Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011

ΕΝΕΧΥΡΟ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ ΛΥΣΗ.


ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ ΜΕ ΑΝ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ.

Η Ιστορία μας διδάσκει και δίνει λύσεις σε προβλήματα που υπήρχαν και υπάρχουν. Πιστεύω με την όλη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί η μόνη λύση για να βγει και η χώρα μας από το οικονομικό χάος, είναι ο νόμος της Αιγύπτου που εθεσπίστει επί βασιλείας του ΆΣΥΧΙ .
Όταν βασίλευε αυτός , έλεγαν οι ιερείς , επειδή το εμπόριο νεκρώθηκε από έλλειψη χρημάτων , έγινε νόμος στην Αίγυπτο και , σύμφωνα μ’ αυτόν μπορούσε ο καθένας να συνάψει δάνειο με ενέχυρο το νεκρό , τη μούμια του πατέρα του .
Σ’ αυτόν το νόμο προστέθηκε κι’ ένας άλλος . Σύμφωνα μ’ αυτόν , ο δανειστής ήταν συγχρόνως κύριος και του οικογενειακού τάφου του δανειζόμενου . Σε περίπτωση δε που αρνιόταν να πληρώσει το χρέος , του επέβαλλαν αυτή την ποινή : Ούτε ο ίδιος , αν πέθαινε , επιτρεπόταν να ταφεί στον οικογενειακό του τάφο , ή σ’ άλλον , ούτε κανένα από τους δικούς του μπορούσε να θάψει εκεί . Ο ΄Ασυχις , θέλοντας να ξεπεράσει εεόλους τους βασιλιάδες της Αιγύπτου πριν απ’ αυτόν , άφησε , όπως έλεγαν οι ιερείς , μία πυραμίδα για να τον θυμούνται , χτισμένη από τούβλα .
ΗΡΟΔΟΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ εκδόσεις πάπυρος 1953

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011

Το αυριανό ταξίδι του πρωθυπουργού


Ακούγοντας στο ραδιόφωνο ότι ο πρωθυπουργός θα επισκεφθεί τις Κάννες αύριο, στο μυαλό μου ήρθαν οι παιδικές μου μνήμες και το πρώτο που σκέφθηκα ήταν η προγιαγιά μου από τη Σμύρνη που μιλούσε για την προδοσία των δύο κομμάτων την εποχή της καταστροφής της Σμύρνης και την προδοσία που διέπραξαν , παραδίδοντας τους Σμυρνιούς στη σφαγή . Ο θυμός της επικεντρωνόταν στο όνομα Στεργιάδης που στο παιδικό μου μυαλό φάνταζε σαν το πιο ανόσιο πλάσμα στον κόσμο κάτι σαν τον εφιάλτη που είδαμε στην ταινία 300 του Λεωνίδα . Αντέγραψα από την βικιπαίδεια την βιογραφία , διαβάστε τη, δραπέτευσε στις Κάννες και αυτός όταν ήρθε η ώρα της κρίσεως . Οι Σμυρνιοί του Πειραιά έλεγαν ότι αν τον είχαν στα χέρια τους μόνο ένα λεπτό το μεγαλύτερό του κομμάτι που θα έβρισκαν μετά θα ήταν σε μέγεθος ίσο με μία φακή .

Ο Αριστείδης Στεργιάδης (1861- 23 Ιουνίου 1949) ήταν ύπατος αρμοστής της Σμύρνης.

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην γενέτειρά του. Ασχολήθηκε με την πολιτική και διετέλεσε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Ηρακλείου. Πρωταγωνίστησε στην επανάσταση του Θέρισου και συνδέθηκε με στενή φιλία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Συνέταξε διάφορους νόμους για τις μεταρρυθμίσεις των κυβερνήσεων Βενιζέλου καθώς και τους όρους της Συνθήκης της Αθήνας.

Στη συνέχεια διορίστηκε Γενικός διοικητής Ηπείρου (1917-1919) και το 1919, ύστερα από δική του παράκληση, πέτυχε τον διορισμό του σε ύπατο αρμοστή της Σμύρνης. Η θητεία του είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη. Η αυστηρότητά του και η υπεροπτική του στάση τον έφεραν γρήγορα σε σύγκρουση με τους στρατιωτικούς και διοικητικούς παράγοντες. Χαρακτηριστικά είναι τα επεισόδια μεταξύ αυτού και των Παρασκευόπουλου, Κονδύλη και Ιωάννου, τους οποίους φαίνεται να προσέβαλλε. Παράλληλα, εκτός από υπουργός της ελληνικής κυβέρνησης, ήταν και εκπρόσωπος των Μεγάλων Δυνάμεων, γεγονός που περιέπλεξε περισσότερο την κατάσταση. Οι ενέργειές του χαρακτηρίστηκαν από πολλούς φιλοτουρκικές και ενάντια στα Εθνικά συμφέροντα. Οι κινήσεις του την κρίσιμη στιγμή της κατάρρευσης του μετώπου ήταν λιγοστές, χωρίς καν να ενημερώσει τους κατοίκους για τον κίνδυνο που διέτρεχαν. Αξίζει να σημειωθεί ότι και η κυβέρνηση Γούναρη τον διατήρησε στην θέση του ύπατου αρμοστή, παρ'όλο που ήταν ακραιφνής οπαδός του Βενιζέλου.

