ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΟΙΧΟΥ:ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΔΕΝ ΣΩΘΗΚΕ ΒΕΛΑΖΟΝΤΑΣ

Η ΠΡΑΞΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ

Άλλοι τα έφαγαν άλλοι θα πληρώσουν, διαβάστε 2) από Μολάους προς Σπάρτη όποιον άνδρα συναντούσαν οι Γερμανοί τον τουφέκισαν αδιακρίτως, έτσι πράττουν και σήμερα και έχουν και συνοδοιπόρους ।Σε λίγο θα είναι επιτακτική ανάγκη να αναφωνήσωμεν ελευθερία η θάνατος

ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.

+
Ο Αισχύλος στον Προμηθέα Δεσμώτη (στίχ। 460-472)βάζει τον Προμηθέα να λέει με παράπονο:Εγώ που βρήκα τους αριθμούς και τα γράμματα, που έζεψα τα ζώα στον ζυγό και τα σαμάρωσα।Εγώ που έδεσα τα άλογα με χαλινάρι στο άρμα κι έβαλα πανιά στα καράβια।Κι ενώ βρήκα για τους ανθρώπους τόσες σοφές τέχνες, δεν βρήκα ο άμοιρος τίποτα ακόμα για να σωθώ απο τις συμφορές μου.

Κι ο ευαγγελιστής Λουκάς (Κεφ.ΙΕ.31)λέει πώς όταν σταύρωσαν τον Χριστό, οι αρχιερείς και γραμματείς έλεγαν μεταξύ τους περιπαιχτικά: Άλλους έσωσεν।Έαυτόν ού δύναται σώσαι.

Οι Έλληνες αντιστέκονται

Kalami

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ

Είναι αφάνταστη η βραδύτητα πού χαρακτηρίζει την Ελληνική δικαιοσύνη τον τελευταίο καιρό κι οι απλούστερες ακόμη αποφάσεις κάνουν μήνες για να εκδοθούν με αποτέλεσμα να καταταλαιπωρούνται οι διάδικοι και οι συνήγοροί τους।
Φαίνεται όμως πως η αργοπορία της Δικαιοσύνης είναι παλαιοτάτη αθηναική παρ΄άδοση।Έλεγαν μάλιστα ,στην αρχαία Αθήνα :Βουλίας δικάζει, όταν μία δίκη αργούσε πολύ, κι αυτό επειδή υπήρχε κάποιος δικαστής Βουλίαςονόματι, που είχε χρειασθεί χρόνια γιά να εκδώσει την απόφασή του, σε μιά διαφορά μεταξύ Ηλείων και Καληδονίων(Εφ. Καθημερινή 13 Οκτ। 1974)

Τον καιρό που οι άνθρωποι ζούσαν μαζί με τους Θεούς.

