη, αν διατεθεί>>(C. Mosse: Το Τέλος της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, σσ. 127-128). Ίσως το πιο γνωστό <<νομισματοκοπείο>> των Αθηνών να είναι αυτό που βρέθηκε στο ΝΑ τμήμα της Αγοράς.(Br. Sparkes:Ελληνικός Πολιτισμός, σ.273). Iστορία των Αρχαίων Αθηνών. Τόμος Ά. Σαράντος Ι. Καργάκος.

ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΜΙΤΤΕΡΑΝ....ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΕΛΕΓΕ

Όταν η Ευρώπη ανοίγει το στόμα της, είναι για να χασμουρηθεί.

Ο άνθρωπος δεν δέχεται πια να δουλεύει χωρίς να δημιουργεί ούτε χωρίς να συμμετέχει σε αποφάσεις.

Οι υποσχέσεις δεν δεσμεύουν παρά μόνο εκείνους που τις δέχονται.