Στην κοινή γνώμη το όνομα του Αριστείδη Στεργιάδη έγινε συνώνυμο της προδοσίας, αν και δεν είχε ουδεμία σχέση με τα του ελληνικού στρατού και συνεπώς με την κατάρρευση του μετώπου. Μια μέρα πριν την είσοδο των Τούρκων στη Σμύρνη διέφυγε με πλοίο των ξένων Δυνάμεων και παίρνοντας μαζί του όλο το αρχείο της ύπατης αρμοστείας. Εγκαταστάθηκε αρχικά στο Μόντε Κάρλο και στη συνέχεια στη Νίκαια της Γαλλίας. Μετά την φυγή του δεν επισκέφθηκε ποτέ την Ελλάδα, φοβούμενος την θανατική καταδίκη, που λόγω και των αντιδράσεων της κοινής γνώμης θα του επιβαλλόταν.

Ο Πρωθυπουργός μας λέει ότι γυμνάζεται μισή ώρα κάθε μέρα. Λέει ότι αυτό τον βοηθά να καθαρίζει το μυαλό του. Μερικές φορές παραπάνω απ’ ότι θα ‘πρεπε

Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011

ΚΑΤΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ , ΑΝ ΟΧΙ ΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ, ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ


Δίδεται η εντύπωση ότι δεν έχουμε πλέον άσκηση της πολιτικής εξουσίας υπέρ του έθνους και του λαού, αλλά απόλαυση και νομή της εξουσίας για την ικανοποίηση προσωπικών και κομματικών συμφερόντων.

Η εξουσία και η νομή της είναι πλέον αυτοσκοπός, με μοχλούς την απάτη των δημαγωγών, την συναίνεση των δουλοπρεπών, την ανοχή των αφελών και τον αυταρχισμό των τραμπούκων.

Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011

ΤΑ ΜΜΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ.... ΔΙΝΟΥΝ ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΛΥΣΗ.



Οι δημοσιογράφοι σε διατεταγμένη υπηρεσία
Από το πρωί άρχισαν δειλά-δειλά στην αρχή να μιλάνε για την καλή προοπτική της συγκυβέρνησης. Το μεσημέρι κάποιος δημοσιογράφος, Νέστωρ στη ηλικία( τα προσόντα του είναι βέβαια αδιαμφισβήτητα, πρώτον είναι αεκτζής, ασχολείται με αναζητήσεις αοράτων κόσμων και ανεξήγητων, ίσως και για αυτό δεν μπορεί να δει την πραγματικότητα), έλεγε και έστρωνε το έδαφος για την ερώτηση τη ρητορική : « Αν θα φύγουν αυτοί οι πολιτικοί ποιος μένει για να κυβερνήσει την Ελλάδα;». «Είμαστε σε αδιέξοδο» δήλωνε με θέρμη και γνήσιο προβληματισμό για την φτωχή πατρίδα ο εν λόγω δημοσιογράφος. « Ποιος θα κυβερνήσει, ποιος θα αναλάβει τα ηνία αυτού του έρμου τόπου» αναρωτιόταν. Η απάντηση δόθηκε αργότερα σαν σκυταλοδρομία σε όλα τα δελτία ειδήσεων, λύση : η συγκυβέρνηση. Λοιπόν κύριοι Δημοσιογράφοι για να τελειώνουμε εδώ που φτάσαμε, καλύτερα να αναλάβει το Υπουργείο Οικονομικών ο Λαθούρης ο Μπακάλης που είναι σίγουρα ότι θα τα καταφέρει διότι είχε επιτυχημένο μπακάλικο, και θα τα καταφέρει καλύτερα και από κάποιον που επονομάζεται το σκουφί του αλόγου και από τον οξύθυμο και μαινόμενο ( προς τους Έλληνες μόνο) στρατηγό Βενιζέλο που τολμά να παραχωρεί την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας στην τρόικα λες και την κληρονόμησε από τη γιαγιά του λέγοντας «Καλοδεχούμενη η τρόικα στην Ελλάδα, είναι μεγάλη επιτυχία με χαρά να τους δεχτούμε». Έξω από τις βίλες σας και πέρα από τις προσωπικές ασφάλειές σας υπάρχουν άξιοι άνθρωποι οι οποίοι και διπλώματα έχουν και μεταπτυχιακά, ξέρουν τι θα πει δουλειά έχουν βγάλει έστω και ένα ευρώ, εκτιμούν τον ιδρώτα του ανθρώπου δίπλα τους, δεν έχουν την έδρα στην βουλή κληρονομιά από τον μπαμπά τους, τον παππού τους ή τον θείο τους ή χρήματα από τον εργολάβο πατέρα τους, που, να ‘στε, σίγουροι μπορούν να κυβερνήσουν σωστά αυτό τον τόπο.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟΙ , ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ , Ο ΛΑΟΣ ΦΤΑΙΕΙ , ΑΥΤΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΟ ΕΛΕΙΜΑ .


Ο πρώσος βασιλιάς Φρειδερίκος Β’ (1712-1786) επιθεωρούσε τις φυλακές του Βερολίνου . Οι φυλακισμένοι μόλις τον έβλεπαν έπεφταν στα γόνατα , ζητούσαν χάρη και διαβεβαίωναν για την αθωότητα τους. Μόνο ένας δεν μιλούσε . «Εσύ εκεί , γιατί είσαι εδώ;»- «Για ληστεία , μεγαλειότατε» - «Δηλαδή είσαι ένοχος;»- «Μάλιστα μεγαλειότατε». Τότε ο Φρειδερίκος Β’ στράφηκε στον διευθυντή της φυλακής λέγοντας : «Ελευθερώστε τον. Είναι ο μόνος ένοχος και εδώ και θα διαφθείρει όλους τους άλλους αθώους σ’ αυτή τη φυλακή!»