Καθώς αφηγείται ο Ησίοδος(Έργα και Ημέρες), οι άνθρωποι ζούσαν ευτυχισμένοι, μαζί με τους Θεούς, χωρίς βάσανα, αρρώστειες και γεράματα, ώσπου τους τιμώρησε ο Δίας, και να πως: Ο Προμηθέας, από αγάπη για τους συνανθρώπους του πήρε τη φωτιά από τον ουρανό, αφού την έκρυψε μέσα σε νάρθηκα -ένα ελαφρό καλάμι- την έφερε στους ανθρώπους।
Μα μαζί μ΄αυτό, μάζεψε όλα τα κακά που βασανίζουν τους ανθρώπους, μίση, έχθρες και τα έβαλε σ΄ένα πιθάρι। Ο Δίας θύμωσε πολύ για τις πράξεις του Προμηθέα και τον τιμώρησε μ΄ένα φοβερό μαρτύριο: Ήταν κρεμασμένος στον Καύκασο κι ένας αιτός του έτρωγε τα εντόσθια, τα οποία με την θεική δύναμή του την άλλη μέρα ξαναγίνονταν καθώς ήταν। Ο Προμηθέας είχε έναν γιο τον Επιμηθέα, ο οποίος , χωρίς να το θέλει, έγινε αίτιος να έρθει η δυστυχία στους ανθρώπους।
Ο Διας, που δεν έμεινε ικανοποιημένος από την τιμωρία του Προμηθέα, έδωσε εντολή στον Ήφαιστο να πάρει χώμα και να φτιάξει την γυναίκα, την Πανδώρα, η δε Θεά Αθηνά να της εμφυσήσει πνοή। Έτσι και έγινε και την έστειλε στον Επιμηθέα। Εκείνος θαμπώθηκε από την ομορφιά της και παρά την συμβουλή του πατέρα του την παντρεύτηκε। Της είπε όμως πως δεν πρέπει ν΄ανοίξει ποτέ το πιθάρι। Μα η Πανδώρα νικήθηκε από τη γυναικεία περιέργεια και μια μέρα που έλειπε ο Επιμηθέας, άνοιξε το πιθάρι। Τότε τα κακά άρχισαν να βγαίνουν το ένα κοντά στο άλλο। Η Πανδώρα σάστισε। Όταν συνήλθε κατάφερε να κλείσει το πιθάρι, αλλά ήταν πολύ αργά। Όλα τα κακά, και κατ΄άλλους και τα καλά, είχαν φύγει από το πιθάρι και είχε απομείνει μόνο η ελπίδα। Λέγεται, η Πανδώρα, για κάτι ελκυστικό αλλά συχνά και ολέθριο। Για την Πανδώρα έγραψε ο Παλαμάς στον Ασκραίο του: Κρατάει μες το πανέρι της,(μακριά, μακριά, μακριά), τα πονηρά και τα δεινά και τ΄άγρια και τα φέρνει για να σας λυώσει, άνθρωποι, μιαν ώρα πιο μπροστά.

ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ.........ΠΟΛΛΑ .....ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΟΥΝ....

Λέγεται στη Χερσόνησο πως ένας από τους φρουρούς του Αρταύκτη έψηνε παστά ψάρια, οπότε γίνηκε το θαύμα। Τα παστά ψάρια άρχισαν να σπαρταρούν επάνω στη φωτιά, λες και τα είχαν μόλις ψαρέψει। Μαζεύτηκαν ένα σωρό στρατιώτες και θαύμαζαν, όμως όταν είδε το φαινόμενο ο Αρταύκτης, φώναξε το φρουρό που έψηνε τα ψάρια και του είπε: Ξένε Αθηναίε, μη το φοβάσαι το θαύμα τούτο, γιατί δεν έχει σχέση μαζί σου। Είναι για μένα και σημαίνει πως ο Πρωτεσίλαος στον Ελαιούντα και πεθαμένος και ταριχευμένος έχει τη δύναμη από τους θεούς να ΕΚΔΙΚΗΘΕΙ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΗΤΕΣ ΤΟΥ।
ΗΡΟΔΟΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΩΝ Ι

ΑΛΗΘΕΙΑ ΨΕΜΑΤΑ ΑΟΡΙΣΤΙΕΣ???

Το μεγαλύτερο θαύμα έγινε, καθώς πιστεύω, και καθώς λένε οι Θηβαίοι όταν ο Μυς ο Ευρωπαίας, γυρίζοντας όλα τα μαντεία, έφθασε στο ιερό του Πτώου Απόλλωνος। Το ιερό αυτό, ονομαζόμενο Πτώον, ανήκει στους Θηβαίους και βρίσκεται πάνω από τη λίμνη Κωπαίδα, στο βουνό, πολύ κοντά στην πόλη Ακραιφία। Όταν, λοιπόν, ο Μυς αυτός πήγε στο ιερό, τον ακολούθησαν τρεις πολίτες της Ακραιφίας, που τους είχε διαλέξει ο λαός για να καταγράψουν το χρησμό। Ο μάντης μίλησε σε μια ξένη γλώσσα και οι Θηβαίοι, ακούγοντας, απόρησαν για την ξένη γλώσσα, αντί ελληνικών και δεν ήξεραν τι να κάνουν γι΄αυτό που έγινε। Ο Μυς ο Ευρωπαίας, αρπάζοντας τους την πινακίδα που κρατούσαν, έγραφε επάνω όσα έλεγε ο μάντης, λέγοντάς τους πως η γλώσσα ήταν καρική। Αφού τα έγραψε, έφυγε ευθύς για τη Θεσσαλία।
ΗΡΟΔΟΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΩΝ Θ΄

ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ

ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ

Μας εκμαύλισαν τους δημόσιους λειτουργούς μας. Με αποτέλεσμα για πράγματα πραγματικής αξίας ενός εκατομμυρίου ευρώ , να υπογράφουν για 80-90 εκατομμύρια ευρώ . Αγοράσαμε αεροπλάνα τυφλά , υποβρύχια που γέρνουν , τανκς χωρίς βλήματα , πληρώσαμε εμβόλια για τη μηνιγγίτιδα σε πολλαπλάσια τιμή αποδεδειγμένα απ’ ότι αγόραζε η Κύπρος την ίδια χρονική περίοδο. Και στο τέλος μας λένε ότι φταίμε εμείς ! Μας βρίζουν όλες οι χώρες τις Ευρώπης , μας λένε απατεώνες , κλέφτες , τεμπέληδες και ο Πρωθυπουργός μας ο Αμερικανοσουηδοτραφής δεν αρθρώνει λέξη για να μας υπερασπιστεί . Αλλά με συνοδοιπόρους και συμβούλους , ευνουχισμένους πνευματικά, υπογράφει την παραχώρηση της Ελληνικής κυριαρχίας. Και ουσιαστικά υπερασπίζεται αυτούς που βυσσοδόμησαν εναντίον της Ελλάδας και τους υπερασπίζεται ουσιαστικά , διότι δεν τους παραδίδει στην δικαιοσύνη . Ας υπερασπιστούμε την πατρίδα μας εμείς οι απλοί Έλληνες και ας δώσουμε μια απάντηση σε όλους αυτούς που μας κατηγορούν και ας δούμε ποιος χρωστάει σε ποιον τι. Μέχρι πρότινος ξεπληρώναμε το δάνειο του 1824 όχι μόνο κρατάμε το λόγο μας όπως λέει και ο Γιωργάκης αλλά και πληρώνουμε και δάνεια 200 ετών . Να θυμίσω σε όλους αυτούς τους Ευρωλεμέδες ότι μόλις το 1800 κήρυξε πτώχευση η μεγαλύτερη τράπεζα της Αυστρίας , με αποτέλεσμα να χαθούν οι μεγαλύτερες καταθέσεις που υπήρξαν ποτέ στην ιστορία του τραπεζικού συστήματος και ήταν Ελληνικής ιδιοκτησίας , του πρώτου συνεταιρισμού παγκοσμίως και ιδιωτών . Είχε δημιουργηθεί στο χωριό Αμπελάκια της Λάρισας . Πριν από τη δημιουργία του συνεταιρισμού , υπήρχαν μικρές συντροφιές (ομάδες) οι οποίες επεξεργάζοντο νήματα , τα έβαφαν κόκκινα και πουλώντας τα πλούτιζαν για πάνω από 2 αιώνες . Υπήρχαν , τότε, μέσα στο χωριό 24 νηματοβαφεία (κιρχανάδες) . Επειδή όμως ο ανταγωνισμός των βιοτεχνικών αυτών ομάδων (συντροφιών) ήταν μεγάλος , αποφάσισαν να συνεργαστούν για να αποφύγουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ τους . Έτσι , ιδρύθηκε ο πρώτος συνεταιρισμός του κόσμου το 1772 , με καταστατικό και οι Αμπελακιώτες ήταν οι πρώτοι που εφάρμοσαν την ιδέα του συνεταιρίζεσθαι και τα εξ’ αυτής προκύψαντα αγαθά . Αυτές τις τεράστιες καταθέσεις που τις τοποθετούσαν πάντοτε στην ίδια τράπεζα τις έχασαν όταν οι Αυστριακοί κήρυξαν πτώχευση , η οποία ήταν και εικονική. Διότι, οι Αυστριακοί είχαν λειτουργήσει όπως πάντα ήξεραν και ξέρουν … και μοίρασαν τα ιμάτια αυτού ή καλύτερα αυτών. Έλληνες αρθρώστε λόγο επιχειρήματα έχουμε.

Νικόλαος Καζαντζάκης

Μου δώσατε μια κατάρα, Άγιοι πατέρες, σας δίνω κι εγώ μια ευχή। Σας εύχομαι να΄ναι η συνείδησή σας τόσο καθαρή, όσο είναι η δική μου και να΄στε τόσο ηθικοί και θρήσκοι όσο είμαι εγώ।
Από τα μεγαλύτερα έκτροπα, αναμφίβολα, της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπήρξε η λυσσαλέα πολεμική που εξαπέλυσε ενάντια στον Νίκο Καζαντζάκη, ήδη από το 1930, όταν για πρώτη φορά τον μήνυσε και τον δίκασε, μαζί με τον Δημήτρη γληνό, για κάποιο άρθρο τους। Η πράξη όμως της Ιεράς Συνόδου, με την οποία αφόριζε τον βλάσφημο διανοητή, ξεπερνά τα όρια του σκοταδιστικού φαινομένου και περνά στη σφαίρα της πνευματικής εγωπάθειας και αλαζονείας। Οφείλει να τονιστεί πως ο αφορισμός αφορούσε ξεκάθαρα τον ίδιο τον άνθρωπο Νίκο Καζαντζάκη,(όπως αποδεικνύουν τελικά τα γεγονότα που ακολούθησαν το θάνατό του), κι όχι το έργο του, όπως κάποιοι εξουσιαστικοί εκκλησιαστικοί κύκλοι διατείνονται।
Η Ελλαδική Ιεραρχία λοιπόν αφόρισε τον Καζαντζάκη, ο αφορισμός όμως αυτός ποτέ τυπικά δεν ίσχυσε। Κι αυτό, επειδή για την εγκυρότητά του απαιτούνταν η επικύρωση η η συγκατάθεση του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης, η οποία όμως ποτέ δεν έγινε, μολονότι η Ελληνική Ιερά Σύνοδος υπέβαλε σχετική αίτηση στον πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Αθηναγόρα।
Το μένος όμως της ιεραρχίας εναντίον του ανθρώπου αυτού δεν εκτονώνεται με τον αφορισμό του, προχωρά μέχρι το θάνατό του, και ακόμα παραπέρα, 4 Νοεμβρίου 1957। Το νεκρό σώμα του Νίκου Καζαντζάκη φτάνει στην Αθήνα। Ο τότε αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόκλητος διατάζει να μην επιτραπεί η ταφή του σε κανέναν αθηναικό ναό। Οι συμπατριώτες του Κρητικοί πενθούν στο νησί τους για το θάνατο του αγαπημένου διανοητή και φιλόσοφου।
Τελικά, έπειτα από ντροπιαστικούς αποκλεισμούς της ταφής στην Αθήνα, η σορός του μεταφέρεται στην Κρήτη, στο Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Μηνά।Ο μητροπολίτης Κρήτης Ευγένιος δέχεται διαταγές και απειλές της Ιεραρχίας, για να τηρήσει ανάλογη στάση ενάντια στον νεκρό। Αυτός όμως ψάλλει την επιμνημόσυνη δέηση στο ναό, ενώ χιλιάδες Κρητικοί, με παραδοσιακές στολές, τιμούν με την παρουσία τους το θάνατο του εξέχοντος συντοπίτη τους।
Ο φανατισμός όμως δεν έχει τέλος। Η οδύσσεια του νεκρού συνεχίζεται μέχρι και την ώρα του ενταφιασμού του। Μπροστά στο φτωχικό τάφο του, δεν υπάρχει παπάς να τον θάψει। Ο κόσμος που έσπευσε για τον ύστατο χαιρετισμό, πολύς। Αμηχανία, οργή, αντικρουόμενα συναισθήματα। Τελικά, από το πουθενά, εμφανίζεται κάποιος άγνωστος ιερέας και ολοκληρώνει την πολύπαθη ταφή του Νίκου Καζαντζάκη। Ο Αυγουστίνος Καντιώτης,τότε αρχιμανδρίτης στην Κοζάνη, αστράφτει και βροντά για την τελική ταφή του Καζαντζάκη। Παραληρεί για συντέλεια του κόσμου και άλλα παρόμοια। Κι όλα αυτά, για τον άνθρωπο που τυπικά δεν ίσχυσε ποτέ κανένας αφορισμός εναντίον του।
Επιθυμία του ήταν στην πλάκα του τάφου του να γραφεί το εξης:
Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα। Είμαι ελεύθερος.

Η Αισχρή Δίκη του Κολοκοτρώνη.

Ο Κολοκοτρώνης το 1834, οδηγήθηκε, από τους Βαυαρούς, σε μια από τις πιο κατάπτυστες δίκες του ελληνικού κράτους, (υποκινούμενη από τους Άγγλους), η οποία κατέληξε στην καταδίκη του σε θάνατο।
Προηγήθηκε βέβαια ο εγκλεισμός του στις 6 Σεπτεμβρίου 1833 στο Ιτς- Καλέ, με την κατηγορία ότι ετοίμαζε,(μαζί με τον Δημήτριο Πλαπούτα και άλλους), συνωμοσία με σκοπό την ανατροπή του Όθωνα και την πρόκληση ταραχών και ανασφάλειας στο κράτος। Τις σχετικές φήμες περί συνωμοσίας διέσπειρε με επιμέλεια η αγγλική πρεσβεία, το όλο παιχνίδι παιζόταν μεταξύ των τριών δυνάμεων της εποχής, της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας, για τον έλεγχο της Ελλάδας και οι όποιες κινήσεις εναντίον των αγωνιστών είχαν υποκινητή μια από αυτές।
Στις 10 Μαίου 1834 αναγνώστηκε η απόφαση: Η έγγραφος απόφασις ήτις κατεδίκαζε τον Κολοκοτρώνη και τον Πλαπούταν εις κεφαλική ποινήν δια της λαιμητόμου, εκτελεστέαν εντός 24 ωρών και εντός του Ναυπλίου εις την Πλατεία του Ναυπλίου)।
Τότε ήταν που κάποιος συμπολεμιστής είπε στον Κολοκοτρώνη: Άδικα σε σκοτώνουν στρατηγέ, και ο Κολοκοτρώνης απάντησε με το περίφημο: Καλύτερα να σε σκοτώνουν άδικα, παρά να σε σκοτώνουν δίκαια। Η απόφαση τελικά δεν εκτελεστηκε, γιατί διαφώνησαν με αυτήν ο πρόεδρος του δικαστηρίου Α। Πολυζωίδης και ο δικαστής Γ।Τερτσέτης, ενώ την επόμενη μέρα ο βασιλιάς τους έδωσε χάρη.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1941

70 χρόνια σήμερα από τη Γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1941

Η γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας

Εκδηλώθηκε στις 5:15 το πρωί της 6ης Απριλίου 1941 στα οχυρά της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας, 45 λεπτά πριν από την προβλεπόμενη ώρα στη γερμανική διακοίνωση που είχε επιδοθεί νωρίτερα στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή από τον γερμανό πρεσβευτή στην Αθήνα πρίγκηπα Έρμπαχ. Επιδίδοντας το τελεσίγραφο, ο Έρμπαχ τόνισε στον Κορυζή ότι ο πόλεμος δεν στρεφόταν κατά της Ελλάδας, αλλά κατά της Αγγλίας, που είχε σπεύσει προς βοήθεια της χώρας μας με 62.000 άνδρες και μεγάλη αεροπορική δύναμη. Ο Κορυζής είπε το δεύτερο ΟΧΙ, αυτή τη φορά στην ιταμή ναζιστική πρόκληση. Η γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας αποτελεί συνέχεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, που ξεκίνησε την 28η Οκτωβρίου 1940 με την ιταλική επίθεση στα ελληνοαλβανικά σύνορα.

Η γερμανική επίθεση είχε την κωδική ονομασία «Μαρίτα» και η εντολή για τη σχεδίασή της είχε δοθεί από τον Χίτλερ στις 13 Δεκεμβρίου 1940. Στόχος του γερμανού δικτάτορα ήταν η βοήθεια προς τον σύμμαχό του Μουσολίνι που ήταν στριμωγμένος από τους Έλληνες στην Αλβανία και η εξασφάλιση των νώτων του ενόψει της επικείμενης επίθεσής του στη Ρωσία (Επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα»). Το σχέδιο «Μαρίτα» δεν αφορούσε μόνο την Ελλάδα, αλλά και τη Γιουγκοσλαβία, τις μόνες χώρες των Βαλκανίων μαζί με την Τουρκία που δεν είχαν συμμαχήσει με τον Άξονα.

Τον διμέτωπο αγώνα κατά της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας ανέλαβε η γερμανική 12η Στρατιά υπό τον στρατάρχη Λιστ, ο οποίος είχε στη διάθεσή του 680.000 άνδρες, 1.200 τανκς και 700 αεροπλάνα. Η χώρα μας παρέταξε 70.000 άνδρες στα οχυρά των ελληνοβουλγαρικών συνόρων με επικεφαλής τον υποστράτηγο Κωνσταντίνο Μπακόπουλο, καθώς ο κύριος όγκος του ελληνικού στρατού μαχόταν τους Ιταλούς στην Αλβανία. Οι αγγλικές δυνάμεις έλεγχαν τον άξονα Τεμπών - Βερμίου, όμως το κέντρο του μετώπου ήταν ασθενές και η Θεσσαλονίκη ανοχύρωτη πόλη.

Η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε στο μέτωπο της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κατά μήκος της λεγόμενης «γραμμής Μεταξά», ενός φιλόδοξου οχυρωματικού έργου στα πρότυπα της γραμμής Μαζινό, που είχε κατασκευαστεί με πρωτοβουλία του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά ως ασπίδα αποτροπής του βουλγαρικού κινδύνου. Ταυτόχρονα, γερμανικά αεροσκάφη βομβάρδισαν τον Πειραιά και τις ακτές έως τον Ναύσταθμο, προκαλώντας ανθρώπινα θύματα και τεράστιες ζημιές.

Οι υπερασπιστές των Οχυρών (Νυμφαία, Εχίνος, Λίσε, Περιθώρι, Ρούπελ, Πυραμιδοειδές κ.ά.) αμύνθηκαν σθεναρά για τρεις ημέρες στις αλλεπάλληλες επιθέσεις των υπέρτερων γερμανικών δυνάμεων. Κάμφθηκαν μόνο όταν οι τεθωρακισμένες γερμανικές μεραρχίες, μετά την αστραπιαία κατάρρευση του νότιου Γιουγκοσλαβικού μετώπου, εισέδυσαν στα Σκόπια και από την κοιλάδα του Αξιού πέρασαν τα ελληνογιουγκοσλαβικά σύνορα στις 8 Απριλίου, παρακάμπτοντας τη «γραμμή Μεταξά». Τα μεσάνυχτα της ίδιας μέρας τα γερμανικά στρατεύματα εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη και κατέλαβαν την πόλη.

Οι υπερασπιστές της «γραμμής Μεταξά», περικυκλωμένοι πλέον, έλαβαν εντολή από τον αρχιστράτηγο Παπάγο να συνθηκολογήσουν (9 Απριλίου). Τον ηρωισμό τους αναγνώρισαν ακόμη και οι αντίπαλοί τους με εκδηλώσεις θαυμασμού και τιμητικά αγήματα για τους αιχμαλώτους έλληνες μαχητές. Οι ελληνικές απώλειες σε όλο το μέτωπο της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ανήλθαν σε περίπου 1.000 νεκρούς και τραυματίες. Οι αντίστοιχες γερμανικές ανήλθαν σε 555 νεκρούς, 2134 τραυματίες και 170 αγνοούμενους, αριθμός που αντιστοιχεί στο μισό των συνολικών απωλειών τους στη διάρκεια της επιχείρησης «Μαρίτα», γεγονός που καταδεικνύει το μέγεθος της ελληνικής αντίστασης.

Κατά τις επόμενες μέρες, η προέλαση των Γερμανών προς Νότο υπήρξε ραγδαία, με την κατάρρευση και του μετώπου της Αλβανίας. Έως τις 27 Απριλίου είχε καταληφθεί ολόκληρη η ηπειρωτική Ελλάδα και η χώρα βρέθηκε υπό τριπλή κατοχή: γερμανική, ιταλική και βουλγαρική.

ΑΠΟ ΤΟ http://www.sansimera.gr/articles/432

ΕΛΛΗΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕ!!! ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ Codex Alimentarius

Αυτό που έχουν κρύψει από τους Έλληνες είναι η δύναμη και η δυναμική της ελληνικής γλώσσας. Αυτό το λέω διότι εκτός από την ερμηνεία των λέξεων, υπάρχει και η αριθμοσοφία, που δεν θα την χρησιμοποιήσω σήμερα.

Ας δούμε λοιπόν τι είναι υβρίδιο, τι σημαίνει η λέξη και να εξετάσουμε την σχέση της ζωής μας και τις εξαρτήσεις της από τα υβρίδια.

Αν γίνει πόλεμος η οικονομικό εμπάργκο, η όπως πιθανολογείται μία χρεωκοπία της χώρας, τα αποθέματα των γεωργικών προϊόντων μας επαρκούν για 4 μήνες το πολύ. Μετά δεν θα υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ. Η μόνη διέξοδος που θα έχουν οι Έλληνες, θα είναι να γίνουν βαλανοφάγοι. Δεν θα υπάρχει ούτε ένας σπόρος, με δυνατότητα αναπαραγωγής. Οι σπόροι που πωλούν πλέον τα γεωπονικά καταστήματα ονομάζονται υβρίδια. F1 Δεν υπάρχει σπόρος που να μην είναι υβρίδιο η γενετικά μεταλλαγμένος. Αν κρατήσετε σπόρο από μαρούλι, κολοκύθι, ντομάτα κ.λ.π. και προσπαθήσετε να τον σπείρετε ξανά δεν πρόκειται να φυτρώσει, δεν θα δώσει καρπό. Αυτό είναι το υβρίδιο. Δεν αναπαράγεται. Ένα παράδειγμα: Από την ένωση αλόγου και όνου προκύπτει ο ημίονος,(μουλάρι), που δεν αναπαράγεται. Είναι υβρίδιο.(ύβρις+Δίας) . Ύβρις στον Θεό. Άλλο παράδειγμα της δύναμης της ελληνικής γλώσσας. Για την γυναίκα που εγκυμονούσε, πριν από είκοσι περίπου χρόνια, υπήρχε και υπάρχει η έκφραση, είναι σε ενδιαφέρουσα. (ΕΝ+ΔΙΑ+ΦΕΡΟΥΣΑ). Ότι μέσα της φέρει έναν Θεό.

Μέχρι το 1988 η Ελλάδα είχε τον σποροπαραγωγικό σταθμό της Θεσσαλίας. Αν ήθελες σπόρο σιταριού, η οποιονδήποτε άλλο σπόρο, τον αγόραζες από τον σταθμό. Σιγά-σιγά τον απαξίωσαν και έκλεισε προς δόξα των πολυεθνικών και των υβριδίων τους. Ελάχιστοι οι καθηγητές της γεωπονικής που διαμαρτυρήθηκαν. Τους κορόιδεψαν, τους απαξίωσαν, τους κόλλησαν ότι είναι ενάντιοι στον εκσυγχρονισμό και στην πρόοδο, με αποτέλεσμα να τους αποκαλέσουν και συνωμοσιολόγους. Εάν σήμερα συμβεί οτιδήποτε και έχουμε πάλι ένα 1941,(πείνα), τι ονομασία θα πρέπει να δώσουμε σε αυτό που θα είναι εκατονταπλάσιο αυτή την φορά;

Πρέπει λοιπόν να μάθουμε να φροντίζουμε μόνοι μας τους εαυτούς μας. Ψάξτε. Υπάρχουν σπόροι σε ερασιτέχνες καλλιεργητές, κάντε μικρές παραγωγές και πολλαπλασιασμό σπόρων και εν συνεχεία ανταλλαγές. Ελπίζω να το ξεπεράσουμε και αυτό . Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΥΠΑΡΚΤΟΣ.

ΜΕΝΤΟΡΑΣ

ΜΕΝΤΟΡΑΣ

Μέντορα λέμε τον καλό σύμβουλο. Ο Μέντορας καταγόταν από την Ιθάκη.

Σε αυτόν εμπιστεύτηκε το σπιτικό του ο πολυμήχανος Οδυσσέας φεύγοντας

για την Τροία. Συχνά μάλιστα και η Αθηνά έπαιρνε την μορφή του για να

μπορεί αθέατη να δίνει τις κατάλληλες συμβουλές.

(Ομήρου Οδύσσεια).